ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. 2559

• จำนวนมาตรา: 35

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

เรื่อง

สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร

พ.ศ. ๒๕๕๙

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

ว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓

และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหินและนายอำเภออ่าวลึก

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน เรื่อง

สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๕๙”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหินตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ

ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว

ในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“อาหาร” หมายความว่า ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต

ได้แก่

(๑) วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม

หรือนำเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด

ๆ แต่ไม่รวมถึงยา วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิต และประสาท หรือยาเสพติดให้โทษ ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น

แล้วแต่กรณี

(๒) วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้

หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร รวมถึงวัตถุเจือปน

อาหาร สี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส

“สถานที่จำหน่ายอาหาร” หมายความว่า

อาคาร สถานที่หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะ ที่จัดไว้เพื่อประกอบอาหาร

หรือปรุงอาหารจนสำเร็จ และจำหน่ายให้ผู้ชื้อสามารถบริโภคได้ทันที ทั้งนี้

ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายโดยจัดให้มีบริเวณไว้สำหรับการบริโภค ณ ที่นั้น

หรือนำไปบริโภคที่อื่นก็ตาม

“สถานที่สะสมอาหาร” หมายความว่า

อาคาร สถานที่หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่ หรือทางสาธารณะ

ที่จัดไว้สำหรับเก็บอาหารอันมีสภาพเป็นของสด หรือของแห้ง หรืออาหาร ในรูปลักษณะอื่นใดซึ่งผู้ซื้อต้องนำไปทำประกอบหรือปรุงเพื่อบริโภคในภายหลัง

“ตลาด” หมายความว่า

สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์ ผัก ผลไม้

หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบหรือปรุงแล้ว หรือของเสียง่าย ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม

และหมายความรวมถึงบริเวณซึ่งจัดไว้สำหรับให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำหรือครั้งคราว

หรือตามวันที่กำหนด

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า

อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด ซึ่งเป็นสิ่งโสโครก

หรือมีกลิ่นเหม็น

“มูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ

เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์หรือซากสัตว์

รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่กวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น

“อาคาร” หมายความว่า ตึก บ้าน

เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า

สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ห้ามผู้จัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและหรือสถานที่สะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตร

และมิใช่เป็นการขายของในตลาด เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ถ้าสถานที่ดังกล่าวมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตรต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อขอหนังสือรับรองการแจ้งก่อนการจัดตั้ง

และให้ปฏิบัติตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมแนบท้าย

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ความในข้อ ๕ ไม่ใช้บังคับแก่การประกอบกิจการดังนี้

(๑) การประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๒) การขายของในตลาด

(๓) การจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ผู้ใดจัดตั้งสถานที่สะสมอาหาร ต้องจัดสถานที่ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

และเงื่อนไขตามลักษณะของกิจการ ดังต่อไปนี้

(๑) ที่ตั้งต้องอยู่ห่างจากสถานที่สกปรกหรือน่ารังเกียจ

และหรือแหล่งก่อให้เกิดมลพิษ ของเสีย โรงเลี้ยงสัตว์ แหล่งโสโครก ที่กำจัดมูลฝอย

อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร เว้นแต่จะมีวิธีการป้องกันซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ให้ความเห็นชอบแล้ว

(๒) พื้น ผนัง เพดาน ต้องใช้วัสดุที่ถาวร แข็งแรง เรียบ

ทำความสะอาดง่าย

(๓) ต้องจัดให้มีการระบายอากาศอย่างเพียงพอ

โดยมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐ ของพื้นที่ห้อง สำหรับห้องที่มีเครื่องปรับอากาศต้องมีเครื่องดูดอากาศ

รวมทั้งติดตั้งเครื่องหมายห้ามสูบบุหรี่ไว้ด้วย

(๔)

ต้องมีความเข้มของแสงสว่างภายในโดยทั่วไปไม่น้อยกว่า ๑๐๐ ลักซ์ และที่จุดสะสมอาหารต้องมีความเข้มของแสงสว่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐

ลักซ์ ทั้งนี้ ต้องไม่ใช้แสงหรือวัสดุอื่นที่ทำให้สีของอาหารเปลี่ยนแปลงไปจากธรรมชาติ

(๕) ต้องมีระบบระบายน้ำที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๖) ต้องจัดให้มีที่รองรับมูลฝอย

