พระราชบัญญัติ ว่าด้วยวินัยตำรวจ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๔๙๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๗ เป็นปีที่ ๙ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยวินัยตำรวจให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๔๙๗”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นอันดับสุดท้ายของตารางกำหนดอำนาจลงทัณฑ์ตำรวจท้ายพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๗ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๔๙๓ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เดิมได้ให้อำนาจนายสิบตำรวจลงทัณฑ์พลตำรวจได้เฉพาะนายสิบตำรวจที่ได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าสถานีตำรวจเท่านั้น จึงเป็นเหตุให้ยากแก่การปกครองบังคับบัญชา สำหรับนายสิบตำรวจที่มีตำแหน่งผู้บังคับหมู่ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของพลตำรวจ เพราะผู้บังคับหมู่มีแต่หน้าที่ปกครองบังคับบัญชาแต่ไม่มีอำนาจลงทัณฑ์ การที่เป็นอยู่ดังนี้ย่อมทำให้พลตำรวจไม่สู้เกรงกลัวผู้บังคับหมู่ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของตน เพื่อขจัดข้อบกพร่องในด้านการปกครองบังคับบัญชาดังกล่าวนั้น ทั้งจะทำให้การบังคับบัญชาและสั่งการได้ดำเนินไปโดยรวดเร็วและรัดกุมยิ่งขึ้น จึงสมควรที่จะได้ให้อำนาจแก่ผู้บังคับหมู่ที่เป็นผู้บังคับบัญชาของพลตำรวจมีอำนาจลงทัณฑ์พลตำรวจในบังคับบัญชาของตนได้
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
公布日期部分取自：Open Law Data Thailand × สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี（CC BY 4.0）