พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
คืนยศ บรรดาศักดิ์
เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัดบำเหน็จและบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙
อานันทมหิดล
ตราไว้ ณ วันที่ ๘
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑๓
ในรัชกาลปัจจุบัน
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ
แก่บุคคลบางจำพวกที่ต้องโทษทางการเมืองหรือเสียสิทธิเพราะการกระทำทางการเมือง
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙
มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓[๒]
บุคคลผู้ได้รับการล้างมลทินตามพระราชบัญญัติล้างมลทินผู้กระทำผิดทางการเมือง ร.ศ. ๑๓๐ พุทธศักราช ๒๔๗๕
หรือบุคคลผู้ได้รับนิรโทษกรรมตามพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล
พุทธศักราช ๒๔๘๘ หรือบุคคลผู้ต้องออกจากราชการเนื่องจากเหตุเกี่ยวข้องกับความผิดทางการเมืองหรือความผิดฐานกบฏและจลาจลอันเป็นกรณีเดียวกันกับที่ได้ระบุไว้ในกฎหมายดังกล่าวมาแล้ว
ถ้าต้องออกจากยศ บรรดาศักดิ์
หรือถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากการกระทำความผิดหรือเกี่ยวข้องกับความผิดอันได้รับการล้างมลทินหรือได้รับนิรโทษกรรมดังกล่าวแล้ว
ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ในวันใช้พระราชบัญญัตินี้หรือไม่ก็ตาม
ให้รัฐบาลนำความกราบบังคมทูลขอพระราชทานยศ
บรรดาศักดิ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนให้แก่ผู้นั้น
มาตรา ๔[๓] บุคคลที่ได้ระบุไว้ในมาตรา ๓
ถ้าเป็นบุคคลที่เคยได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญมาแล้ว
ก็ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามเดิม
ถ้าบุคคลดังกล่าวเคยเป็นข้าราชการประจำมาก่อน
และยังไม่ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญ ก็ให้ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ
หรือบำนาญเพราะเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญในปัจจุบัน
ในการพิจารณาจ่ายเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญ
ตามพระราชบัญญัตินี้ให้ถือว่าคำวินิจฉัยของกระทรวงการคลังเป็นเด็ดขาด
มาตรา ๕
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ปรีดี พนมยงค์
นายกรัฐมนตรี
พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑[๔]
附則
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๕
สิทธิในการรับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามมาตรา ๔ ให้เกิดแต่วันที่ให้ใช้บังคับพระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙ และให้เบิกจ่ายย้อนนับแต่วันที่กล่าวแล้วได้
มาตรา ๖
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
วศิน/แก้ไข
๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๒๙/หน้า ๒๘๘ /๙ พฤษภาคม ๒๔๘๙
[๒] มาตรา ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ
(ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑
[๓] มาตรา ๔
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ
(ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑
[๔] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๕/ตอนที่ ๔/หน้า ๒๒ /๒๐ มกราคม ๒๔๙๑
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