และสิ่งปฏิกูลอย่างเพียงพอ ไม่รั่วซึม มีฝาปิด

มีการรวบรวมและกำจัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๗) ต้องจัดให้มีอุปกรณ์ดับเพลิงที่เกิดจากก๊าซได้

ติดตั้งอยู่ในที่ที่หยิบง่ายเมื่อเกิดเพลิงไหม้ และต้องมีการตรวจสอบทุกปี

(๘) ลักษณะ และประเภทของสินค้า ต้องสะอาด ปลอดภัย

และเป็นสินค้าที่ไม่ผิดกฎหมาย หรือต้องห้ามตามกฎหมาย

(๙)

อาหารที่มีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดการเน่าเสียได้ง่าย

ต้องจัดเก็บในอุณหภูมิที่เหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

(๑๐) การสะสมอาหารปรุงสำเร็จ

ต้องใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์ปกปิดอาหารเพื่อป้องกันการปนเปื้อน

และรักษาเครื่องมือ หรืออุปกรณ์ให้สะอาดใช้การได้ดีเสมอ

(๑๑) เครื่องมือ เครื่องใช้

และภาชนะอุปกรณ์ที่ใช้ ต้องสะอาด และปลอดภัย มีการล้าง

และการเก็บที่ถูกต้องหลังการใช้งาน

(๑๒) ภาชนะที่ใช้สะสมอาหารต้องสามารถป้องกันสัตว์แมลงพาหะนำโรคได้

(๑๓) การเก็บสะสมอาหารต้องวางสูงจากพื้นที่ไม่น้อยกว่า

๖๐ เซนติเมตร

(๑๔) การปฏิบัติการอื่น ๆ

ให้เป็นไปตามคำแนะนำของพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ผู้ใดจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร

ต้องจัดสถานที่ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ และเงื่อนไขตามลักษณะของกิจการ ดังต่อไปนี้

(๑) ต้องอาศัยอยู่ห่างจากสถานที่น่ารังเกียจ

และหรือก่อให้เกิดมลพิษที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

(๒) พื้น ผนัง เพดาน ต้องใช้วัสดุที่ถาวรแข็งแรง เรียบ

ทำความสะอาดง่าย และพื้นต้องลาดเอียงไปสู่รางระบายน้ำ

(๓) ต้องจัดให้มีการระบายอากาศอย่างเพียงพอ

โดยมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐ ของพื้นที่ห้อง

สำหรับห้องที่มีเครื่องปรับอากาศต้องมีเครื่องดูดอากาศ

รวมทั้งติดตั้งเครื่องหมายห้ามสูบบุหรี่ไว้ด้วย

(๔) ต้องมีแสงสว่างภายในไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์ ณ

จุดทำการ ปรุง ประกอบ และจำหน่ายอาหาร

(๕) ต้องมีระบบการระบายน้ำเสียที่ถูกหลักสุขาภิบาล

มีการดักมูลฝอย และบ่อดักไขมัน

(๖) ต้องจัดให้มีที่รองรับมูลฝอยที่ไม่รั่วซึม มีฝาปิด

และมีการรวบรวม และกำจัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๗) ต้องจัดให้มีห้องส้วมที่ถูกสุขลักษณะ แยกชายหญิง

และมีสัญลักษณ์แสดงอย่างชัดเจน

(๘)

ต้องจัดให้มีน้ำใช้อย่างเพียงพอและคุณภาพเทียบเท่าน้ำประปา โดยจ่ายตามระบบท่อ

(๙)

สถานที่จำหน่ายอาหารต้องจัดให้มีอุปกรณ์ดับเพลิงที่เกิดจากก๊าซได้ ติดตั้งในที่

ที่หยิบง่ายเมื่อเกิดเพลิงไหม้ และต้องมีการตรวจสอบทุกปี

(๑๐)

บริเวณที่ปรุงอาหารต้องมีที่ระบายอากาศอย่างเพียงพอหรือต้องมีเครื่องดูดควัน

และปล่องระบายควันซึ่งสูงเพียงพอต่อการระบายควันไม่ให้เกิดเหตุรำคาญ

(๑๑) สถานที่รับประทานอาหารต้องใช้โต๊ะ เก้าอี้

ที่สะอาด แข็งแรงเป็นระเบียบรวมทั้งครัวปรุงอาหารต้องสะดวกเป็นระเบียบ

(๑๒) การจำหน่าย ทำ ปรุง เก็บสะสมอาหาร

และการล้างภาชนะอุปกรณ์ ต้องสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร

