ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ 3)

• จำนวนมาตรา: 32

มาตรา อารัมภบท

ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง

ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง

เรื่อง

อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๓)[๑]

ด้วยคณะกรรมการค่าจ้างได้มีการประชุมศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับอยู่

ประกอบกับข้อเท็จจริงอื่นตามแนวทางในการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนด

เมื่อวันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

และมีมติเห็นชอบให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเพื่อใช้บังคับแก่นายจ้างและลูกจ้างทุกคน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๙ (๓) และมาตรา ๘๘

แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๑ คณะกรรมการค่าจ้างจึงออกประกาศไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง

เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ ลงวันที่ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

และประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๓๐

มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละสองร้อยหกบาท

ในท้องที่กรุงเทพมหานคร และจังหวัดสมุทรปราการ

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละสองร้อยห้าบาท

ในท้องที่จังหวัดนครปฐม นนทบุรี ปทุมธานี และสมุทรสาคร

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละสองร้อยสี่บาท

ในท้องที่จังหวัดภูเก็ต

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยแปดสิบสี่บาท

ในท้องที่จังหวัดชลบุรี และสระบุรี

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยแปดสิบเอ็ดบาท

ในท้องที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยแปดสิบบาท

ในท้องที่จังหวัดฉะเชิงเทรา

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปดบาท

ในท้องที่จังหวัดระยอง

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสามบาท

ในท้องที่จังหวัดนครราชสีมา พังงา และระนอง

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเอ็ดบาท

ในท้องที่จังหวัดเชียงใหม่

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยเจ็ดสิบบาทในท้องที่จังหวัดกระบี่

ปราจีนบุรี และลพบุรี

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบเก้าบาท

ในท้องที่จังหวัดกาญจนบุรี

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบแปดบาท

ในท้องที่จังหวัดเพชรบุรี

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบเจ็ดบาท

ในท้องที่จังหวัดจันทบุรี และราชบุรี

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบห้าบาท

ในท้องที่จังหวัดสิงห์บุรี และอ่างทอง

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบสี่บาท

ในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบสามบาท

ในท้องที่จังหวัดเลย สมุทรสงคราม และสระแก้ว

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบสองบาท

ในท้องที่จังหวัดตรัง

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบเอ็ดบาท

ในท้องที่จังหวัดสงขลา

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบบาท

ในท้องที่จังหวัดชุมพร ตราด นครนายก นราธิวาส ยะลา ลำพูน และอุบลราชธานี

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบเก้าบาท

ในท้องที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ปัตตานี พัทลุง สตูล สุราษฎร์ธานี หนองคาย

และอุดรธานี

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบแปดบาท

ในท้องที่จังหวัดกำแพงเพชร ชัยนาท นครสวรรค์ สุพรรณบุรี และอุทัยธานี

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบเจ็ดบาท

ในท้องที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ขอนแก่น เชียงราย บุรีรัมย์ ยโสธร ร้อยเอ็ด และสกลนคร

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบหกบาท

ในท้องที่จังหวัดชัยภูมิ ลำปาง และหนองบัวลำภู

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบห้าบาท

ในท้องที่จังหวัดนครพนม เพชรบูรณ์ มุกดาหาร และอำนาจเจริญ

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบสี่บาท

ในท้องที่จังหวัดมหาสารคาม

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบสามบาท

ในท้องที่จังหวัดตาก พิษณุโลก สุโขทัย สุรินทร์ และอุตรดิตถ์

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบสองบาท

ในท้องที่จังหวัดน่าน และศรีสะเกษ

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยห้าสิบเอ็ดบาท

ในท้องที่จังหวัดพะเยา พิจิตร แพร่ และแม่ฮ่องสอน

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐

เพื่อประโยชน์ตามข้อ ๑ ถึงข้อ ๒๙

คำว่า “วัน” หมายถึง

เวลาทำงานปกติของลูกจ้าง ซึ่งไม่เกินชั่วโมงทำงานดังต่อไปนี้

แม้นายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานน้อยกว่าเวลาทำงานปกติเพียงใดก็ตาม

(๑) เจ็ดชั่วโมง

สำหรับงานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้างตามกฎกระทรวง ฉบับที่

๒ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

(๒) แปดชั่วโมง สำหรับงานอื่นซึ่งไม่ใช่งานตาม

(๑)

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑

ห้ามมิให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างเป็นเงินแก่ลูกจ้างน้อยกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒

ประกาศคณะกรรมการค่าจ้างฉบับนี้

ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไป

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

สมชาย

ชุ่มรัตน์

ปลัดกระทรวงแรงงาน

ประธานกรรมการค่าจ้าง

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๖

มกราคม ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ

๖

มกราคม ๒๕๕๓

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๘๘ ง/หน้า ๑๑/๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๒