กฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด หรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลตะพง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง พ.ศ. 2547 (เล่มที่ 3)

• จำนวนมาตรา: 5

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง

ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด

หรือบางประเภท

ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลตะพง

อำเภอเมืองระยอง

จังหวัดระยอง

พ.ศ.

๒๕๔๗[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓)

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๘ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร

พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓

อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

บัญญัติให้กระทำได้ โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ในกระทรวงนี้

“อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง”

หมายความว่า อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง

หรือทั้งขายปลีกและขายส่ง

ซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

แต่ไม่หมายความรวมถึงตลาดตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข

และอาคารที่มีกิจกรรมหลักเพื่อใช้ดำเนินการเพื่อส่งเสริมหรือจำหน่ายสินค้าซึ่งเป็นผลิตผล

หรือผลิตภัณฑ์ของชุมชน

“บริเวณที่ ๑”

หมายความว่า พื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้

ทิศเหนือ จดแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลตะพง

ตำบลเชิงเนิน และตำบลบ้านแลง

เลียบไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวเส้นแบ่งเขตตำบลตะพงกับตำบลบ้านแลง

ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๔๒ บรรจบจุดซึ่งอยู่ห่างตามแนวขนานระยะ ๓๐๐ เมตร

กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๔๒ และเส้นขนานระยะ ๘๐๐ เมตร

กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (ถนนสุขุมวิท)

ไปทางทิศตะวันออกจนจดแนวเส้นแบ่งเขตตำบลตะพงกับตำบลเพ

ทิศตะวันออก จดแนวเส้นแบ่งเขตตำบลตะพงกับตำบลเพ

เลียบไปทางทิศใต้ ตามแนวเส้นแบ่งเขตตำบลตะพงกับตำบลเพ

บรรจบจุดซึ่งอยู่ห่างตามแนวระยะ ๕๐๐ เมตร กับชายฝั่งหาดแม่รำพึง

ทิศใต้ จดเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร

กับชายฝั่งหาดแม่รำพึง

ทิศตะวันตก จดเส้นตั้งฉากระยะ ๕๐๐ เมตร

กับชายฝั่งหาดแม่รำพึง และแนวเส้นแบ่งเขตตำบลตะพงกับตำบลเชิงเนิน

เลียบไปทางทิศเหนือ ตามแนวเส้นแบ่งเขตตำบลตะพงกับตำบลเชิงเนิน

เว้นแต่บริเวณที่ ๒

“บริเวณที่ ๒”

หมายความว่า พื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้

๒.๑ ทิศเหนือ จดเส้นขนานระยะ

๖๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (ถนนสุขุมวิท)

ทิศตะวันออก จดทางหลวงชนบท รย. ๓๐๓๖

สายบ้านตะพงนอก - บ้านยายดา ฟากตะวันตก

ทิศใต้ จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (ถนนสุขุมวิท)

ฟากเหนือ เส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๔๒

และเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (ถนนสุขุมวิท)

ทิศตะวันตก จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๔๒

ฟากตะวันออก

๒.๒ ทิศเหนือ

จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (ถนนสุขุมวิท) ฟากใต้ ถนนตรอกกุ้ง ฟากตะวันตก

เส้นขนานระยะ ๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (ถนนสุขุมวิท)

ทิศตะวันออก จดถนน ยธ.รย. ๒๐๑๘

สายเลียบหาดแม่รำพึง ฟากตะวันตก

ทิศใต้ จดสถานีเรดาร์ตรวจอากาศระยอง

กรมอุตุนิยมวิทยา ห้วยน้ำหว้า เส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนบ้านเนินกลาง

ทิศตะวันตก จดเส้นขนานระยะ ๕๘๐ เมตร

กับศูนย์กลางถนนตรอกกุ้ง

๒.๓ ทิศเหนือ จดเส้นขนานระยะ

๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (ถนนสุขุมวิท) เส้นขนานระยะ ๕๐๐

เมตร กับศูนย์กลางถนน ยธ.รย. ๒๐๑๘ สายเลียบหาดแม่รำพึง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓

(ถนนสุขุมวิท) ฟากใต้ เส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนสายป่าคั่น - สุขุมวิท

เส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนสายเนินกลาง - ศาลาแดง เส้นขนานระยะ ๒๐๐

เมตร กับศูนย์กลางถนนสายสุขุมวิท - ช่น - หาดแม่รำพึง

โรงเรียนวัดช้างชนศิริราษฎร์บำรุง วัดช้างชนศิริราษฎร์บำรุง ถนนสายศาลาแดง - ช่น

ฟากใต้ เส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนสายสุขุมวิท - ช่น - หาดแม่รำพึง

เส้นขนานระยะ ๘๓๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน ยธ.รย. ๒๐๑๘ สายเลียบหาดแม่รำพึง

