ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2559 (ฉบับ Update ล่าสุด)

• จำนวนมาตรา: 34

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ.

๒๕๕๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

อาศัยอำนาจตามความในมาตราในมาตรา ๗๑

แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕

มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดงโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดงและอำเภอสทิงพระ

จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ

ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดงแล้วเจ็ดวัน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติตำบล เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พุทธศักราช ๒๕๕๑

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้

หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้

“ผู้ดำเนินกิจการ” หมายความว่า

ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น

“คนงาน” หมายความว่า

ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ

“มลพิษทางเสียง” หมายความว่า

สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษความสั่นสะเทือน” หมายความว่า

สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางอากาศ” หมายความว่า

สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางน้ำ” หมายความว่า

สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“อาคาร” หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง

ร้าน แพ คลังสินค้า

สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและต้องมีการควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

(๑) กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์

(๑.๑) การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก

สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง

(๑.๒) การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอาน้ำนม

(๑.๓) การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์

หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกัน

เพื่อใช้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น ทั้งนี้

จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม

(๒)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์

(๒.๑) การฆ่าสัตว์

ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด

และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๒.๒) การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์

การสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก

(๒.๓) การสะสมเขาสัตว์

กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป

(๒.๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์

ไขสัตว์

(๒.๕) การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย

เปลือกปู เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย และการขายในตลาด

(๒.๖)

การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์

หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์

(๒.๗) การผลิต การโม่ การป่น การบด

การผสม การบรรจุ การสะสมหรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช

หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์

(๒.๘) การสะสมหรือการล้างครั่ง

(๓) กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร

เครื่องดื่ม น้ำดื่ม

(๓.๑) การผลิตเนย เนยเทียม

(๓.๒) การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง

น้ำพริกเผา น้ำปลา น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว หอยดอง

หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๓) การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า

ปลาเจ่า กุ้งเจ่ายกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๔) การตากเนื้อสัตว์

การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม การเคี่ยวมันกุ้งยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๕) การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก

หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย

การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๖) การเคี่ยวน้ำมันหมู

การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย

การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๗) การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน

ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋

(๓.๘) การผลิตแบะแซ

(๓.๙) การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด

หรือภาชนะอื่นใด

(๓.๑๐) การประกอบกิจการการทำขนมปังสด

ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ

(๓.๑๑) การแกะ การล้างสัตว์น้ำ

ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๑๒) การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา

น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๑๓) การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล

(๓.๑๔) การผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว

(๓.๑๕) การผลิต

การแบ่งบรรจุเอทิลแอลกอฮอล์ สุราเบียร์ น้ำส้มสายชู

(๓.๑๖) การคั่วกาแฟ

(๓.๑๗) การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว

(๓.๑๘) การผลิตผงชูรส

(๓.๑๙) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค

(๓.๒๐) การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้

หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๒๑) การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง

ชาผงหรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ

(๓.๒๒) การผลิตไอศกรีม

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๒๓) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี

หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

(๓.๒๔) การประกอบกิจการห้องเย็น

แช่แข็งอาหาร

(๓.๒๕) การผลิตน้ำ แข็ง

ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้สถานที่จำ หน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๓.๒๖) การเก็บ

การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป

(๔) กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์

อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง

(๔.๑) การผลิต การโม่ การบด การผสม

การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร

(๔.๒) การผลิต

การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ

(๔.๓) การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำสี

(๔.๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล

ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป

(๔.๕) การผลิตสบู่ ผงซักฟอก

ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ

(๕) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

(๕.๑) การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช

(๕.๒) การล้าง การอบ การรม

การสะสมยางดิบ

(๕.๓) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง

แป้งสาคูหรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๕.๔) การสีข้าวด้วยเครื่องจักร

(๕.๕) การผลิตยาสูบ

(๕.๖) การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช

การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร

(๕.๗) การผลิต การสะสมปุ๋ย

(๕.๘)

การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร

(๕.๙) การตาก

การสะสมหรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง

(๖) กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่

(๖.๑)

การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ

(๖.๒) การหลอม การหล่อ การถลุง

แร่หรือโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการใน (๖.๑)

(๖.๓) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี

การตัด การประสาน การรีด การคัดโลหะด้วยเครื่องจักรหรือก๊าชหรือไฟฟ้า

ยกเว้นกิจการใน (๖.๑)

(๖.๔) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว

สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่น โดยยกเว้นกิจการใน (๖.๑)

(๖.๕) การขัด

การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๖.๑)