(๑๓) อาหารและเครื่องดื่ม เครื่องปรุงรส

ในภาชนะที่ปิดสนิท ต้องมีเลขทะเบียนตำรับอาหาร อาหารสดประเภทเนื้อ ต้องเก็บในภาชนะที่ปกปิด

ณ อุณหภูมิที่ต่ำกว่า ๗.๒ องศาเซลเซียส

ส่วนอาหารปรุงสำเร็จแล้วต้องเก็บในภาชนะที่สะอาด มีการปกปิด

และเก็บในระยะเวลาที่เหมาะสมที่จะไม่ทำให้เกิดการเจริญเติบโตของเชื้อโรคที่เป็นอันตรายในอาหารแต่ละชนิด

(๑๔) น้ำดื่ม เครื่องดื่ม น้ำผลไม้ ต้องสะอาดใส่ในภาชนะที่สะอาด

มีฝาปิด มีก๊อก หรือทางน้ำรินน้ำ หรือมีอุปกรณ์ที่มีด้ามสำหรับตักโดยเฉพาะ

(๑๕) ภาชนะที่บรรจุอาหารหรือใส่เครื่องปรุงรสต่าง ๆ

ต้องใช้วัสดุที่มีการออกแบบที่ ถูกหลักสุขาภิบาลอาหาร และปลอดภัย

ภาชนะที่ใช้แล้วต้องล้าง และเก็บให้ถูกหลักสุขาภิบาลอาหาร

ส่วนภาชนะประเภทใช้แล้วทิ้งห้ามนำกลับใช้ใหม่

(๑๖) ต้องมีการดูแล

รักษาความสะอาดบริเวณพื้นรางระบายน้ำที่พักมูลฝอย ห้องน้ำ ห้องส้วม

ไม่ให้มีกลิ่นเหม็น และสะอาดอยู่เสมอ

(๑๗) จัดให้มีการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ

และเหตุรำคาญอันเนื่องมาจากการปรุงประกอบจำหน่ายและเก็บอาหาร

(๑๘) ห้ามมิให้นำสัตว์เลี้ยง เช่น สุนัข หรือแมว

เข้ามาในร้านอาหาร

(๑๙) ต้องมีอ่างล้างมือ

และสบู่ใช้ตลอดเวลาตามความเหมาะสมที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

(๒๐) การปฏิบัติการอื่น ๆ

ให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจผ่อนผันให้ผู้ขอรับใบอนุญาต

ผู้ขอรับหนังสือรับรองการแจ้ง งดเว้นการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๗

และข้อ ๘ เพียงเท่าที่เห็นสมควรเพื่อให้เหมาะสมแก่กิจการซึ่งให้ควบคุมนั้น ทั้งนี้ การผ่อนผันนั้นต้องไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนถึงสุขภาพอนามัยของประชาชน

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งต้องดูแลรักษาสถานที่จำหน่ายอาหาร

และสถานที่สะสมอาหารให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๑) รักษาสถานที่ให้สะอาดอยู่เสมอ

รวมทั้งจัดให้มีการป้องกัน และกำจัดสัตว์ และแมลงนำโรค

(๒) ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอย

และสิ่งปฏิกูลไม่ให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลง และสัตว์นำโรคได้

และต้องมีการกำจัดมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๓) รักษาห้องน้ำให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะอยู่เสมอ

(๔) จัดสิ่งของเครื่องใช้

และอุปกรณ์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย และรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ

(๕)

ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

พนักงานท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารต้องปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์เกี่ยวกับสุขลักษณะส่วนบุคคลของผู้จำหน่ายอาหารหรือผู้ช่วยสุขลักษณะ

และกรรมวิธีการจำหน่าย ทำ ประกอบ ปรุง เก็บ รักษาอาหาร หรือสะสม

รวมถึงภาชนะอุปกรณ์ของใช้ต่าง ๆ ดังนี้

(๑) สถานที่รับประทาน

สถานที่เตรียมปรุง ประกอบอาหาร ต้องสะอาด เป็นระเบียบ

และจัดเป็นสัดส่วน

(๒) ไม่เตรียม ปรุงอาหารบนพื้น

และบริเวณหน้าหรือในห้องน้ำ ห้องส้วม

และต้องเตรียมปรุงอาหารบนโต๊ะสูงจากพื้นอย่างน้อย ๖๐ เซนติเมตร

(๓) ใช้สารปรุงแต่งอาหารที่มีความปลอดภัย

มีเครื่องหมายรับรองของทางราชการ เช่น เลขทะเบียนตำรับอาหาร (อย.)

