ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2561

• จำนวนมาตรา: 29

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

เรื่อง

กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ.

๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

ว่าด้วยกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.

๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณและนายอำเภอคอนสาร

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณเรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ.

๒๕๖๑”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“สถานประกอบกิจการ”

หมายความว่า สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่ข้อบัญญัตินี้กำหนดให้ควบคุมตามข้อ

๖

“ผู้ดำเนินกิจการ”

หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของ

หรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น

“คนงาน”

หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ

“มลพิษทางเสียง”

หมายความว่า

สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษความสั่นสะเทือน”

หมายความว่า สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางอากาศ”

หมายความว่า

สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางน้ำ”

หมายความว่า สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“อาคาร”

หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ

ดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

๑.

กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์

(๑)

การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง

(๒)

การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอานม

(๓)

การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์ หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น

ทั้งนี้

จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม

๒.

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์

(๑)

การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒)

การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก

(๓)

การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป

(๔)

การเคี่ยวหนัง สัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์

(๕) การต้ม

การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหารการเร่ขาย

และการขายในตลาด

(๖)

การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์

หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์

(๗)

การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ การสะสม

หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช

หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์

(๘)

การสะสมหรือการล้างครั่ง

๓.

กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม

(๑)

การผลิตเนย เนยเทียม

(๒)

การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว

หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓)

การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๔) การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม

การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๕)

การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร

การเร่ขาย การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๖)

การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร

การเร่ขาย การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๗)

การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋

(๘)

การผลิตแบะแซ

(๙)

การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด

(๑๐)

การประกอบกิจการการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ

(๑๑)

การแกะ การล้างสัตว์น้ำ ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๑๒)

การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง

ขวดหรือภาชนะอื่นใด บกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๑๓)

การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล

(๑๔)

การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว

(๑๕)

การผลิต การแบ่งบรรจุเอททิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ น้ำส้มสายชู

(๑๖)

การคั่วกาแฟ

(๑๗)

การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร

(๑๘)

การผลิตผงชูรส

(๑๙)

การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค

(๒๐)

การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒๑)

การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผงหรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ

(๒๒)

การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒๓)

การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๒๔)

การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร

(๒๕)

การผลิตน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๒๖)

การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป

๔.

กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

(๑)

การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช

(๒)

การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ

(๓) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคูหรือแป้งอื่น ๆ

ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๔)

การสีข้าวด้วยเครื่องจักร

(๕)

การผลิตยาสูบ

(๖)

การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร

(๗)

การผลิต การสะสมปุ๋ย

(๘)

การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร

(๙)

การตาก การสะสมหรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง

๕. กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกล

(๑)

การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี การพ่นสารกันสนิมยานยนต์

(๒)

การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม

การปรับแต่งระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกล

(๓)

การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย

(๔)

การล้าง การอัดฉีดยานยนต์

(๕)

การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่

(๖)

การปะ การเชื่อมยาง

(๗)

การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตซ์

๖.

กิจการที่เกี่ยวกับไม้

(๑)

การผลิตไม้ขีดไฟ

(๒) การเลื่อย การซอย การตัด การไส การเจาะ การขุดร่อง

การทำคิ้ว หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร

(๓) การประดิษฐ์ไม้ หวายเป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร

หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี หรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย

(๔)

การอบไม้

(๕)

การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร

(๖) การประดิษฐ์สิ่งของ

เครื่องใช้ เครื่องเขียนด้วยกระดาษ

(๗)

การผลิตกระดาษต่าง ๆ

(๘)

การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน

๗. กิจการเกี่ยวกับการบริการ

(๑)

กิจการสปาเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๒)

การประกอบกิจการอาบ อบ นวด เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๗ (๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๓)

การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๗ (๑)

หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๔)

การประกอบกิจการโรงแรมหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๕)

การประกอบการกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า หรือกิจการอื่น ๆ

ในทำนองเดียวกัน

(๖)

การประกอบกิจการโรงมหรสพ

(๗) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก

คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๘)

การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการ

๗ (๑)

(๙)

การจัดให้มีการเล่นสเก็ตโดยมีแสงหรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๑๐)

การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเวชกรรม

(๑๑) การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก

โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการ ให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ การบริหารร่างกาย

หรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่การให้บริการดังกล่าวในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๑๒)

การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม

(๑๓)

การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ

(๑๔) การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์

การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม

(๑๕)

การสักผิวหนัง การเจาะหูหรืออวัยวะอื่น

(๑๖)

การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน

(๑๗)

การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้าน

๘.