ทิศตะวันออก

จดเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลตะพงกับตำบลเพ

ทิศใต้ จดถนน ยธ.รย. ๒๐๑๘ สายเลียบหาดแม่รำพึง

ฟากเหนือ

ทิศตะวันตก จดถนน ยธ.รย. ๒๐๑๘

สายเลียบหาดแม่รำพึง ฟากตะวันออก

ทั้งนี้ ไม่รวมถึงสถานที่ราชการ สถาบันการศึกษา

และศาสนสถาน

ทั้งนี้ ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลตะพง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง

ภายในบริเวณแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้

เป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารชนิดและประเภท ดังต่อไปนี้

(๑) ภายในบริเวณที่ ๑

ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่

๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป

(๒) ภายในบริเวณที่ ๒

ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารดังต่อไปนี้

(ก)

อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังเกิน

๑,๐๐๐ ตารางเมตร

(ข)

อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่

๓๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร

เว้นแต่อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งนั้นเป็นไปตามข้อกำหนดดังต่อไปนี้

๑.

ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารจะต้องอยู่ติดถนนสาธารณะที่มีช่องทางจราจรไม่น้อยกว่า ๔

ช่องทาง หรือมีขนาดเขตทางไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร

และจะต้องบรรจบกับถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางที่เท่ากันหรือมากกว่า

๒. แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็นทางบรรจบกันของถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางตั้งแต่

๑๔ เมตรขึ้นไป ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

๓. มีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๖๐ ใน ๑๐๐

ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร

๔.

มีค่าสูงสุดของอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นของอาคารทุกหลังต่อพื้นที่ที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่เกิน

๑.๕ ต่อ ๑

๕. มีอัตราส่วนของพื้นที่ว่างที่จัดให้เป็นสวน

หรือบริเวณปลูกต้นไม้หรือการนันทนาการต่อพื้นที่ของแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร

ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐

๖. ที่ว่างด้านหน้าของอาคาร

ห่างจากเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร

สำหรับอาคารที่มีขนาดพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ ๓๐๐ - ๕๐๐ ตารางเมตร

และห่างจากเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร

สำหรับอาคารที่มีขนาดพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตารางเมตร

โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร

๗. มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคาร

ห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร

สำหรับอาคารที่มีพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ ๓๐๐ - ๕๐๐ ตารางเมตร

และห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือเขตทางสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร สำหรับอาคารที่มีขนาดพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่

๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตารางเมตร

โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงเขตที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร

๘. อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๐ เมตร

ต้องมีระยะห่างจากแนวเขตที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งอาคารศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอ

ศาสนสถาน โบราณสถาน หรือสถานศึกษาไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

โดยวัดจากขอบนอกสุดของอาคารที่ขออนุญาตถึงแนวเขตที่ดินของสถานที่ดังกล่าว

๙. มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน

ต่อพื้นที่อาคาร ๔๐ ตารางเมตรเศษของ ๔๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร

๑๐. ที่พักมูลฝอย

ต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร

และต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตร แต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน

๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร

และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวก

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ภายในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๒ ห้ามบุคคลใดดัดแปลง

หรือเปลี่ยนแปลงการใช้อาคารใดๆ ให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ

๒

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

อาคารที่มีอยู่แล้วในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตาม ข้อ ๒

ก่อนหรือในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ

ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้

แต่ห้ามดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ

๒

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้าง ดัดแปลง

หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

หรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้นก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ

และยังก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จ

ให้ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้

แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อกฎกระทรวงนี้ไม่ได้

ให้ไว้

ณ วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗

โภคิน

พลกุล

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แผนที่ท้ายกฎกระทรวง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง

ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท

ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลตะพง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง พ.ศ. ๒๕๔๗

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

เนื่องจากได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง

หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลตะพง

อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ลงวันที่ ๒ กันยายน ๒๕๔๖

ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๕ กันยายน ๒๕๔๖ เป็นต้นมา แต่มาตรา ๑๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร

พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า

ถ้าไม่มีการออกกฎกระทรวงหรือข้อบัญญัติท้องถิ่นภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ประกาศนั้นมีผลใช้บังคับ

ให้ประกาศดังกล่าวเป็นอันยกเลิก และโดยที่สมควรห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง

หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในบริเวณดังกล่าวต่อไปเพื่อประโยชน์ในด้านการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม

การผังเมือง และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

โซเฟีย/พิมพ์

๒๔

พฤษภาคม ๒๕๔๙

เชิงชาย/ปาจรีย์/ผู้จัดทำ

๑๔

มิถุนายน ๒๕๔๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม

๑๒๑/ตอนพิเศษ ๕๑ ก (เล่มที่ ๓)/หน้า ๑๕๔/๓ กันยายน ๒๕๔๗