กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดจำนวนเงินเอาประกันภัยตามชนิด
ประเภท และขนาดของรถ
พ.ศ. ๒๕๕๔[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.
๒๕๔๐ และมาตรา ๗ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดจำนวนเงินเอาประกันภัยตามชนิด
ประเภท และขนาดของรถ พ.ศ. ๒๕๔๗
ข้อ ๒ เจ้าของรถซึ่งใช้รถหรือมีรถไว้เพื่อใช้ต้องจัดให้มีการประกันความเสียหายสำหรับผู้ประสบภัย
โดยมีจำนวนเงินเอาประกันภัยสำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อครั้ง ดังต่อไปนี้
(๑) ห้าล้านบาท
สำหรับรถที่มีที่นั่งไม่เกินเจ็ดคนหรือรถบรรทุกผู้โดยสาร
รวมทั้งผู้ขับขี่ไม่เกินเจ็ดคน
(๒) สิบล้านบาท สำหรับรถที่มีที่นั่งเกินเจ็ดคนหรือรถบรรทุกผู้โดยสาร
รวมทั้งผู้ขับขี่เกินเจ็ดคน
ข้อ ๓ ในการประกันภัยสำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อครั้งตามข้อ
๒ ให้มีจำนวนเงินเอาประกันภัยสำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้นสำหรับผู้ประสบภัยต่อราย
ดังต่อไปนี้
(๑) จำนวนเท่าที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินห้าหมื่นบาทต่อราย
สำหรับความเสียหายต่อร่างกายหรืออนามัย นอกจากกรณีตาม (๒)
(๒) จำนวนสองแสนบาทต่อราย
สำหรับความเสียหายต่อร่างกายหรืออนามัยอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(ก) ตาบอด
(ข) หูหนวก
(ค) เป็นใบ้ หรือเสียความสามารถในการพูด หรือลิ้นขาด
(ง) เสียอวัยวะสืบพันธุ์ หรือความสามารถสืบพันธุ์
(จ) เสียแขน ขา มือ เท้า หรือนิ้ว
(ฉ) เสียอวัยวะอื่นใด
(ช) จิตพิการอย่างติดตัว
(ซ) ทุพพลภาพอย่างถาวร
(๓) จำนวนสองแสนบาทต่อราย สำหรับความเสียหายต่อชีวิต
(๔) จำนวนสองแสนบาทต่อราย สำหรับความเสียหายตาม (๑)
ต่อมาได้รับความเสียหายตาม (๒) หรือ (๓) หรือทั้งตาม (๒) และ (๓)
ข้อ ๔ นอกจากจำนวนเงินเอาประกันภัยตามข้อ
๓
ให้มีส่วนการคุ้มครองค่าชดเชยรายวันสำหรับผู้ประสบภัยที่พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาล
จำนวนวันละสองร้อยบาท สูงสุดไม่เกินยี่สิบวันต่ออุบัติเหตุแต่ละครั้ง
เป็นความคุ้มครองที่เพิ่มขึ้น
ข้อ ๕ ในกรณีที่ผู้ประสบภัยเป็นผู้ขับขี่และเป็นฝ่ายที่ต้องรับผิดตามกฎหมายหรือไม่มีผู้ใดรับผิดตามกฎหมายต่อผู้ขับขี่ที่ประสบภัย
ให้ผู้ประสบภัยที่เป็นผู้ขับขี่ได้รับเงินเอาประกันภัยเป็นจำนวนเท่ากับค่าเสียหายเบื้องต้นตามที่กำหนดในกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในมาตรา
๒๐ วรรคสอง
ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔
กรณ์ จาติกวณิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากความเสียหายที่เกิดขึ้นกับผู้ประสบภัยจากรถในบางกรณีมีผลกระทบต่อชีวิตและร่างกายของผู้ประสบภัย
และยังมีผลให้ผู้ประสบภัยต้องรับภาระในค่าเสียหายและค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น
รวมทั้งได้รับความเดือดร้อนในการดำรงชีวิตตามปกติสมควรปรับปรุงจำนวนเงินเอาประกันภัยและเพิ่มการคุ้มครองค่าชดเชยรายวันให้กับผู้ประสบภัยที่พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาล
เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนและให้ผู้ประสบภัยที่ได้รับความเสียหายต่อชีวิตและร่างกายได้รับความคุ้มครองเพิ่มขึ้น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๔ มกราคม ๒๕๕๔
ณัฐวดี/ตรวจ
๒๔ มกราคม ๒๕๕๔
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๕ ก/หน้า ๑๕/๒๑ มกราคม ๒๕๕๔
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
