กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๑๔ (พ.ศ. ๒๕๔๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ
พ.ศ. ๒๔๙๘
ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒)
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗
และมาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ประกอบกับมาตรา ๔๖ และมาตรา ๕๙
แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
กำหนดให้ตำแหน่งผู้ตรวจราชการอัยการเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
ให้ไว้
ณ วันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗
พงศ์เทพ เทพกาญจนา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรที่จะมีตำแหน่งผู้ตรวจราชการอัยการ เป็นข้าราชการอัยการชั้น ๗
เทียบได้กับตำแหน่งรองอัยการสูงสุด
เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในการตรวจและแนะนำการปฏิบัติราชการภายในส่วนราชการของสำนักงานอัยการสูงสุด
อันเป็นการบรรเทาภาระหน้าที่ของอัยการสูงสุดอีกทางหนึ่งด้วย
สมควรกำหนดให้ตำแหน่งผู้ตรวจราชการอัยการดังกล่าวเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นเพื่อให้เกิดความชัดเจนในการบริหารราชการและบังคับบัญชา
และโดยที่มาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗
บัญญัติว่า การกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นนอกจากตำแหน่งตามมาตรา
๕ (๑) ถึง (๑๑) เป็นพนักงานอัยการให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑๖
พฤศจิกายน ๒๕๕๒
กวินทราดา/ตรวจ
๒๕
พฤศจิกายน ๒๕๕๓
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๑๖ ก/หน้า ๓/๒๓ เมษายน ๒๕๔๗