กฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ พ.ศ. 2546

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

กำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ

พ.ศ. ๒๕๔๖[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕

แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และมาตรา ๔๗/๑ วรรคสอง

แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๑) พ.ศ. ๒๕๔๖

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

บำเหน็จดำรงชีพให้จ่ายในอัตราไม่เกินสิบห้าเท่าของบำนาญรายเดือนที่ได้รับแต่ไม่เกินสองแสนบาท

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ผู้รับบำนาญซึ่งประสงค์จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตั้งแต่วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน

๒๕๔๖ ถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๔๗

ในกรณีที่ผู้รับบำนาญคนใดมิได้ขอรับภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าว

ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคมถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของทุกปี

ข้าราชการซึ่งออกจากราชการและเลือกรับบำนาญ

จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญก็ได้

ในกรณีที่ยังไม่ขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญ

หากภายหลังจะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ในกรณีที่ผู้รับบำนาญหรือข้าราชการซึ่งออกจากราชการมีกรณีหรือต้องหาว่ากระทำความผิดวินัยหรืออาญาก่อนออกจากราชการ

จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้เมื่อกรณีหรือคดีถึงที่สุดและมีสิทธิรับบำนาญ

โดยให้ขอรับตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ ๒

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๑

พฤศจิกายน ๒๕๔๖ เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ ธันวาคม

พ.ศ. ๒๕๔๖

ร้อยเอก

สุชาติ เชาว์วิศิษฐ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

โดยที่มาตรา ๔๗/๑ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๑) พ.ศ. ๒๕๔๖

กำหนดให้ผู้รับบำนาญมีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามอัตราและวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ศุภชัย/พิมพ์

๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๗

สุนันทา/อรดา/ตรวจ

๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๗

โชติกานต์/ปรับปรุง

๒๘ เมษายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่

๑๒๒ ก/หน้า ๕/๑๖ ธันวาคม ๒๕๔๖