(๖.๖) การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก

การคัดเลือกหรือการล้างแร่

(๗) กิจการเกี่ยวกับยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกล

(๗.๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ

การพ่นสี การพ่นสารกันสนิมยานยนต์

(๗.๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม

การปรับแต่ง การระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกล

(๗.๓) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้น

มีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย

(๗.๔) การล้าง การอัดฉีดยานยนต์

(๗.๕) การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่

(๗.๖) การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์

(๘) กิจการที่เกี่ยวกับไม้

(๘.๑) การผลิตไม้ขีดไฟ

(๘.๒) การเลื่อย การซอย การขัด การใส

การเจาะ การขุดร่อง การทำคิ้วหรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร

(๘.๓) การประดิษฐ์ไม้ หวาย

เป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี หรือการแต่งสี

(๘.๔) การอบไม้

(๘.๕) การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร

(๘.๖) การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้

เครื่องเขียนด้วยกระดาษ

(๘.๗) การผลิตกระดาษต่าง ๆ

(๘.๘) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน

(๙) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ

(๙.๑) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด

(๙.๒) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ

อบไอน้ำ อบสมุนไพร

(๙.๓) การประกอบกิจการโรงแรม

หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๙.๔) การประกอบการกิจการหอพัก

อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่าหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๙.๕) การประกอบกิจการโรงมหรสพ

(๙.๖) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ

รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๙.๗) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ

หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๙.๘)

การจัดให้มีการเล่นสเกตโดยมีแสงหรือเสียงประกอบหรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

(๙.๙)

การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม

เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม

(๙.๑๐)

การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก

โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ

การบริหารร่างกายหรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่การให้บริการดังกล่าวในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๙.๑๑) การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม

(๙.๑๒)

การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์

หรือสิ่งแวดล้อม

(๙.๑๓)

การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ

(๑๐) กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ

(๑๐.๑) การปั่นด้าย การกรอด้าย

การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป

(๑๐.๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้ายหรือนุ่น

(๑๐.๓)

การปั่นฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม

หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๕) การเย็บผ้า

ด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕ เครื่องขึ้นไป

(๑๐.๖) การพิมพ์ผ้า

หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ

(๑๐.๗) การซัก การอบ การรีด

การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร

(๑๐.๘) การย้อม

การสกัดมีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ

(๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย

ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๑)

การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา

(๑๑.๒) การระเบิด การโม่

การป่นหินด้วยเครื่องจักร

(๑๑.๓) การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๕) การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๑.๖) การเลื่อย การตัด

การประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ

(๑๑.๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์

ปูนขาว ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน

(๑๑.๘) การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ

ที่มีแร่ในหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์

กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้นไป

(๑๑.๙) การผลิตกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว

(๑๑.๑๐) การผลิตกระดาษทราย

(๑๑.๑๑)

การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว

(๑๒) กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม

ถ่านหิน สารเคมี

(๑๒.๑) การผลิต การบรรจุ การสะสม

การขนส่งกรด ด่าง สารออกซิไดซ์หรือสารตัวทำละลาย

(๑๒.๒) การผลิต การบรรจุ การสะสม

การขนส่งก๊าช

(๑๒.๓) การผลิต การกลั่น การสะสม

การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ

(๑๒.๔) การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน

ถ่านโค้ก

(๑๒.๕) การพ่นสี ยกเว้นกิจการใน (๗.๑)

(๑๒.๖) การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง

ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๗) การโม่ การบดชัน

(๑๒.๘) การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี

(๑๒.๙) การผลิต

การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์

(๑๒.๑๐) การเคลือบ การชุบ

วัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๒.๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์

เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุคล้ายคลึง

(๑๒.๑๒) การผลิต

การบรรจุสารเคมีดับเพลิง

(๑๒.๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง

(๑๒.๑๔) การผลิต การสะสม

การขนส่งดอกไม้เพลิง หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง

(๑๒.๑๕) การผลิตเชลแล็กหรือสารเคลือบเงา

(๑๒.๑๖) การผลิต

การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค

(๑๒.๑๗) การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว

(๑๓) กิจการอื่น ๆ

(๑๓.๑)

การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร

(๑๓.๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์

เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า

(๑๓.๓) การผลิตเทียน

เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๓.๔) การพิมพ์แบบ

พิมพ์เขียวหรือการถ่ายเอกสาร

(๑๓.๕) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด

ใช้แล้วหรือเหลือใช้

(๑๓.๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า

(๑๓.๗) การล้างขวด

ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว

(๑๓.๘)

การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ

(๑๓.๙) การก่อสร้าง

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง

หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงาน

หรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตราย

จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน

วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ

ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้

ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน

สถานประกอบกิจการนั้นจะต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน

สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพอนามัยหรือการก่อเหตุรำคาญของประชาชนตามหลักเกณฑ์

