มาตรา ๔
ให้กำหนดเขตเทศบาลนครอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ไว้ดังนี้
หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ (สายหนองคาย
- ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม) ฟากตะวันตก ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๔
(สายสีคิ้ว - อุบลราชธานี ตอนทางเลี่ยงเมือง) ฟากเหนือ
บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ (สายหนองคาย - ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม)
ฟากตะวันตก
ด้านเหนือ
จากหลักเขตที่ ๑
เป็นเส้นเลียบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๕๐ (สายอุบลราชธานี - เขมราฐ) ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๐๕๐ (สายอุบลราชธานี - เขมราฐ) ฟากเหนือ ที่จุดซึ่งเป็นเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๒ (สายหนองคาย - ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม) เป็นระยะ ๑,๐๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นขนานกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๒ (สายหนองคาย - ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม) ระยะ ๑,๐๐๐ เมตร
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ตรงแนวเขตทหารอากาศ
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบแนวเขตทหารอากาศ ด้านตะวันตก
ด้านใต้ และด้านตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๕๐
(สายอุบลราชธานี - เขมราฐ) ฟากตะวันตก ตรง กม. ที่ ๒ + ๖๔๐
ด้านตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๔
เป็นเส้นเลียบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๕๐ (สายอุบลราชธานี - เขมราฐ) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองนาควาย ฝั่งใต้ ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๐๕๐ (สายอุบลราชธานี - เขมราฐ) ฟากตะวันตก ตัดกับคลองนาควาย ฝั่งใต้
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นเลียบริมคลองนาควาย ฝั่งใต้ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๕๐ (สายอุบลราชธานี - เขมราฐ) ถึงหลักเขตที่ ๖
ซึ่งเป็นจุดที่ห้วยวังนอง ฝั่งเหนือ บรรจบกับคลองนาควาย ฝั่งใต้
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นเลียบริมห้วยวังนอง ฝั่งเหนือ
และฝั่งตะวันตก ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่บนถนน รพช.อบ.
๑๑๐๒๑ ฟากเหนือ ที่จุดซึ่งถนนสมเด็จ ฟากตะวันออก บรรจบกับถนน รพช.อบ. ๑๑๐๒๑
ฟากเหนือ
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นเลียบถนน รพช.อบ. ๑๑๐๒๑ ฟากเหนือ
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่บนถนน รพช.อบ. ๑๑๐๒๑
ฟากเหนือ ที่จุดซึ่งห้วยวังนอง ฝั่งตะวันออก ตัดกับถนน รพช.อบ. ๑๑๐๒๑ ฟากเหนือ
จากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นเลียบริมห้วยวังนอง ฝั่งตะวันออก
และฝั่งเหนือ ไปทางทิศตะวันออก และทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๙ ซึ่งเป็นจุดที่ห้วยวังนอง
ฝั่งตะวันออก บรรจบกับแม่น้ำมูล ฝั่งเหนือ
จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ผ่านแม่น้ำมูล
ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำมูล ฝั่งใต้
ด้านใต้
จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นเลียบริมแม่น้ำมูล ฝั่งใต้
ไปทางทิศตะวันตก และทิศตะวันตกเฉียงใต้
ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำมูล ฝั่งใต้ ตรงจุดที่อยู่ในแนวตั้งฉากกับปากลำมูลน้อย
ฝั่งตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๑๑ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ผ่านแม่น้ำมูลถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ที่ปากลำมูลน้อย ฝั่งตะวันออก
ด้านตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นเลียบริมลำมูลน้อย ฝั่งตะวันออก
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๓ ซึ่งตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๔
(สายสีคิ้ว - อุบลราชธานี ตอนทางเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันตก
ที่จุดซึ่งลำมูลน้อยฝั่งตะวันออกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๔ (สายสีคิ้ว - อุบลราชธานี
ตอนทางเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นเลียบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๔
(สายสีคิ้ว - อุบลราชธานี ตอนทางเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันตก
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จนบรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
