พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ควบคุมยาง
พุทธศักราช ๒๔๘๑
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๑
เป็นปีที่ ๕ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการควบคุมจำกัดยาง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามโครงการควบคุมยางระหว่างประเทศซึ่งรัฐบาลสยามได้ตกลงเข้าร่วมเป็นภาคี
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
มาตรา ๒* ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
*[รก.๒๔๘๑/-/๗๓๗/๑๓ มกราคม ๒๔๘๑]
มาตรา ๓ ตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติควบคุม
จำกัดยาง พุทธศักราช ๒๔๗๗ พระราชบัญญัติควบคุมจำกัดยาง (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙
และกฎกระทรวงกับประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัตินั้น ๆ
มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้
(๑) รัฐมนตรี หมายความว่า รัฐมนตรีผู้มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
(๒) เจ้าพนักงานประจำท้องที่ หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีจะได้ประกาศตั้งในราชกิจจานุเบกษาให้มีอำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัตินี้ และตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
(๓) ผู้ตรวจการยาง หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีจะได้ตั้งขึ้นเพื่อทำการตรวจตราให้เป็นไปตามความในพระราชบัญญัตินี้ และตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
(๔) กรรมการประเมิน หมายความว่า กรรมการซึ่งรัฐมนตรีจะได้ประกาศตั้งในราชกิจจานุเบกษาเป็นครั้งคราวมีจำนวนไม่น้อยกว่า ๓ คน มีหน้าที่ประเมินจำนวนยางทำได้ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
(๕) ต้นยาง หมายความว่า ต้นยางพารา (Hevea Braziliensis)
หรือต้นยางชนิดอื่นใด ซึ่งรัฐมนตรีจะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นคราว ๆ
(๖) ยาง หมายความว่า ยางที่ทำขึ้นจากใบ เปลือกหรือน้ำยาง ของต้นยาง
ไม่ว่าเหลวหรือแข็ง จางหรือข้น
(๗) สวนยาง หมายความว่า ที่ดินที่ได้ปลูกต้นยางมีลักษณะเป็นสวนยาง
ซึ่งอยู่ในความครอบครองของเจ้าของสวนยางก่อนวันที่ ๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘
หรือสวนยางที่ได้รับอนุญาตให้ปลูกใหม่ตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘
(๘) สวนใหญ่ หมายความว่า สวนยางซึ่งได้รับการประเมินจำนวนยางทำได้เป็นสวนใหญ่ตามกฎกระทรวง
(๙) สวนเล็ก หมายความว่า สวนยางซึ่งได้รับการประเมินจำนวนยางทำได้เป็นสวนเล็กตามกฎกระทรวง
(๑๐) การปลูกเสริม หมายความว่า การปลูกต้นยางในสวนยางในเนื้อที่ไร่ใดไร่หนึ่งไม่เกินสิบสองต้น
(๑๑) การปลูกแทน หมายความว่า การปลูกต้นยางในสวนยางในเนื้อที่ไร่ใดไร่หนึ่งเกินกว่าสิบสองต้น
(๑๒) การปลูกใหม่ หมายความว่า การปลูกต้นยางลงในที่ซึ่งไม่ใช่สวนยาง
ตามพระราชบัญญัตินี้
(๑๓) เจ้าของสวนยาง หมายความว่า บุคคลผู้ได้รับใบอนุญาตให้ทำยาง
(๑๔) ค้ายาง หมายความว่า ซื้อ ขาย แลกเปลี่ยน หรือจำหน่ายยางแก่กัน
โดยประการอื่น
(๑๕) ผู้ค้ายาง หมายความว่า ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตให้ทำการค้ายาง
(๑๖) ผู้ส่งออก หมายความว่า ผู้ที่ได้รับใบสุทธิยางหรือผู้ค้ายางซึ่งได้
จดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขต
(๑๗) โรงรีดยาง หมายความว่า โรงงานที่ทำเศษยาง (scrap rubber)