ดังต่อไปนี้

(๑) สถานประกอบกิจการเลี้ยงไก่

ต้องอยู่ห่างจากชุมชน วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล

หรือสถานที่อื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน

โดยควรมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้น ดังต่อไปนี้

(๑.๑) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงไก่

น้อยกว่า ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร

(๑.๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงไก่

ตั้งแต่ ๕๐๐ - ๕,๐๐๐

ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

(๑.๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงไก่

ตั้งแต่ ๕,๐๐๑

- ๑๐,๐๐๐

ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เมตร

(๑.๔)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงไก่เกินกว่า ๑๐,๐๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐

เมตร

(๒) สถานประกอบกิจการลี้ยงสุกร

ต้องอยู่ห่างจากชุมชน วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล

หรือสถานที่อื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน

โดยควรมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้น ดังต่อไปนี้

(๒.๑) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร

น้อยกว่า ๕๐ ตัว ควรมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒.๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร

ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เมตร

(๒.๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร

เกินกว่า ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ เมตร

(๓) สถานประกอบกิจการประเภทอื่น ๆ

ต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา

โรงพยาบาล ไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(๑) ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง

แข็งแรง เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง

มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน

โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง

(๒)

ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๓)

ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี

วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน

ที่ล้างตาฉุกเฉิน ตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ รวบรวม

หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้

(๑)

มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ

(๒) ในกรณีที่มีการกำจัดเอง

ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย

(๓) กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

จะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำ

จัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหารการปรุงอาหาร

การสะสมอาหารสำหรับคนงาน

ต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

ปลอดภัยเป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้

(๑)

มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิง

ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้

จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อยหกเดือนต่อครั้ง

และมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น

(๒) กรณีที่มีวัตถุอันตราย

ต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะ

ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือน

มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย

หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘

เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ

ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ ๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า

เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ในการออกใบอนุญาต

เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้

ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ

๖

ในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๓) หนังสือมอบอำนาจ

กรณีผู้ประกอบการไม่สามารถมายื่นคำขอด้วยตนเอง

(๔)

สำเนาการจดทะเบียนการค้าหรือทะเบียนพาณิชย์

(๔) ใบอนุญาตฉบับเดิม

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไขตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดงกำหนด ดังต่อไปนี้

(๑) สถานที่ตั้งต้องอยู่ในทำเลที่เหมาะสม

ไม่เป็นการรบกวนหรือละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของผู้อื่น

(๒) ต้องจัดให้มีระบบระบายน้ำ

บ่อดักไขมัน ระบบบำบัดน้ำเสียที่เกิดจากการประกอบกิจการ

(๓)

จัดให้มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ

(๔)

สถานประกอบกิจการจะต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษใดที่เกินค่ามาตรฐาน

(๕)

จัดให้มีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๖)

จัดให้มีส้วมที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

จำนวนเพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น และต้องตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะสม

รวมทั้งการกำจัดสิ่งปฏิกูลด้วยวิธีที่ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๗)

ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ

ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ

ข้อบัญญัติ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

(๘)

จัดให้มีถังดับเพลิงเพื่อป้องกันอัคคีภัยให้มีปริมาณที่เพียงพอและเหมาะสม

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒

เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ

ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ

หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด

และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน

และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต

ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง

หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดงเท่านั้น

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ

๑๘ และข้อ ๑๙ ด้วย

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก

หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาต

ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด

ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้

ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ

สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุด

การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำ

ขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่

มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘

ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐

คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต

หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ

ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต

และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง

หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒

ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ ภายใต้บังคับข้อ ๘

ให้สถานประกอบกิจการที่ตั้งขึ้นก่อนวันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับดำเนินการปรับปรุงแก้ไขให้เป็นไปตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้ภายใน

๑๐ ปีนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดงเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ

ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

เสนอ จิตมานะ

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

[เอกสารแนบท้าย]

๑.[๒]

บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

เรื่อง การคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (ฉบับที่ ๒ ) พ.ศ. ๒๕๕๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙[๓]

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

ตั้งแต่วันที่ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ

ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดงแล้วเจ็ดวัน

พิมพ์มาดา/จัดทำ

๒๓

มกราคม ๒๕๖๑

ปริญสินีย์/ตรวจ

๒๒

กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๖๕ ง/หน้า ๘๐/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๕๙

[๒] บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง

เรื่อง การคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (ฉบับที่ ๒ ) พ.ศ. ๒๕๕๙

แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแดง เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙

[๓] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๙๑ ง/หน้า ๑๔๓/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๐