พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2481

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

การทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่๒)

พุทธศักราช ๒๔๘๑

ในพระปรมาภิธัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว"อานันทมหิดล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)

อาทิตย์ทิพอาภา

พล.อ.เจ้าพระยา"พิชเยนทรโยธิน

ตราไว้ ณ วันที่ ๑๔ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๑

เป็นปีที่ ๕ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการ

ทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ บางมาตรา

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ

ยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว

(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๑”

มาตรา ๒

มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

เป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียน

คนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๗ หญิงซึ่งมีสัญชาติเป็นไทย ถ้าต้องสละสัญชาติไทยเพราะสมรส

กับคนต่างด้าว ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นที่ตนอยู่ภายในกำหนด

สามสิบวันนับแต่วันสมรส แต่ถ้าหญิงนั้นมีสัญชาติไทยโดยกำเนิดจะไม่ขอรับใบสำคัญประจำตัว

ก็ได้”

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็น

ไปตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ มาตรา ๗

ซึ่งพระราชบัญญัติฉบับนี้ให้ยกเลิกมีความดั่งต่อไปนี้

“มาตรา ๗ หญิงซึ่งมีสัญชาติเป็นไทย ถ้าต้องสละสัญชาติไทย เพราะ

สมรสกับคนต่างด้าว ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นที่ตนอยู่

ภายในกำหนด ๓๐ วัน นับแต่วันสมรส”

[รก. ๒๔๘๑/-/๑๐๕๖/๒๐ มีนาคม ๒๔๘๑]

สุรินทร์ / พิมพ์ /๕/๐๒/๒๕๔๕

A+B (C)