มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๔๙๓ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่ริมคลองส่งน้ำสหกรณ์ ฝั่งเหนือ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากแนวศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๖๗ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ (โนนสูง) - ขามสะแกแสง ตัดกับริมคลองส่งน้ำสหกรณ์ ฝั่งเหนือ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามแนวริมคลองส่งน้ำสหกรณ์ ฝั่งเหนือ ระยะ ๑,๒๐๐ เมตร
ด้านเหนือ จากหลักเขตที่ ๑ เลียบริมคลองส่งน้ำสหกรณ์ ฝั่งเหนือ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดซึ่งริมคลองส่งน้ำสหกรณ์ ฝั่งเหนือ ตัดกับริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๖๗ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ (โนนสูง) - ขามสะแกแสง ฟากตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปบ้านหลุมข้าว ฟากเหนือ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากริมถนนไปบ้านซาด ฟากเหนือบรรจบกับริมถนนไปบ้านหลุมข้าว ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวริมถนนไปบ้านหลุมข้าว ฟากเหนือ ระยะ ๓๒๐ เมตร
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดซึ่งริมลำเชียงไกร ฝั่งตะวันตก ตัดกับเส้นขนานระยะ ๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนสำราญราษฎร์
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๖๗ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ (โนนสูง) - ขามสะแกแสง ฟากตะวันตก ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากแนวศูนย์กลางถนนโนนนาบรรจบกับริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๖๗ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ (โนนสูง) - ขามสะแกแสง ฟากตะวันตก ไปทางทิศใต้ตามแนวริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๖๗ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ (โนนสูง) - ขามสะแกแสง ฟากตะวันตก ระยะ ๑,๕๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตั้งฉากกับแนวศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๖๗ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ (โนนสูง) - ขามสะแกแสง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ระยะ ๕๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๖
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นตั้งฉากกับแนวศูนย์กลางทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือที่ กม. ๒๙๓.๕๐๐ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ระยะ ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จนบรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
