法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

localOrdinance

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. 2560

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
49
มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

เรื่อง

การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร

พ.ศ.

๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกรในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑

แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.

๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินและนายอำเภอปากท่อ

จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัติหรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ

ประกาศหรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด

บททั่วไป

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขในหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น

“สถานประกอบกิจการ”

หมายความว่า สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เกี่ยวกับกิจการเลี้ยงสุกร

ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ดำเนินกิจการ”

หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรนั้น

“การเลี้ยงสุกร”

หมายความว่า การมีสุกรไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่ บำรุงรักษา ตลอดจนการให้อาหารเป็นประจำสม่ำเสมอเพื่อให้สุกรเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้

“เจ้าของสัตว์”

หมายความรวมถึงผู้ซึ่งครอบครองสัตว์นั้นด้วย

“สถานที่เลี้ยงสัตว์”

หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์

หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“คนงาน”

หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ

“การค้า” หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม

การเกษตร การผลิต หรือการให้บริการใด ๆ

เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า

“มลพิษทางเสียง”

หมายความว่า

สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางอากาศ”

หมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยสาธารณชน

“มลพิษทางน้ำ”

หมายความว่า

สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“เหตุราคาญ”

หมายความว่า ในกรณีที่มีเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้นดังต่อไปนี้ถือว่าเป็นเหตุรำคาญ

(๑) แหล่งน้ำ

ทางระบายน้ำที่ใส่มูลหรือเถ้าหรือสถานที่อื่นที่อยู่ในบริเวณที่ไม่เหมาะสมมีการสะสมสิ่งสกปรก

หรือมีการถ่ายเทสิ่งใด ๆ อันเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือฝุ่นละอองหรือสารเป็นพิษ

(๒)

อาคารอันเป็นที่อยู่อาศัยของคนหรือสัตว์หรือสถานที่ประกอบการใดไม่มีการระบายน้ำ การกำจัดสิ่งปฏิกูล

หรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองอย่างเพียงพอจนเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๓) การกระทำใด ๆ

ที่ก่อให้เกิดกลิ่น เสียง สิ่งมีพิษ หรือกรณีอื่นใด

จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบเหตุนั้น

(๔)

เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้กิจการเลี้ยงสุกรเป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

หมวด

สถานที่ตั้ง

สถานที่เลี้ยงสัตว

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ สถานที่ตั้งต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน

ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ

ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชนโดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้นและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะทาง

ดังต่อไปนี้

(๑)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรน้อยกว่า ๒๐ ตัว

ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชน

(๒)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรตั้งแต่ ๒๐ ถึง ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า

๑๐๐ เมตร

(๓)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรเกินกว่า ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐

เมตร

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องตั้งอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์

ตลาดนัดค้าสัตว์ ตั้งแต่ ๒๐๐ เมตรขึ้นไป

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องจัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วน

และอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของและต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า

๒๐ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกันตามข้อกำหนดนี้

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องตั้งอยู่บริเวณที่ไม่มีน้ำท่วมขัง

หมวด

สุขลักษณะของโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และส่วนประกอบ

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ โรงเรือนเลี้ยงสุกรและส่วนประกอบ

(๑)

โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องเป็นอาคารเอกเทศ มั่นคงแข็งแรง

มีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสุกรไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

(๒)

พื้นโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุที่แข็งแรง พื้นผิวเรียบ ทำความสะอาดง่าย มีความลาดเอียงที่เหมาะสมให้น้ำหรือสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำและสิ่งปฏิกูลได้สะดวก

(๓) หลังคาโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุแข็งแรงมีความสูงจากพื้นที่เหมาะสมและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องเข้าภายในอาคารได้อย่างทั่วถึง

(๔)

โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสุกรกว้างขวางเพียงพอ

คอกสุกรต้องมีการกั้นเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสุกรไม่ให้สุกรอยู่อย่างแออัด

(๕)

โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องจัดให้มีแสงสว่างเพียงพอและมีการระบายอากาศดี

(๖)

ถนนภายในสถานประกอบกิจการต้องใช้วัสดุคงทนมีความกว้างเหมาะสมสะดวกในการขนส่งลำเลียงอุปกรณ์