กิจการอื่น ๆ

(๑)

การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๒)

การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า

(๓)

การผลิตเทียน เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๔)

การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร

(๕)

การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้

(๖)

การประกอบกิจการโกดังสินค้า

(๗)

การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว

(๘)

การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ

(๙) การก่อสร้าง

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง

หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ

หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย

แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่ง

เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด

๑

สถานที่ตั้งลักษณะอาคาร

และการสุขาภิบาล

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน

วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ

ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้

ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน สถานประกอบกิจการดังต่อไปนี้จะต้องอยู่ห่างจากชุมชน

วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

ไม่น้อยกว่าห้าร้อยเมตร ทั้งนี้

เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพอนามัยหรือการก่อเหตุรำคาญของประชาชน

(๑)

กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์

(๒)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์

(๓) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

(๔)

กิจการที่เกี่ยวกับการสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ผู้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามที่กำหนดในข้อ

๖ ต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ประกอบกิจการ

ให้เป็นไปตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๑)

สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเลที่จะมีรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒)

ต้องจัดทำรางระบายน้ำ หรือบ่อรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวร เรียบไม่ซึม ไม่รั่ว ระบายน้ำได้สะดวก

(๓)

การระบายน้ำต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางสาธารณะหรือผู้อาศัยใกล้เคียง

(๔)

จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๕)

เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า สถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึม

รั่วไหลหรือขังอยู่ได้ หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครกหรือการกำจัดน้ำโสโครก ไขมัน

ให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม

หรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ เครื่องป้องกันกลิ่น ไอเสียความสะเทือน ฝุ่น ละออง

เขม่า เถ้า หรือสิ่งอื่นใด อันอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้ที่อยู่ข้างเคียง ข้อกำหนดดังกล่าวผู้ขอรับใบอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๖)

ต้องให้มีแสงสว่าง และการระบายอากาศเพียงพอ

และต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

(๗)

ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่กิจการนั้น ๆ

(๘)

ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลอันได้สุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

(๙)

ต้องจัดให้มีส้วมอันได้สุขลักษณะ

จำนวนเพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้นและต้องตั้งทำเลที่เหมาะสม

รวมทั้งการกำจัดสิ่งปฏิกูลด้วยวิธีถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๑๐)

สถานที่เลี้ยงสัตว์ที่ขัง และที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ

และต้องจัดให้ได้สุขลักษณะ

(๑๑) สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ

(๑๒)

ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น

รวมทั้งระเบียบข้อบังคับและประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

สถานประกอบกิจการที่มีอาคารนอกจากต้องปฏิบัติตามข้อ

๑๐ แล้ว ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ด้วย

(๑)

ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง

เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง

มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน

โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง

(๒) ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๓)

ต้องมีห้องน้ำและห้องสวมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

หมวด

๒

การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรฐานความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้

(๑)

มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้หรือเครื่องดับเพลิง

ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๒)

กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตราย หรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะ

ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด

๓

การควบคุมของเสียมลพิษหรือสิ่งใด

ๆ

ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือน มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ

ของเสียอันตราย หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

หมวด

๔

ใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ

ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามที่ต้องการควบคุมตามข้อ

๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ในการออกใบอนุญาต

เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้

ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ

๖ ในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ ก.อ. ๑

ที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒)

สำเนาทะเบียนบ้านหากเป็นนิติบุคคลให้นำสำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนมาประกอบด้วย

(๓)

ใบอนุญาตก่อสร้างอาคาร (ถ้ามี)

(๔)

แผนผังแสดงบริเวณสถานที่ประกอบกิจการ

(๕)

หนังสือมอบอำนาจพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้มอบอำนาจและผู้รับมอบอำนาจกรณีเจ้าของกิจการไม่สามารถมายื่นคำขอใบอนุญาตได้ด้วยตนเอง

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑)

ต้องปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้

(๑)

ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่ออกตามข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควร ให้ถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘

เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ

ถ้าเห็นว่าผู้ขอรับใบอนุญาตปฏิบัติถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วิธีการ

หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้แล้วให้ออกใบอนุญาตตามแบบ ก.อ. ๒

ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์

วิธีการ หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน

และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น

แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอตามแบบ

ก.อ. ๓ ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๖ และข้อ ๑๗ ด้วย

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก

หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาต

ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด

ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง

ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมติดต่อและค่าปรับจนครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้

ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบ ก.อ. ๔ ที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการ และเงื่อนไขดังต่อไปนี้

(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒)

ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้แบบ

ก.อ. ๒ ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ โดยประทับตราสีแดงคำว่า

“ใบแทน” กำกับไว้ด้วย และให้มีวัน เดือน ปี ที่ออกใบแทน พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน

ใบแทนใบอนุญาตให้ใช้ได้เท่ากับเวลาที่เหลือของใบอนุญาตเดิมนั้น

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔

ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต

หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต

และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง

หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗

ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

หมวด

๕

บทกำหนดโทษ

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘

ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

ให้ผู้ประกอบกิจการตามลักษณะในข้อ ๖

อยู่ในวันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับเป็นกิจการที่ต้องควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

ให้เจ้าของกิจการตามความในวรรคหนึ่ง

ดำเนินการแจ้งขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๑

บุญนาค

งามประเสริฐ

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนคูณ

เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๑

๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

๓. ใบอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

๕. คำขอรับใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ชญานิศ/จัดทำ

๒๘ มีนาคม ๒๕๖๒

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๓๒ ง/หน้า ๒๐๘/๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๑