กฎกระทรวง การดำเนินการตามข้อผูกพันที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมีอยู่กับนักท่องเที่ยว พ.ศ. ๒๕๖๑
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้ “ใบอนุญาต” หมายความว่า ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว
ข้อ ๒ ในกรณีที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖ (๑/๑) (๒) หรือ (๓) ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมีหน้าที่ดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยวก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงโดยจัดให้มีบริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ ตามข้อผูกพันดังกล่าวอย่างครบถ้วนและหากเป็นกรณีที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖ (๒)
ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวแสดงแผนการดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยว พร้อมทั้งเอกสารหรือหลักฐานต่อนายทะเบียนด้วย ในกรณีที่ไม่สามารถจัดให้มีบริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ
ตามวรรคหนึ่งได้ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจัดหาผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวรายอื่นเพื่อดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยวอย่างครบถ้วน ในกรณีที่นักท่องเที่ยวไม่ประสงค์จะใช้บริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ กับผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่อไป
ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวคืนเงินค่าบริการที่รับชำระไว้แล้วแก่นักท่องเที่ยว เว้นแต่ในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจะแสดงเอกสารหรือหลักฐานอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ ให้นักท่องเที่ยวทราบถึงค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายจริงเพื่อเป็นการเตรียมการจัดนำเที่ยว (๑) ค่าธรรมเนียมการตรวจลงตรา (๒)
ค่ามัดจำของบัตรโดยสารเครื่องบิน (๓) ค่าใช้จ่ายอื่นตามที่อธิบดีกำหนด ในกรณีดังกล่าว ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวหักเงินค่าใช้จ่ายตาม (๑) (๒) หรือ (๓) จากเงินค่าบริการที่ต้องจ่ายคืนได้ หากค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายจริงสูงกว่าเงินค่าบริการที่นักท่องเที่ยวได้ชำระไว้
ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวไม่สามารถเรียกเงินค่าใช้จ่ายเพิ่มจากนักท่องเที่ยวได้
ข้อ ๓ ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวดำเนินการตามข้อ ๒ วรรคสองหรือวรรคสาม ให้แล้วเสร็จภายในสามเดือนนับแต่วันที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลง
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙
บัญญัติให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมีหน้าที่ดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยวก่อนวันที่ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖ (๑/๑) (๒) หรือ (๓) โดยต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และระยะเวลาที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).