ทั้งฉบับ
กฎกระทรวง กำหนดให้ไม้ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์เป็นไม้ทรงคุณค่า พ.ศ. ๒๕๖๔ อาศัยอำนาจตามความในบทนิยามคำว่า “ไม้ทรงคุณค่า” ในมาตรา ๔ และมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติป่าชุมชน พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ไม้ยืนต้นที่ยังมีชีวิตที่มีขนาดความโตตั้งแต่สองร้อยเซนติเมตรขึ้นไป โดยวัดรอบลำต้นตรงที่ระดับความสูงหนึ่งร้อยสามสิบเซนติเมตรจากพื้นดิน เว้นแต่ต้นไม้ที่ลำต้นมีลักษณะผิดปกติ เช่น เป็นพูพอน ปุ่ม ตา หรือกิ่วคอดตรงที่ระดับความสูงหนึ่งร้อยสามสิบเซนติเมตร ให้วัดโดยรอบลำต้นตรงที่ถัดจากที่มีลักษณะผิดปกติขึ้นไปใกล้ชิดที่สุด เป็นไม้ทรงคุณค่า ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๔ วราวุธ ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติป่าชุมชน พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้ “ไม้ทรงคุณค่า” หมายความรวมถึงไม้อื่นใดที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ให้คงอยู่ต่อไปตามลักษณะหรือชนิดที่กำหนดในกฎกระทรวงด้วย ดังนั้น เพื่อเป็นการอนุรักษ์และรักษาไว้ซึ่งทรัพยากรไม้ ความหลากหลายทางชีวภาพ สิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศเพื่อประโยชน์ของชุมชน ตลอดจนเพื่อประโยชน์โดยส่วนรวมของประเทศ สมควรกำหนดให้ไม้ยืนต้นที่ยังมีชีวิตที่มีขนาดความโตตั้งแต่สองร้อยเซนติเมตรขึ้นไป เป็น “ไม้ทรงคุณค่า” จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้