อาหารสัตว์ รวมทั้งผลผลิตเข้าและออกภายในสถานประกอบกิจการ

(๗) สถานที่เก็บอาหารและโรงผสมอาหารควรจัดเป็นสัดส่วนและถูกหลักสุขาภิบาล

หมวด

สุขลักษณะเครื่องมือ

เครื่องใช้ อุปกรณ์ น้ำดื่ม น้ำใช้

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ อาหารที่ใช้เลี้ยงสุกรต้องมีคุณภาพและมาตรฐานตามที่กฎหมายว่าด้วยการควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ควรมีสถานที่สำหรับจัดเก็บอาหารแยกเป็นสัดส่วนจัดให้เป็นระเบียบและมีการดูแลรักษาความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ต้องมีที่สำหรับจัดเก็บรักษาเครื่องมือ

เครื่องใช้ และอุปกรณ์ในการทำงานเป็นสัดส่วนเหมาะสมและเป็นระเบียบเรียบร้อย

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์

รวมถึงสวิตช์ และสายไฟต่าง ๆ ต้องได้รับการบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดี

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ต้องจัดให้มีน้ำดื่มที่ได้มาตรฐานน้ำดื่มไว้บริการสำหรับผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการอย่างเพียงพอและตั้งอยู่ในบิรเวณที่แยกออกจากโรงเรือนเลี้ยงสุกรและลักษณะการจัดบริการน้ำดื่มต้องไม่ก่อให้เกิดความสกปรก หรือปนเปื้อน เช่น

ใช้ระบบน้ำกด ใช้แก้วส่วนตัว ใช้แก้วกระดาษที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง

ใช้แก้วส่วนกลางที่ใช้ดื่มเพียงครั้งเดียวแล้วนำไปล้างทำความสะอาดก่อนนำมาใช้ใหม่หรือวิธีอื่น

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ต้องจัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาดได้มาตรฐานและมีปริมาณเพียงพอกับปริมาณน้ำที่ต้องใช้แต่ละวัน

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ กรณีที่สถานประกอบกิจการผลิตน้ำใช้เองควรตรวจสอบดูแลคุณภาพน้ำดิบให้สะอาดตรวจสอบระบบท่อน้ำและทำความสะอาดภาชนะเก็บกักน้ำอยู่เสมอรวมทั้งปรับปรุงคุณภาพน้ำให้มีคุณภาพดีอยู่เสมอ

หมวด

สุขอนามัยของผู้ปฏิบัติงาน

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการต้องมีสุขภาพแข็งแรงไม่เป็นโรคติดต่อหรือโรคที่สังคมรังเกียจ

โรคที่เกี่ยวข้องกับระบบทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ หูน้ำหนวกและบาดแผลติดเชื้อ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ

ได้แก่ วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้รากสาดน้อย บิด สุกใส หัด คางทูม เรื้อน

ไวรัสตับอักเสบ โรคพยาธิ และโรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ เป็นต้น

หากผู้ปฏิบัติงานป่วยด้วยโรคติดต่อดังกล่าวต้องหยุดพักรักษาให้หาย

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการต้องได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปี

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการควรได้รับความรู้หรือการฝึกอบรมในเรื่องที่เกี่ยวกับสุขภาพอนามัย

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการจะต้องปฏิบัติดังนี้

(๑)

ล้างทำความสะอาดมือและเท้าทุกครั้งก่อนเข้าหรือออกจากอาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกรหรือสถานประกอบการและภายหลังออกจากห้องส้วมและจับต้องสิ่งปนเปื้อนต่าง

(๒) ควรสวมใส่ชุดปฏิบัติงานที่สะอาดเหมาะสมในแต่ละกิจกรรมที่ปฏิบัติ

(๓)

ในกรณีที่มีบาดแผลต้องปิดแผลด้วยที่ปิดแผล ถ้ามีบาดแผลที่มือต้องสวมถุงมือหรือปลอกนิ้วขณะปฏิบัติงาน

หมวด

การจัดการน้ำเสีย

มูลฝอย สิ่งปฏิกูล

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ ต้องมีระบบบำบัดนำเสียที่ได้มาตรฐาน

โดยใช้วิธีการบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสมทางระบายน้ำไม่อุดตัน

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วต้องมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งให้ได้เกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกสถานประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาลเหมาะสมและเพียงพอ

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ ต้องมีการรวบรวมมูลฝอยและนำไปกำจัดด้วยวิธีการฝังหรือเผาหรือวิธีอื่นอย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลและปฏิบัติตามข้อกำหนดขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินว่าด้วยการนั้น

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ ต้องทำความสะอาด กวาด

ล้างโรงเรือนเลี้ยงสุกรและบริเวณโดยรอบโรงเรือนเลี้ยงสุกรให้สะอาดทุกวันและมีลักษณะที่ดีอยู่เสมอ

