พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
การทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทร โยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๐
เป็นปีที่ ๔ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรจัดการทะเบียนเกี่ยวแก่คนต่างด้าว
เพื่อให้เป็นระเบียบขึ้น
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ
ยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙
มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ภายหลัง ๙๐ วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้
(๑) คนต่างด้าว หมายความถึงบุคคลผู้มิได้มีสัญชาติเป็นไทยตามกฎหมาย
(๒) ใบสำคัญประจำตัว หมายความถึงหนังสือประจำตัวคนต่างด้าว ซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ออกให้
มาตรา ๔ คนต่างด้าวที่มีอายุตั้งแต่ ๑๒ ปีบริบูรณ์ขึ้นไปซึ่งอยู่ในราชอาณาจักรสยามก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวจากพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นที่ตนอยู่ภายในกำหนด ๙๐ วัน นับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้ และให้แจ้งด้วยว่า มีคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์อยู่ในปกครองของตนกี่คน หากจะพึงมี
มาตรา ๕ คนต่างด้าวที่เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรสยามภายหลังวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวตามความในมาตราก่อนภายในกำหนด ๓๐ วัน
นับแต่วันที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองได้ และให้แจ้งด้วยว่า ได้นำบุคคลอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์
เข้ามาด้วยกี่คน หากจะพึงมี
มาตรา ๖ คนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์ ซึ่งอยู่ในราชอาณาจักรสยาม
ก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ หรือซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรสยามภายหลังวันใช้พระราชบัญญัตินี้ก็ดี เมื่อมีอายุครบ ๑๒ ปีบริบูรณ์ ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวโดยนัยเดียวกันภายในกำหนด ๙๐ วัน นับแต่วันมีอายุครบ ๑๒ ปีบริบูรณ์แล้ว
มาตรา ๗ หญิงซึ่งมีสัญชาติเป็นไทย ถ้าต้องสละสัญชาติไทย เพราะสมรส
กับคนต่างด้าว ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวจากพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นที่ตนอยู่ภายใน
กำหนด ๓๐ วัน นับแต่วันสมรส
มาตรา ๘ คนต่างด้าวที่ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว จะต้องส่งรูปถ่ายของตนตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ และภายใต้บังคับแห่งมาตรา ๑๒ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัว โดยไม่ต้องเรียกเก็บค่าธรรมเนียม
มาตรา ๙ พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่คนต่างด้าว
๑. ผู้เข้ามาในราชอาณาจักรสยามในการทูต หรือการกงสุล และครอบครัว
หรือผู้เข้ามาเป็นข้าราชการในรัฐบาลสยาม โดยมีสัญญาต่อกัน และครอบครัวของบุคคลเหล่านั้น
๒. ผู้เข้ามาในราชอาณาจักรสยามเกี่ยวแก่ราชการของรัฐบาลต่างประเทศ และรัฐบาลนั้นได้แจ้งแก่รัฐบาลสยามตามระเบียบแล้ว
๓. ผู้รับอนุญาตให้อยู่ชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
แต่ถ้าคนต่างด้าวซึ่งได้รับความยกเว้นดังกล่าวแล้ว ขอรับใบสำคัญประจำตัว เมื่อคนต่างด้าวนั้นได้ส่งรูปถ่ายของตนให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงแล้ว ก็ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้ไป
มาตรา ๑๐ การเกิดของคนต่างด้าวให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๗ (ก) มาตรา
๑๘ และมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙
มาใช้บังคับโดยอนุโลม และให้บิดาของทารกนั้นแสดงใบสำคัญประจำตัวของตนเพื่อให้พนักงาน
เจ้าหน้าที่จดข้อความเกี่ยวแก่ทารกนั้นในใบสำคัญประจำตัวของบิดาทารกนั้น ถ้าบิดาไม่อยู่หรือไม่ปรากฏ เป็นหน้าที่ของมารดาในทำนองเดียวกัน และให้จดข้อความลงไว้ในใบสำคัญประจำตัวของมารดา
การย้ายที่อยู่ของคนต่างด้าว ให้นำใบสำคัญประจำตัวแสดงต่อพนักงาน
เจ้าหน้าที่เพื่อจดข้อความลงในใบสำคัญประจำตัวของผู้นั้น และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๕
มาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙ มาใช้
บังคับโดยอนุโลม
การตายของคนต่างด้าวให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๗ ("ข") แห่งพระราชบัญญัติ
การทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙ มาใช้บังคับโดยอนุโลม และให้นำใบสำคัญประจำตัวของผู้นั้นคืนพนักงานเจ้าหน้าที่
附則
มาตรา ๑๑ คนต่างด้าวผู้ใดได้เปลี่ยนสัญชาติจากที่ปรากฏในใบสำคัญประจำตัว
ให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่พร้อมทั้งนำใบสำคัญประจำตัวไปแสดงภายในกำหนด ๓๐ วัน
นับแต่วันเปลี่ยน
มาตรา ๑๒ ในกรณีที่ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของผู้ใดศูนย์หาย ให้
แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในกำหนด ๗ วัน นับแต่วันที่ทราบว่าศูนย์หาย เพื่อขอรับใบสำคัญ
ประจำตัวใหม่ และให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียม ๑ บาท
มาตรา ๑๓ คนต่างด้าวผู้จะต้องปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้
ถ้าเป็นผู้เยาว์หรือเสมือนไร้ความสามารถหรือไร้ความสามารถให้เป็นหน้าที่ของผู้ปกครอง
ผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาลหรือผู้พิทักษ์แล้วแต่กรณีเป็นผู้กระทำแทน
มาตรา ๑๔ ใบสำคัญประจำตัวของผู้ที่ต้องเนรเทศออกนอกราชอาณาจักร
สยามตามกฎหมายว่าด้วยการเนรเทศ หรือของผู้ที่ต้องส่งตัวกลับตามกฎหมายว่าด้วย
คนเข้าเมืองนั้นเป็นอันเพิกถอน และให้พนักงานเจ้าหน้าที่ยึดใบสำคัญประจำตัวของผู้นั้นเสีย
มาตรา ๑๕ ผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๕ มาตรา ๖
มาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท
มาตรา ๑๖ ผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติ
นี้ ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท
มาตรา ๑๗ ผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๐ มาตรา ๑๑ และ
มาตรา๑๒ แห่งพระราชบัญญัตินี้ หรือกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินี้
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสิบสองบาท
มาตรา ๑๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็น
ไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่
นายทะเบียนกำหนดแบบใบสำคัญประจำตัว กำหนดระยะเวลาที่ให้เปลี่ยนรูปถ่าย ใบสำคัญ
และวางระเบียบเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พ.อ. พหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี
[รก. ๒๔๘๐/-/๗๕๖/๕ กรกฎาคม ๒๔๘๐]
สุรินทร์ / พิมพ์ / ๕/๐๒/๒๕๔๕
A+B (C)
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