หรือยางก้อน (waste rubber) ให้เป็นยางแผ่น (crepe rubber)
(๑๘) โรงรมยาง หมายความว่า สถานที่ซึ่งใช้ในการรมยาง
(๑๙) โควตา หมายความว่า จำนวนส่วนจำกัดยางแห้งซึ่งรัฐมนตรีจะได้
ประกาศในราชกิจจานุเบกษากำหนดให้พึงทำได้ในสวนยางสวนหนึ่ง ๆ เป็นส่วนร้อย
ของจำนวนยางทำได้
(๒๐) ระยะเวลาโควตา หมายความว่า กำหนดระยะเวลาซึ่งรัฐมนตรีจะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษากำหนดให้พึงทำและจำหน่ายยางได้ตามโควตา
(๒๑) จำนวนยางทำได้ หมายความว่า จำนวนยางแห้งของสวนยางสวนหนึ่ง ๆ ที่พึงทำได้ในปีหนึ่ง ๆ ตามที่กรรมการประเมินพิจารณาประเมินให้ตามหลักเกณฑ์ซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวง
(๒๒) ใบสุทธิยาง หมายความว่า เอกสารตามแบบพิมพ์ที่กำหนดให้ ซึ่งให้อำนาจเจ้าของสวนใหญ่ทำยางและจำหน่ายยางได้ตามโควตาที่ระบุไว้ในเอกสารนั้น
(๒๓) ใบสำคัญจำหน่ายยาง หมายความว่า เอกสารตามแบบพิมพ์ซึ่งรัฐมนตรีจะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นคราว ๆ สำหรับใช้กำกับไปกับยางในเมื่อมีการค้ายางระหว่างเจ้าของสวนใหญ่กับผู้ค้ายาง หรือระหว่างผู้ค้ายางด้วยกัน
(๒๔) ใบกำกับคูปอง หมายความว่า เอกสารตามแบบพิมพ์ที่กำหนดให้ซึ่งให้อำนาจเจ้าของสวนเล็กทำยางและจำหน่ายยางได้ตามโควตาที่ระบุไว้ในเอกสารนั้น
(๒๕) ใบคูปอง หมายความว่า เอกสารตามแบบพิมพ์ซึ่งรัฐมนตรีจะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นคราวๆ สำหรับใช้กำกับไปกับยางในเมื่อมีการค้ายางระหว่าง
เจ้าของสวนเล็กกับผู้ค้ายาง หรือระหว่างผู้ค้ายางด้วยกันตามจำนวนยางที่ระบุไว้ในเอกสารนั้น
(๒๖) ใบแสดงแหล่งกำเนิด หมายความว่า เอกสารตามแบบพิมพ์ที่กำหนดให้ เพื่อแสดงชื่อประเทศ รัฐ หรืออาณาเขตซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของยางที่ระบุไว้ในเอกสารนั้น
(๒๗) แบบพิมพ์ที่กำหนดให้ หมายความว่า แบบพิมพ์ที่กำหนดให้โดยกฎกระทรวง
มาตรา ๕ ในระหว่างที่ใช้พระราชบัญญัตินี้ การประเมินจำนวนยางทำได้ให้เจ้าของสวนยางก็ดี การทำยางหรือการค้ายางก็ดี การมียางไว้ในครอบครองก็ดี การตั้งโรงรีดยางหรือโรงรมยางก็ดี การขนยางเคลื่อนที่ การนำยางเข้ามาหรือส่งยางออกนอกราชอาณาเขตก็ดี การปลูกเสริม การปลูกแทน การปลูกใหม่ก็ดี ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมตามหลักเกณฑ์ และระเบียบการซึ่งจะได้กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
มาตรา ๖ ถ้าเจ้าของสวนยางเห็นว่า การประเมินจำนวนยางทำได้ตามที่กรรมการประเมินได้ประเมินให้นั้น ยังมีเหตุผลอื่นใดซึ่งเจ้าของสวนยางควรจะได้รับเพิ่มตามหลักเกณฑ์ประเมินในกฎกระทรวง ก็ชอบที่จะอุทธรณ์ได้ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งความการประเมินนั้นเป็นต้นไป
การยื่นอุทธรณ์ให้ยื่นต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่เพื่อนำเสนอรัฐมนตรีโดยส่งผ่านคณะกรมการจังหวัด เมื่อรัฐมนตรีได้พิจารณามีคำสั่งประการใดแล้ว ให้มีผลในระยะเวลาโควตานั้น และคำสั่งนั้นให้เป็นที่สุด
มาตรา ๗ ผู้ใดทำยาง ค้ายาง หรือมียางไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตก็ดี หรือโดยใบอนุญาตนั้นถูกเพิกถอนหรือสิ้นอายุแล้วก็ดี หรือในระหว่างใ[อนุญาตถูกยึดก็ดี อันเป็นการฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัตินี้ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท และยางที่เกิดขึ้นด้วยการกระทำผิดตามมาตรานี้จะริบเสียก็ได้
มาตรา ๘ ผู้ใดได้รับอนุญาตให้ทำยางหรือให้ค้ายาง ทำการค้ายางกับบุคคลอื่นซึ่งมิได้มีใบอนุญาตเป็นผู้ค้ายางก็ดี หรือทำการค้ายางโดยมิได้ใช้ใบคูปองหรือใบสำคัญจำหน่ายยางควบกับยางที่ค้านั้นก็ดี ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท
มาตรา ๙ เจ้าของสวนใหญ่ผู้ใดจำหน่ายยางเกินกว่าโควตาที่ระบุไว้ในใบสุทธิยาง ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับเท่าราคายางที่ได้จำหน่ายเกินโควตาไป ราคายางนี้ให้คิดตามราคาตลาด ณ สถานที่และในเวลาที่ปรากฏการกระทำผิด
ผู้ค้ายางผู้ใดจงใจค้ายางกับเจ้าของสวนใหญ่เกินโควตาตามความในวรรคก่อน ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับกึ่งอัตราโทษที่กำหนดไว้ในวรรคก่อน
จำนวนยางที่จำหน่ายเกินตามความในวรรคแรกนั้น รัฐมนตรีจะสั่งหักออก
จากโควตาที่เจ้าของสวนใหญ่ได้รับในระยะเวลาโควตาใด ๆ ก็ได้
มาตรา ๑๐ เจ้าของสวนยางผู้ใด ทำยางไม่ได้เต็มตามโควตาที่ตนได้รับอนุญาตในระยะโควตาใด หรือไม่ทำยางด้วยเหตุใด ๆ ก็ตาม โควตาที่ไม่ได้ใช้นั้นให้เป็นพับไป
ในกรณีนี้ รัฐมนตรีมีอำนาจที่จะสั่งลดโควตาที่จะอนุญาตให้ผู้นั้นได้รับในระยะเวลาโควตาใด ๆ ก็ได้
มาตรา ๑๑ ถ้า
(ก) เจ้าของสวนยางผู้ใดมียางไว้ในครอบครองเป็นจำนวนเกินกว่าสองเท่าจำนวนถัวของโควตาในเดือนหนึ่ง ๆ ก็ดี
(ข) ผู้ค้ายางผู้ใดมียางไว้ในครอบครองในเขตอำเภอหนึ่ง ๆ เกินกว่า ๑,๒๐๐ กิโลกรัม โดยมิได้รับอนุญาตก็ดี
(ค) ผู้ค้ายางผู้ใดมียางไว้ในครอบครอง โดยมิได้มีใบสำคัญจำหน่ายยางหรือ
ใบคูปองครบถ้วนตามจำนวนยางที่มีไว้ในครอบครองก็ดี
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท และจะริบยางที่มีอยู่เกินจำนวนนั้นเสียก็ได้
มาตรา ๑๒ ผู้ค้ายางผู้ใดตั้งโรงรีดยางหรือโรงรมยางโดยมิได้รับอนุญาตอัน
เป็นการฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับ
ไม่เกินสองร้อยบาท
มาตรา ๑๓ ผู้รับใบอนุญาตให้ทำการใด ๆ ซึ่งออกให้ตามความใน
พระราชบัญญัตินี้ จะตั้งตัวแทนไม่ได้ และใบอนุญาตของผู้นั้นจะโอนไปด้วยประการใด ๆ ไม่ได้ เว้นไว้แต่จะได้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และระเบียบการซึ่งจะได้กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ผู้ใดฝ่าฝืนมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
มาตรา ๑๔ ผู้ใดนำยางเข้ามาหรือส่งยางออกนอกราชอาณาเขตโดยมิได้รับอนุญาตตามความในพระราชบัญญัตินี้ และไม่มีใบแสดงแหล่งกำเนิดของเจ้าหน้าที่แห่งประเทศ รัฐหรืออาณาเขต ซึ่งจะได้กำหนดไว้ในกฎกระทรวงกำกับ ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกิน
ห้าร้อยบาท หรือจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือทั้งปรับทั้งจำ
มาตรา ๑๕ ผู้ใดทำการปลูกใหม่โดยมิได้รับอนุญาตหรือโดยที่ใบอนุญาต
นั้นถูกเพิกถอนหรือสิ้นอายุ ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท ต้นยาง
ที่ปลูกใหม่โดยการฝ่าฝืนนั้นให้ทำลายเสีย และให้ผู้นั้นเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย
มาตรา ๑๖ บรรดาใบ ดอก เมล็ด ตา กิ่ง รากหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของต้นยางซึ่งอาจใช้เพาะสืบพันธุ์ได้ ถ้าผู้ใดจะนำเข้ามาหรือส่งออกนอกราชอาณาเขตต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานประจำท้องที่ก่อนผู้ใดฝ่าฝืนมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาทหรือจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือทั้งปรับทั้งจำ