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์สิ่งปฏิกูลโดยเฉพาะเพื่อป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญอันเนื่องมาจากกลิ่นและไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรคต่าง

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ ห้ามทิ้งมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่ดินของตนเองที่สาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะหรือในที่อื่นใดนอกจากที่รองรับมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะ

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามลักษณะและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องและมีการบำบัดหรือการจัดการสิ่งปฏิกูลถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ ภายในห้องน้ำและห้องส้วมควรมีวัสดุอุปกรณ์ตามความจำเป็นและเหมาะสม

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ ต้องดูแลรักษาความสะอาดของห้องน้ำและห้องส้วมเป็นประจำทุกวันที่ปฏิบัติงาน

หมวด

การจัดการแหล่งแพร่เชื้อโรคหรือสัตว์และแมลงนำโรค

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ ต้องมีการป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสุกรด้วยวิธีการที่เหมาะสมและถูกต้อง

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ การกำจัดซากสุกรให้ใช้วิธีฝังหรือเผาเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสัตว์และแมลงนำโรคดังนี้

(๑) การกำจัดซากสุกรโดยการฝังต้องมีพื้นที่เพียงพอและอยู่ในบริเวณที่น้ำท่วมไม่ถึงโดยฝังซากสุกรลึกจากผิวดินไม่น้อยกว่า

๐.๕๐ เมตร และใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมราด หรือโรยบนส่วนต่าง ๆ

ของซากสัตว์จนทั่วและกลบหลุมดิน

(๒)

การกำจัดซากสุกรโดยการเผาต้องมีสถานที่เผาหรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมในการใช้เผาซากสุกรจนหมดซึ่งการเผาซากสุกรต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษหรือเหตุรำคาญ

(๓)

สถานที่กำจัดซากสุกรต้องห่างจากบริเวณอาคาร

หรือโรงเรือนเลี้ยงสุกรอาคารสำนักงานและอาคารที่พักอาศัย

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕ ต้องมีการควบคุมป้องกันสัตว์และแมลงนำโรคในสถานประกอบกิจการไม่ให้มีจำนวนมากจนก่อให้เกิดความเสี่ยงในการแพร่เชื้อโรคติดต่อ

หรือก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อยู่ในที่ใกล้เคียง

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖ กรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อที่เกี่ยวกับสัตว์ในเขตพื้นที่ประกอบกิจการต้องจัดให้มีวิธีการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสุกร

ทั้งในตัวสุกร อาหารสุกร น้ำใช้ คนเลี้ยงสุกรและสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ

หมวด

ความปลอดภัย

และการป้องกันเหตุรำคาญ

มาตรา ข้อ ๓๗

ข้อ ๓๗ ควรจัดให้มีห้องเก็บสารเคมี

น้ำยาฆ่าเชื้อหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่าย

โดยเฉพาะสิ่งที่กำหนดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๓๘

ข้อ ๓๘ ควรจัดให้มีห้องพยาบาลหรือชุดปฐมพยาบาลที่ครบรายการไว้ในสถานประกอบกิจการและพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา

มาตรา ข้อ ๓๙

ข้อ ๓๙ ระดับเสียงเฉลี่ยในสถานประกอบกิจการในเวลากลางวันต้องมีระดับเสียง

เฉลี่ย ๘ ชั่วโมงไม่เกิน ๙๐ เดซิเบล (เอ) ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

มาตรา ข้อ ๔๐

ข้อ ๔๐ ระดับความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนียในบริเวณคอกเลี้ยงสุกรต้องไมเกินค่ามาตรฐานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

มาตรา ข้อ ๔๑

ข้อ ๔๑ วิธีการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบกิจการให้ใช้วิธีการตรวจวัดของหน่วยราชการไทยในกรณีที่ไม่มีวิธีการตรวจวัดที่เป็นมาตรฐานกำหนดไว้ให้ใช้วิธีการตรวจวัดที่ท้องถิ่นยอมรับ

มาตรา ข้อ ๔๒

ข้อ ๔๒ ควรควบคุมและป้องกันกิจกรรมต่าง ๆ

ของสถานประกอบกิจการมิให้มีกลิ่น น้ำเสีย เขม่าควัน เสียง ฝุ่นละอองและความร้อนหรืออื่นใด

เป็นต้น ที่จะทำให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงหรืออยู่ในเส้นทางการสัญจรของสถานประกอบกิจการ

หมวด

หลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไขในการขอและออกใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๔๓

