พระราชบัญญัติเงินคงคลัง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2495

• จำนวนมาตรา: 7

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

เงินคงคลัง

(ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๔๙๕

ภูมิพลอดุลยเดช

ป.ร.

ให้ไว้ ณ วันที่

๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕

เป็นปีที่ ๗

ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติเงินคงคลัง

พ.ศ. ๒๔๙๑ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ

ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติเงินคงคลัง

(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบทวิเคราะห์ศัพท์คำว่า “มติให้จ่ายเงินไปก่อน” ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

““มติให้จ่ายเงินไปก่อน” หมายความว่า มติของสภาผู้แทนราษฎรซึ่งได้ตราขึ้นไว้เป็นพระราชบัญญัติอนุญาตให้รัฐบาลจ่ายเงินเพื่อกิจการที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัตินั้นไปพลางก่อนจนกว่าจะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติงบประมาณหรือพระราชบัญญัติงบประมาณเพิ่มเติม”

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๔

แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดข้อบังคับอนุญาตให้หัวหน้าส่วนราชการใด ๆ

หักรายจ่ายจากเงินที่จะต้องส่งเข้าบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๑

หรือส่งคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอได้ ในกรณีดังนี้

(๑)

รายจ่ายที่หักนั้นเป็นรายจ่ายที่มีกฎหมายอนุญาตให้จ่ายได้

(๒)

รายจ่ายที่จำเป็นต้องจ่ายตามระเบียบที่ได้รับความตกลงจากกระทรวงการคลัง

เพื่อเป็นค่าสินบนรางวัล

หรือค่าใช้จ่ายในการจัดให้ได้มาซึ่งเงินอันพึงต้องชำระให้แก่รัฐบาล

(๓)

รายจ่ายที่ต้องจ่ายคืนให้แก่บุคคลใด ๆ เพราะเป็นเงินอันไม่พึงต้องชำระให้แก่รัฐบาล”

มาตรา ๕

มาตรา ๕ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๔) ของมาตรา ๘

แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ.๒๔๙๑

“(๔) เงินที่จำเป็นต้องจ่ายคืนภายในปีงบประมาณที่นำส่งแล้ว

เพราะเป็นเงินอันไม่พึงต้องชำระให้แก่รัฐบาล”

มาตรา ๖

มาตรา ๖ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๐

แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๑๐ การสั่งจ่ายเงินจากบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๒

ให้เป็นหน้าที่ของอธิบดีกรมธนารักษ์ หรือผู้ที่อธิบดีกรมธนารักษ์มอบหมาย

และเจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งโดยเฉพาะเพื่อการนี้

เป็นผู้ลงลายมือชื่อร่วมกันสั่งจ่าย”

มาตรา ๗

มาตรา ๗ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๑

แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๑๑

การสั่งจ่ายเงินจากคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอให้เป็นหน้าที่ของผู้ว่าราชการจังหวัด

หรือผู้ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมาย และให้ปฏิบัติตามระเบียบของกระทรวงการคลัง

ถ้ามีเงินเหลือจ่ายให้ส่งเข้าบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๑

ตามวิธีการที่รัฐมนตรีกำหนด”

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล

ป. พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

สัญชัย/ผู้จัดทำ

๒๒

ธันวาคม ๒๕๕๑

ชุติมา/ปรับปรุง

๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๗๕/หน้า ๑๓๙๑/๒๓ ธันวาคม ๒๔๙๕