มาตรา ๑๗ ให้ผู้ตรวจการยางมีอำนาจเข้าไปในสวนยางเพื่อการรังวัดสำรวจเนื้อที่และจำนวนต้นยาง เพื่อตรวจการทำยาง ตรวจสอบบัญชีเอกสารอันเกี่ยวกับยางของเจ้าของสวนยาง กับให้มีอำนาจเข้าไปในร้านค้ายาง ในสถานที่ซึ่งใช้ในการเก็บ รีด รมยางและในยานพาหนะต่าง ๆ ในขณะที่ขนยาง เพื่อตรวจยางตรวจบัญชี เอกสารอันเกี่ยวกับยาง
การเข้าตรวจสวนยางก็ดี ในร้านค้ายางก็ดี ในสถานที่ซึ่งใช้ในการเก็บรีด รมยางก็ดี ต้องเข้าตรวจระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้นจนถึงพระอาทิตย์ตกส่วนการตรวจยานพาหนะในขณะที่ขนยางให้ตรวจได้ไม่ว่าในเวลาใด ๆ
มาตรา ๑๘ การกระทำหรือละเว้นกระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัตินี้ ซึ่งได้จัดทำโดยตัวแทนหรือโดยลูกจ้างผู้ปฏิบัติหน้าที่ในทางการที่จ้างของตัวการหรือนายจ้างนั้น หากตัวการหรือนายจ้างได้รู้หรือมีเหตุผลควรจะได้รู้ด้วยแล้ว ให้ถือว่าตัวการหรือนายจ้างเป็นผู้กระทำผิดเสมือนได้กระทำหรือละเว้นกระทำการนั้นด้วยตนเอง
มาตรา ๑๙ เจ้าของสวนยางหรือผู้ค้ายางผู้ใด ซึ่งได้รับอนุญาตให้กระทำการใด ๆ ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ฝ่าฝืนหรือละเลยไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดหรือเงื่อนไขดังที่ระบุไว้ในกฎกระทรวง ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ อันว่าด้วยการให้มีสมุดบัญชีเอกสาร หรือการกรอกและตรวจสอบข้อความในสมุดบัญชีเอกสารก็ดี การให้ยื่นเรื่องราว
หรือรายงานต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ภายในกำหนดระยะเวลาใดเวลาหนึ่งก็ดี ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
มาตรา ๒๐ ภายในบังคับมาตรา ๓๗ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา
ความอาญา การกระทำผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ ซึ่งมีบทกำหนดโทษปรับสถานเดียวอย่างสูงไม่เกินสองร้อยบาทนั้น ให้พนักงานสอบสวนตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๑๘ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามีอำนาจเปรียบเทียบปรับได้ด้วย
มาตรา ๒๑ ภายในบังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้ รัฐมนตรีมีอำนาจสงวนส่วนโควตาของประเทศไว้ได้ตามแต่จะเห็นสมควร หรือจะอนุญาตให้บุคคลใดมียางไว้ในครอบครองเพื่อประโยชน์ในการค้นคว้าหรือการอื่นใดเป็นพิเศษเฉพาะรายก็ได้
มาตรา ๒๒ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจตั้งกรรมการประเมิน พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการออกกฎกระทรวงกำหนดส่วนเทียบของยางชนิดต่าง ๆ กับยางแห้งกำหนดค่าธรรมเนียมในการออกใบกำกับคูปองและใบสุทธิยางคิดตามโควตาที่ระบุไว้ไม่เกินกิโลกรัมละหนึ่งสตางค์ และกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตต่าง ๆ ใบแทนใบอนุญาต ค่าธรรมเนียมการโอน การขอตรวจและคัดสำนวนเอกสาร ตลอดจนค่าธรรมเนียมในการอุทธรณ์และค่าแบบพิมพ์ด้วยอย่างสูง แต่ละอย่างไม่เกินหนึ่งร้อยบาทและออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีหน้าที่รักษาการและมีอำนาจออกกฎกระทรวงตามพระราชบัญญัตินี้ เพียงเท่าที่เกี่ยวกับระเบียบการศุลกากรควบคุมการส่งยางออกหรือนำเข้ามาในราชอาณาเขต
กฎกระทรวงตามที่กล่าวในสองวรรคต้นนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
(ตามมติคณะรัฐมนตรี)
ประดิษฐมนูธรรม
รัฐมนตรี
สุรินทร์ / แก้ไข
๐๔/๐๓/๒๕๔๕
A+B(C)
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
