ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย เรื่อง การควบคุมกิจการการเลี้ยงสุกร พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 57

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย

เรื่อง

การควบคุมกิจการการเลี้ยงสุกร

พ.ศ.

๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรให้มีการตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย

ว่าด้วยการควบคุมกิจการการเลี้ยงสุกรในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓

และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติมองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทรายโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทรายและนายอำเภอปากท่อ

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย เรื่อง การควบคุมกิจการการเลี้ยงสุกร

พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทรายตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้

“ผู้ดำเนินกิจการ”

หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น

“คนงาน”

หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ

“มลพิษทางเสียง”

หมายความว่า สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษความสั่นสะเทือน”

หมายความว่า สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางอากาศ”

หมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางน้ำ”

หมายความว่า สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“อาคาร”

หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“ราชการส่วนท้องถิ่น”

หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทรายเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ

ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด

๑

บททั่วไป

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้กิจการการเลี้ยงสุกรเป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในราชการท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ผู้ดำเนินกิจการการเลี้ยงสุกรต้องดำเนินการให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดตามข้อบัญญัตินี้ รวมทั้งกฎกระทรวงและประกาศกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

สถานประกอบกิจการที่ตั้งอยู่ในท้องที่ที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองหรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ

สถานประกอบกิจการที่เป็นโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานหรือสถานประกอบกิจการที่มีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วยแล้วแต่กรณี

หมวด

๒

หลักเกณฑ์และเงื่อนไขทั่วไปสำหรับให้ผู้ดำเนินกิจการปฏิบัติ

เกี่ยวกับการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ดำเนินกิจการ

และมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ

ลักษณะ

๑

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับสถานที่ตั้ง

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ สถานที่ตั้งควรอยู่ห่างจากชุมชน ศาสนสถาน

โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ

ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ

และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยควรมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้นและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะทาง

ดังต่อไปนี้

(๑)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรน้อยกว่า ๕๐ ตัว ควรมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรมากกว่า ๕๐ แต่ไม่เกิน ๕๐๐ ตัวให้มีระยะห่างไม่น้อยกว่า

๒๐๐ เมตร

(๓)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรมากกว่า ๕๐๐ ตัวขึ้นไป ให้มีระยะห่างไม่น้อยกว่า

๑,๐๐๐

เมตร

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องตั้งอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์

ตลาดนัดค้าสัตว์ตั้งแต่ ๕ กิโลเมตรขึ้นไป

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

จัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วนและอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของและต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาเรือนหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า

๒๐ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกันตามข้อกำหนดนี้

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรควรตั้งอยู่บริเวณที่ไม่มีน้ำท่วมขัง

ลักษณะ

๒

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับสุขลักษณะของโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และส่วนประกอบ

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

โรงเรือนเลี้ยงสัตว์ต้องเป็นอาคารเอกเทศ

มั่นคงแข็งแรง มีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

พื้นโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ทำด้วยวัสดุแข็งแรง

พื้นผิวเรียบทำความสะอาดง่าย มีความลาดเอียงที่เหมาะสมให้น้ำหรือสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายได้โดยสะดวก

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

หลังคาทำด้วยวัสดุแข็งแรง มีความสูงจากพื้นที่เหมาะสม

และช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

โรงเรือนเลี้ยงสัตว์ต้องมีที่ขังและปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ

คอกสัตว์กั้นเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่อย่างแออัด

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

จัดให้มีแสงสว่างเพียงพอและมีการระบายอากาศดี

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

ถนนภายในสถานประกอบกิจการต้องใช้วัสดุคงทน

มีความกว้างเหมาะสม สะดวกในการขนส่งลำเลียงอุปกรณ์ อาหารสัตว์

รวมทั้งผลผลิตเข้าและออกภายในสถานประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘

สถานที่เก็บอาหารและโรงผสมอาหารควรจัดเป็นสัดส่วนและถูกหลักสุขาภิบาล

ลักษณะ

๓

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับสุขอนามัยของผู้ปฏิบัติงาน

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙

ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มต้องมีสุขภาพแข็งแรง

ไม่เป็นโรคติดต่อ หรือโรคที่สังคมรังเกียจโรคที่เกี่ยวข้องกับทางเดินอาหาร

ทางเดินหายใจ หูน้ำหนวก และบาดแผลติดเชื้อ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ ได้แก่

วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้รากสาดน้อย บิด สุกใส หัด คางทูม เรื้อน ไวรัสตับอักเสบเอ โรคพยาธิ

และโรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ เป็นต้น หากผู้ปฏิบัติงานป่วยด้วยโรคติดต่อดังกล่าวต้องหยุดพักรักษาให้หายข้อ

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

ผู้ปฏิบัติงานต้องได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปี

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

ผู้ปฏิบัติงานควรได้รับการอบรมในเรื่องที่เกี่ยวกับสุขอนามัย

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒

ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มจะต้องปฏิบัติดังนี้

(๑)

ล้างทำความสะอาดมือทุกครั้งก่อนเข้าหรือออกจากฟาร์ม และภายหลังออกจากห้องส้วมและจับต้องสิ่งปนเปื้อนต่าง

ๆ

(๒)

สวมใส่ชุดปฏิบัติงานที่สะอาดเหมาะสมในแต่ละกิจกรรมที่ปฏิบัติ

(๓)

ในกรณีที่มีบาดแผลต้องปิดแผลด้วยที่ปิดแผล ถ้ามีบาดแผลที่มือต้องสวมใส่ถุงมือและปลอกนิ้วขณะปฏิบัติงาน

ลักษณะ

๔

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจัดการน้ำเสีย

มูลฝอย สิ่งปฏิกูล

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

ต้องมีระบบบำบัดน้ำเสียที่ได้มาตรฐาน

โดยใช้วิธีการบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสมทางระบายน้ำไม่อุดตัน

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔

น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วต้องมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งให้ได้เกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม

ก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกสถานประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาลเหมาะสมและเพียงพอ

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

ต้องมีการรวบรวมมูลฝอยและนำไปกำจัดด้วยวิธีการ

ฝัง เผาอย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลและปฏิบัติตามข้อกำหนดของท้องถิ่นว่าด้วยการนั้น

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗

ต้องทำความสะอาด กวาด

ล้างพื้นโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และบริเวณโดยรอบโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ให้สะอาดทุกวันต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะ

เพื่อป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญอันเนื่องมาจากกลิ่นและไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์สตว์และแมลงนำโรค

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘

ห้ามทิ้งมูลสัตว์หรือมูลฝอยในที่ดินของตนเองที่สาธารณะหรือแหล่งน้ำสาธารณะ

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

ต้องมีห้องน้ำห้องส้วมตามลักษณะและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องและบำบัด

หรือการกำจัดสิ่งปฏิกูลถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล และภายในห้องน้ำห้องส้วมต้องมีอุปกรณ์ตามความจำเป็นและเหมาะสม

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐

ต้องดูแลรักษาความสะอาดห้องน้ำและห้องส้วมเป็นประจำทุกวันที่ปฏิบัติงาน

ลักษณะ

๕

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจัดการแหล่งแพร่เชื้อโรคหรือสัตว์และแมลงนำโรค

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑

ต้องมีการป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสัตว์ด้วยวิธีการที่เหมาะสมและถูกต้อง

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒

การกำจัดซากสัตว์ ให้ใช้วิธีเผา

หรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสัตว์และแมลงนำโรคดังนี้

(๑)

การกำจัดซากสัตว์โดยการฝังต้องมีเนื้อที่เพียงพอ และอยู่ในบริเวณน้ำท่วมไม่ถึงโดยฝังซากลึกจากผิวดินไม่น้อยกว่า

๕๐ เซนติเมตร ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมทำการราดหรือโรยบนส่วนต่าง ๆ

ของซากสัตว์จนทั่ว และกลบหลุมดิน

(๒)

การกำจัดซากสัตว์โดยการเผาต้องมีสถานที่เผาหรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมในการใช้เผาซากจนหมด

การเผาต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษหรือเหตุรำคาญ

(๓)

สถานที่กำจัดซากสัตว์ต้องห่างจากบริเวณอาคาร หรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์อาคารสำนักงาน

อาคารพักอาศัย

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓

ต้องมีการควบคุมป้องกันสัตว์และแมลงนำโรคในฟาร์มไม่ให้มีจำนวนมากจนก่อให้เกดิความเสี่ยงในการแพร่เชื้อโรคติดต่อ

หรือก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อยู่ในที่ใกล้เคียง

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔

กรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อที่เกี่ยวกับสัตว์ในเขตพื้นที่ต้องจัดให้มีวิธีการควบคุมป้องกันมิให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสัตว์

ทั้งในตัวสัตว์ อาหาร น้ำใช้ คนเลี้ยงและสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ

ลักษณะ

๖

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับความปลอดภัย

และการป้องกันเหตุรำคาญ

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕

จัดให้มีห้องเก็บสารเคมี น้ำ

ยาฆ่าเชื้อ หรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายโดยเฉพาะ

ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖

จัดให้มีห้องพยาบาลหรือชุดปฐมพยาบาลที่ครบรายการไว้ในสถานประกอบกิจการและพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา

มาตรา ข้อ ๓๗

ข้อ ๓๗

ระดับเสียงในสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรในเวลากลางวันต้องมีระดับเสียงเฉลี่ยเป็นไปตามที่กฎหมายคุ้มครองแรงงานกำหนด

มาตรา ข้อ ๓๘

ข้อ ๓๘

ระดับความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนีย

บริเวณคอกเลี้ยงสัตว์ต้องไม่เกินค่ามาตรฐานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานกำหนด

มาตรา ข้อ ๓๙

ข้อ ๓๙

วิธีการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบกิจการให้ใช้วิธีการตรวจวัดของหน่วยงานราชการไทย

ในกรณีที่ไม่มีวิธีการตรวจวัดที่เป็นมาตรฐานกำหนดให้ใช้วิธีการตรวจวัดที่ท้องถิ่นยอมรับ

มาตรา ข้อ ๔๐

ข้อ ๔๐

ต้องดำเนินการควบคุมป้องกันกิจกรรมต่าง

ๆ ของสถานประกอบกิจการไม่ให้มีกลิ่นน้ำเสีย เขม่า ควัน เสียง ฝุ่น และความร้อน

เป็นต้น ที่จะทำให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง

หรืออยู่ในเส้นทางการสัญจรของสถานประกอบกิจการ

หมวด

๓

ใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๔๑

ข้อ ๔๑

เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ

ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่นในลักษณะที่เป็นการค้า

เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ในการออกใบอนุญาต

เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้

ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

มาตรา ข้อ ๔๒

ข้อ ๔๒

ผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ดำเนินกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่นในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้

๑)

สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน ข้าราชการ หรือพนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒)

สำเนาทะเบียนบ้าน

(๓)

สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร และใบอนุญาตตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๔)

สำเนาหนังสือจดทะเบียนจัดตั้งนิติบุคคล กรณีเป็นนิติบุคคล

(๕)

หนังสือมอบอำนาจ กรณีที่มีการมอบอำนาจ พร้อมแนบสำเนาบัตรประชาชนข้าราชการ

หรือพนักงานรัฐวิสาหกิจ และสำเนาทะเบียนของผู้มอบอำนาจและผู้รับมอบอำนาจ

(๖)

เอกสารและหลักฐานอื่น ๆ ตามที่ราชการส่วนท้องถิ่นประกาศกำหนดและเผยแพร่ให้ประชาชนทราบ

มาตรา ข้อ ๔๓

ข้อ ๔๓

เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบความถูกต้องของคำขอและความครบถ้วนของเอกสารหลักฐานทันที

กรณีไม่ถูกต้องครบถ้วนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแจ้งต่อผู้ยื่นคำขอให้แก้ไขเพิ่มเติมเพื่อดำเนินการ

หากไม่สามารถดำเนินการได้ในขณะนั้นให้จัดทำบันทึกความบกพร่องและรายการเอกสารหรือหลักฐานยื่นเพิ่มเติมภายในระยะเวลาที่กำหนดโดยให้เจ้าหน้าที่และผู้ยื่นคำขอลงนามไว้ในบันทึกนั้นด้วย

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสองให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้งครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น

แล้วแต่กรณี ทั้งนี้ หากเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณายังไม่แล้วเสร็จให้แจ้งเป็นหนังสือให้ผู้ยื่นคำขอทราบถึงเหตุแห่งความล่าช้าทุกเจ็ดวันจนกว่าจะพิจารณาแล้วเสร็จพร้อมสำเนาแจ้งสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการทราบทุกครั้ง

มาตรา ข้อ ๔๔

ข้อ ๔๔

ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

เว้นแต่จะมีเหตุอันสมควรและได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบแล้ว

มาตรา ข้อ ๔๕

ข้อ ๔๕

บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่นเท่านั้น

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

การต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์เงื่อนไขที่กำหนดไว้ในหมวด

๒ ข้อ ๔๑ และข้อ ๔๒

มาตรา ข้อ ๔๖

ข้อ ๔๖

ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๔๗

ข้อ ๔๗

ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑)

ในกรณีใบอนุญาตสูญหายให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒)

ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

มาตรา ข้อ ๔๘

ข้อ ๔๘

ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕ กฎกระทรวงหรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๔๙

ข้อ ๔๙

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕

(๓) ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงหรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน