กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการพิจารณาความเสียหาย
จากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น
พ.ศ. ๒๕๕๓[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติมาตรการปกป้องจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ในการพิจารณาความเสียหายที่เกิดแก่อุตสาหกรรมภายในอันเนื่องมาจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น ให้พิจารณาจากปัจจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ซึ่งอย่างน้อยต้องพิจารณาจากปัจจัย ดังต่อไปนี้
(๑) อัตราและปริมาณของการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น ให้พิจารณาจากหลักฐานและข้อมูลการเปลี่ยนแปลงของการนำเข้าสินค้านั้น ดังนี้
(ก) มีปริมาณการนำเข้าของสินค้าที่เห็นได้ว่าเพิ่มขึ้นอย่างชัดแจ้ง หรือ
(ข) มีการเปลี่ยนแปลงปริมาณการนำเข้าในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับผลผลิตของสินค้าชนิดเดียวกันภายในประเทศ
(๒) ส่วนแบ่งตลาดของสินค้านำเข้าที่เพิ่มขึ้น ให้พิจารณาจากการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนแบ่งตลาดของสินค้านำเข้านั้นที่มีต่อตลาดสินค้าโดยรวมภายในประเทศ
(๓) การเปลี่ยนแปลงของระดับการขาย ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณหรือมูลค่าการขายสินค้าชนิดเดียวกัน
(๔) การเปลี่ยนแปลงของระดับผลผลิต ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน
(๕) การเปลี่ยนแปลงของระดับผลิตภาพ ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของประสิทธิภาพในการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน
(๖) การเปลี่ยนแปลงของระดับกำลังการผลิตที่ใช้จริง ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของอัตราการใช้กำลังการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน
(๗) การเปลี่ยนแปลงของระดับกำไรหรือขาดทุน ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของผลกำไรหรือขาดทุนอันเนื่องมาจากการผลิตและจำหน่ายสินค้าชนิดเดียวกัน
(๘) การเปลี่ยนแปลงของระดับการจ้างงาน ให้พิจารณาจากปริมาณการจ้างแรงงานในการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน
ข้อ ๒ การดำเนินการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยตามข้อ ๑ ให้แสวงหาข้อมูลจากแหล่งข้อมูล ดังต่อไปนี้
(๑) หน่วยงานของรัฐ
(๒) ผู้มีส่วนได้เสีย
(๓) แหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้องซึ่งเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในวงอุตสาหกรรมนั้น
ข้อ ๓ ข้อมูลที่ใช้ประกอบการพิจารณาเกี่ยวกับปัจจัยตามข้อ ๑ ต้องเป็นข้อมูลที่เป็นปัจจุบันมากที่สุดและให้ใช้ข้อมูลย้อนหลังได้ไม่เกินห้าปี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓
พรทิวา นาคาศัย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติมาตรการปกป้องจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๐ กำหนดให้การพิจารณาความเสียหายที่เกิดแก่อุตสาหกรรมภายในอันเนื่องมาจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้นเป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
วิชชุตา/ผู้จัดทำ
๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๔
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๒๘ ก/หน้า ๒๒/๓๐ เมษายน ๒๕๕๓
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).