ข้อ ๔๓ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้แล้ว

ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสุกรจะต้องปฏิบัติตามมาตรการ ดังต่อไปนี้

(๑)

ผู้ประสงค์จะเลี้ยงสุกรต้องยื่นคำขออนุญาตเลี้ยงสุกรตามแบบและเงื่อนไขที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินกำหนดพร้อมด้วยเอกสารหลักฐาน

ดังต่อไปนี้

(๑.๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๑.๒) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๑.๓)

หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดินหรืออาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกรหรือหนังสือยินยอมให้ใช้ที่ดินหรืออาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกร

(๑.๔)

สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคลพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล

(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)

(๑.๕) หนังสือมอบอำนาจ

พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนและสำเนาทะเบียนบ้านที่รับรองความถูกต้องของผู้มอบอำนาจและผู้รับมอบอำนาจกรณีผู้ขอใบอนุญาตไม่สามารถยื่นคำขอได้ด้วยตนเอง

(๑.๖)

สำเนารายงานการประชุมประชาพิจารณ์รับฟังความคิดเห็นของประชาชนที่มีมติให้ประกอบกิจการได้

(๑.๗) แผนผังแสดงบริเวณ

พื้นที่เลี้ยงสัตว์ โรงเก็บอาหาร ผสมอาหารสัตว์พื้นที่ทำลายซากสัตว์

พื้นที่บำบัดน้ำเสียและสิ่งปฏิกูล อาคารสำนักงานและบ้านพักอาศัย

(๑.๘)

เอกสารหรือหลักฐานอื่น เช่น ใบอนุญาตเดิมที่หมดอายุ รวมถึงเอกสารที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น

หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่ามีความจำเป็นในการพิจารณาประกอบการขอใบอนุญาต

(๒)

ใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเท่านั้น

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

(๓)

ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

(๔)

ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุด

(๕)

กรณีออกใบแทนใบอนุญาตให้ประทับตรา “ใบแทน”

บนใบแทนใบอนุญาตนั้น

(๖)

ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินื้ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ.๒๕๓๕ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

(๗) ค่าธรรมเนียม หลักเกณฑ์

วิธีการ

เงื่อนไขที่เกี่ยวกับการอนุญาตให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้หรือตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๘) ในกรณีที่ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรมิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๔๔

ข้อ ๔๔ ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรที่ได้ประกอบกิจการมาก่อนข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ได้รับการยกเว้นการปฏิบัติตามข้อ

มาตรา ข้อ ๔๕

ข้อ ๔๕ ภายใต้ข้อ ๔๔

กรณีผู้ประกอบกิจการดำเนินกิจการเลี้ยงสุกรไม่เป็นไปตามหมวด ๓ หมวด ๔ หมวด ๕ หมวด

๖ หมวด ๗ และหมวด ๘

แห่งข้อบัญญัตินี้ให้ผู้ประกอบกิจการปรับปรุงกิจการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้แล้วเสร็จภายใน

๑๒๐ วัน หรือภายในเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรแต่ไม่เกินกว่า ๒๗๐ วัน ทั้งนี้

ให้คำนึงถึงความเดือดร้อนเหตุรำคาญที่ประชาชนได้รับเป็นสำคัญ

หมวด

๑๐

อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข

มาตรา ข้อ ๔๖

ข้อ ๔๖ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ

ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ

มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง

หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ

หรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒)

เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น

(๓) แนะนำให้ผู้ได้รับใบอนุญาตปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือตามข้อกำหนดของท้องถิ่น

(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ

ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๕)

เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใดๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาคาร

มาตรา ข้อ ๔๗

ข้อ ๔๗ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ดำเนินกิจการใด ๆ

ตามที่ระบุไว้ในข้อบัญญัตินี้ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้

หรือข้อกำหนดของท้องถิ่น หรือประกาศ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการดำเนินกิจการนั้นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้ดำเนินกิจการนั้นแก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้และถ้าผู้ดำเนินกิจการไม่แก้ไข

หรือถ้าการดำเนินกิจการนั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการนั้นไว้ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

มาตรา ข้อ ๔๘

ข้อ ๔๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา

๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

หมวด

๑๑

บทกำหนดโทษ

มาตรา ข้อ ๔๙

ข้อ ๔๙ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อต้องระวางโทษตามมาตรา

๗๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ประกาศ

ณ วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐

สุวัฒน์

ชลธารานที

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

เอกสารแนบท้าย

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พัชรภรณ์/จัดทำ

๒ เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๒๔ ง/หน้า ๘๖/๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

49 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. 2560 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_21e68c9aaae61f8f

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com