ข้อ ๖ กำหนดให้พื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง เป็นเขตควบคุมการเลี้ยง หรือปล่อยสัตว์ดังนี้
๖.๑ ให้พื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เหล่านี้โดยเด็ดขาด ได้แก่
๖.๑.๑ งูพิษ งู และจระเข้ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
๖.๑.๒ สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
๖.๑.๓ สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่นๆ สัตว์มีพิษและสัตว์ดุร้ายต่างๆ
๖.๒ ให้พื้นที่ต่อไปนี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง เป็นเขตห้ามเลี้ยง หรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด ได้แก่
๖.๒.๑ บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง ซึ่งไม่รวม วัด โรงเรียน
๖.๒.๒ ในทางสาธารณะที่เป็นถนนคอนกรีตหรือถนนลาดยางในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
๖.๒.๓ บริเวณสนามกีฬา ลานกีฬา สวนสาธารณะ สวนสุขภาพ สนามเด็กเล่น ประจำหมู่บ้านหรือชุมชน
๖.๒.๔ บริเวณศาลากลางบ้าน ตลาดชุมชน ร้านค้าชุมชน ประจำหมู่บ้าน หรือชุมชน
๖.๓ ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนดดังนี้
๖.๓.๑ ในที่หรือทางสาธารณะอื่นใดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ สุกร สุนัข แมว กระต่าย เกินจำนวน ๓ ตัว
๒) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท เป็ด ไก่ ห่าน นก กบ หนู เกินจำนวน ๕ ตัว
๖.๔ ให้พื้นที่นอกเหนือจากที่กำหนดตามข้อ ๖.๑ ข้อ ๖.๒ และข้อ ๖.๓ เป็นเขต ที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้ โดยผู้เลี้ยงต้องปฏิบัติภายใต้มาตรการดังนี้
๖.๔.๑ สถานที่ตั้ง
๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคง แข็งแรง ตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ จัดให้มีแสงสว่าง และการระบายอากาศที่เพียงพอต้องจัดให้มีการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
๒) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้ผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง
๓) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ ซึ่งกันเป็นสัดส่วน และให้อยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะ ทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคา หรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดิน ของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน
๖.๔.๒ อาคารและส่วนประกอบ
๑) อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรง มีลักษณะเหมาะ แก่การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัย หรือประกอบกิจการอื่นใด
๒) พื้นต้องเป็นพื้นแน่น ไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกร พื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงพอสมควร เพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก
๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากสมควร และมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง
๔) คอกต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่กันอย่างแออัด
๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศ ถ่ายเท ให้เพียงพอ
๖.๔.๓ การสุขาภิบาลทั่วไป
๑) การระบายน้ำ รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคารให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือในที่เอกชน
๒) การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวันต้องจัดให้มี ที่กักเก็บมูลสัตว์ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมม จนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง อันเป็นเหตุรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
๓) การป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ แก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง
๔) การรักษาความสะอาดต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาด อยู่เสมอ
๕) การกำจัดซากสัตว์ที่ตายหรือเป็นโรคให้ถูกสุขลักษณะ โดยให้ใช้วิธี เผา หรือฝัง เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ
