กฎกระทรวง ว่าด้วยการกำหนดคดีพิเศษเพิ่มเติม ตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547

• จำนวนมาตรา: 1

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ว่าด้วยการกำหนดคดีพิเศษเพิ่มเติม

ตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ

พ.ศ. ๒๕๔๗[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๑๐

(๑) และมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗

อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๗ มาตรา ๔๘

มาตรา ๕๘

มาตรา ๕๘ มาตรา ๒๓๗ และมาตรา ๒๓๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยการเสนอแนะของคณะกรรมการคดีพิเศษออกกฎกระทรวงไว้

ดังต่อไปนี้

ให้คดีความผิดทางอาญาตามกฎหมายดังต่อไปนี้

ซึ่งมีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๑)

เป็นคดีพิเศษเพิ่มเติมจากบัญชีท้ายพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗

(๑) คดีความผิดตามประมวลรัษฎากร

(๒)

คดีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร

(๓)

คดีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยภาษีสรรพสามิต

(๔) คดีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยสุรา

(๕) คดีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยยาสูบ

ทั้งนี้

เฉพาะคดีความผิดทางอาญาที่มีรายละเอียดของลักษณะของการกระทำความผิดตามที่ กคพ.

กำหนด

ให้ไว้

ณ วันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗

พงศ์เทพ เทพกาญจนา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ :-

เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

โดยที่คดีความผิดเกี่ยวกับภาษีอากรเฉพาะคดีที่มีความเสียหายเป็นจำนวนสูงมาก

หรือมีความซับซ้อน หรือมีลักษณะเป็นการกระทำความผิดข้ามชาติที่สำคัญ

หรือเป็นการกระทำขององค์กรอาชญากรรมหรือมีผู้ทรงอิทธิพลที่สำคัญเป็นตัวการ ผู้ใช้

หรือผู้สนับสนุนที่มีหรืออาจมีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน

ความมั่นคงของประเทศ หรือระบบเศรษฐกิจหรือการคลังของประเทศ

จำเป็นต้องใช้วิธีการสอบสวนและรวบรวมพยานหลักฐานเป็นพิเศษ

ในการรวบรวมพยานหลักฐานทั้งหลายเพื่อที่จะนำตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษตามกฎหมาย

สมควรกำหนดให้เป็นคดีพิเศษเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้ในบัญชีท้ายพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ

พ.ศ. ๒๕๔๗ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พรรณิศา/ผู้จัดทำ

๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๓

ชวัลพร/ปรับปรุง

๒๕ มีนาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ

๗๑ ก/หน้า ๒/๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๗