พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2512

• จำนวนมาตรา: 15

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

ยาสูบ (ฉบับที่ ๓)

พ.ศ. ๒๕๑๒

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ธันวาคม

พ.ศ. ๒๕๑๒

เป็นปีที่ ๒๔

ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยยาสูบ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ

ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑

พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.

๒๕๑๒”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓

ให้ยกเลิกความในบทนิยาม คำว่า “ยาเคี้ยว”

ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

““ยาเคี้ยว” หมายความว่า

ส่วนใดส่วนหนึ่งของใบยาแห้งนอกจากใบยาแห้งพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

ซึ่งได้ปรุงหรือปนด้วยวัตถุอื่นนอกจากน้ำเพื่ออมหรือเคี้ยว”

มาตรา ๔

มาตรา ๔

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๕ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

“มาตรา ๕ ทวิ

ให้ยกเว้นภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากรให้แก่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบในการขายยาเส้นหรือยาสูบ

และผู้ขายยาเส้นหรือยาสูบซึ่งทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง”

มาตรา ๕

มาตรา ๕

ให้ยกเลิกความในวรรคสี่ของมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง”

มาตรา ๖

มาตรา ๖ ให้ยกเลิกความในวรรคสี่ของมาตรา

๑๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้บ่มใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

หรือใบยาพันธุ์ยาสูบอื่น ตามที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา”

มาตรา ๗

มาตรา ๗

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.

๒๕๐๙

“บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองที่หั่นใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง”

มาตรา ๘

มาตรา ๘

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสี่ของมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.

๒๕๐๙

“บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองซึ่งทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองที่ตนปลูกได้เอง”

มาตรา ๙

มาตรา ๙

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๘ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

“มาตรา ๑๘ ทวิ

ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองซึ่งทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองที่ตนปลูกได้เอง

ถ้าจะขายยาเส้นหรือนำยาเส้นออกแสดงเพื่อขาย

ต้องบรรจุยาเส้นในซองและปิดแสตมป์ยาสูบตามพระราชบัญญัตินี้

นอกจากการขายในเคหสถานของตนเอง

ให้ผู้ได้รับอนุญาตให้ส่งยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองออกไปขายนอกราชอาณาจักร

ไม่ต้องปิดแสตมป์ยาสูบสำหรับยาเส้นที่ส่งออกไปขายนอกราชอาณาจักร

แต่ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง”

มาตรา ๑๐

มาตรา ๑๐

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๒๐

ห้ามมิให้ผู้ใดมียาเส้นที่มิได้ปิดแสตมป์ยาสูบตามพระราชบัญญัตินี้ไว้ในครอบครองเกินกว่าหนึ่งกิโลกรัม

นอกจากยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองหรือผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ

ให้ผู้มียาเส้นที่ไม่ต้องปิดแสตมป์ยาสูบหรือผู้มียาเส้นที่ปิดแสตมป์ยาสูบตามพระราชบัญญัติยาสูบ

พุทธศักราช ๒๔๘๖ เกินหนึ่งกิโลกรัม

ปิดแสตมป์ยาสูบให้ถูกต้องตามพระราชบัญญัตินี้ภายในหกสิบวัน

นับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ”

มาตรา ๑๑

มาตรา ๑๑

ให้ยกเลิกความในวรรคสี่ของมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่เจ้าพนักงานซึ่งเป็นผู้ขาย

และผู้ขายหรือผู้นำออกแสดงเพื่อขาย ซึ่งยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง”

มาตรา ๑๒

มาตรา ๑๒

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๒๒

การขายยาเส้นต้องขายทั้งซอง ห้ามแบ่งขาย นอกจากยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง”

มาตรา ๑๓

มาตรา ๑๓

ให้ยกเลิกมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

มาตรา ๑๔

มาตรา ๑๔

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๘ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๓๘

ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจเข้าตรวจสถานีบ่มใบยา โรงอบใบยา หรือโรงอุตสาหกรรมยาสูบ

รวมตลอดทั้งเอกสารและบัญชีต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง

ในระหว่างเวลาทำงานและมีอำนาจที่จะเข้าควบคุมสถานีบ่มใบยา โรงอบใบยา

หรือโรงอุตสาหกรรมยาสูบ แล้วแต่กรณี เพื่อให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้บ่มใบยา

ผู้อบใบยา หรือผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบต้องให้ความสะดวกตามสมควรแก่เจ้าพนักงานซึ่งปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้”

มาตรา ๑๕

มาตรา ๑๕

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๖ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๔๖ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖

บทเฉพาะกาล

มาตรา ๗

มาตรา ๗ มาตรา ๘ มาตรา ๑๔ มาตรา ๑๕ วรรคสอง มาตรา ๑๘ ทวิ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๒ มาตรา

๒๓ วรรคสอง มาตรา ๓๐ มาตรา ๓๗ มาตรา ๓๘ วรรคสอง มาตรา ๓๙ วรรคสอง หรือมาตรา ๔๒

ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท”

มาตรา ๑๖

มาตรา ๑๖

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๔๘ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา

๑๑ มาตรา ๑๗ มาตรา ๑๘ หรือมาตรา ๒๕ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท”

มาตรา ๑๗

มาตรา ๑๗

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๙ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๔๙ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา

๑๙ หรือมาตรา ๒๐ ต้องระวางโทษปรับสิบเท่าของค่าแสตมป์ยาสูบที่จะต้องปิด

หรือที่ยังขาดอยู่ แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท

ถ้าเป็นบุหรี่ซิกาแรตที่ผลิตในประเทศและมิได้มีประกาศกำหนดราคาขายปลีกไว้ต้องระวางโทษปรับกรัมละสองบาท

แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท”

มาตรา ๑๘

มาตรา ๑๘

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑

และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๕๐ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา

๒๔ ต้องระวางโทษปรับสิบห้าเท่าของค่าแสตมป์ยาสูบที่จะต้องปิด หรือที่ยังขาดอยู่

แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท

ถ้าเป็นบุหรี่ซิกาแรตที่ผลิตในประเทศและมิได้มีประกาศกำหนดราคาขายปลีกไว้

ต้องระวางโทษปรับกรัมละสามบาท แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท”

มาตรา ๑๙

มาตรา ๑๙

ให้ยกเลิกมาตรา ๕๑ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล ถนอม กิตติขจร

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-

เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ

เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายที่จะยกเว้นภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากร

แก่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ ในการขายยาเส้นหรือยาสูบ

และเพื่อให้ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง ผู้บ่มใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง และผู้ทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

ที่ตนปลูกได้เอง

หรือใบยาพันธุ์ยาสูบอื่นตามที่กำหนดไม่ต้องขอรับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยยาสูบ

จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

วศิน/ผู้จัดทำ

๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

ชาตินัย/ปรับปรุง

๕ กันยายน ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๘๖/ตอนที่ ๑๑๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๒