เครื่องหมายรับรองมาตรฐานของกระทรวงอุตสาหกรรม (มอก.)

(๔) อาหารสดต้องล้างให้สะอาดก่อนนำปรุง หรือเก็บ

การเก็บอาหารประเภทต่าง ๆ ต้องแยกเก็บเป็นสัดส่วน

อาหารประเภทเนื้อสัตว์ดิบเก็บในอุณหภูมิที่ไม่สูงกว่า ๗.๒ องศาเซลเซียส

(๕) อาหารที่ปรุงสำเร็จแล้ว เก็บในภาชนะที่สะอาดมีการปกปิด

วางสูงจากพื้นอย่างน้อย ๖๐ เซนติเมตร

(๖) น้ำแข็งที่ใช้บริโภคต้องสะอาด

เก็บในภาชนะที่สะอาดมีฝาปิด ใช้อุปกรณ์ที่มีด้ามสำหรับคีบหรือตักโดยเฉพาะวางสูงจากพื้นอย่างน้อย

๖๐ เซนติเมตร และต้องไม่มีสิ่งของอย่างอื่นแช่รวมไว้

(๗) ล้างภาชนะด้วยน้ำยาล้างภาชนะแล้วล้างด้วยน้ำสะอาด

๒ ครั้ง และล้างภาชนะต้องวางสูงจากพื้นอย่างน้อย ๖๐ เซนติเมตร

(๘) เขียงและมีดต้องมีสภาพดี

แยกใช้ระหว่างเนื้อสัตว์สุก เนื้อสัตว์ดิบ และผักผลไม้

(๙) ช้อน ส้อม ตะเกียบ

วางตั้งเอาด้ามขึ้นในภาชนะโปร่งสะอาด หรือวางเป็นระเบียบในภาชนะโปร่งสะอาด

และมีการปกปิด เก็บสูงจากพื้นอย่างน้อย ๖๐ เซนติเมตร

(๑๐) มูลฝอย และน้ำเสียทุกชนิด

ได้รับการกำจัดด้วยวิธีที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๑๑) ห้องส้วม สำหรับผู้บริโภค และผู้สัมผัสอาหาร

ต้องสะอาด มีอ่างล้างมือที่ใช้การได้ดี และมีสบู่ใช้ตลอดเวลา

(๑๒) ผู้สัมผัสอาหารแต่งกายสะอาด สวมเสื้อมีแขน

ผู้ปรุงต้องผูกผ้ากันเปื้อนที่สะอาด สวมหมวกหรือเน็ทคลุมผม

(๑๓) ผู้สัมผัสอาหารต้องล้างมือให้สะอาด

ก่อนเตรียมปรุง ประกอบ จำหน่ายอาหารทุกครั้ง ใช้อุปกรณ์ในการหยิบจับอาหารที่ปรุงสำเร็จแล้วทุกชนิด

(๑๔) ผู้สัมผัสอาหารที่มีบาดแผลที่มือ ต้องปกปิดแผลให้มิดชิด

หลีกเลี่ยงการปฏิบัติงานที่มีโอกาสสัมผัสอาหาร

(๑๕)

ผู้สัมผัสอาหารที่เจ็บป่วยด้วยโรคที่สามารถติดต่อไปยังผู้บริโภค โดยมีน้ำ และอาหารเป็นสื่อ

ให้หยุดปฏิบัติงานจนกว่าจะรักษาให้หายขาด

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ผู้ได้รับใบอนุญาต

หรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งให้จัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารต้องไม่เป็นโรคติดต่อ

และไม่จ้าง หรือให้บุคคลที่ป่วย หรือมีเหตุควรเชื่อว่าเป็นโรคติดต่อ ทำการจำหน่าย

ทำ ปรุง ประกอบ เก็บอาหาร

โรคติดต่อตามวรรคหนึ่งคือโรค ดังต่อไปนี้

(๑) วัณโรค

(๒) อหิวาตกโรค

(๓) โรคไทฟอยด์

(๔) ไข้หัด

(๕) โรคบิด

(๖) โรคอุจจาระร่วงอย่างแรง

(๗) ไข้อีสุกอีใส

(๘) โรคคางทูม

(๙) โรคเรื้อน

(๑๐) โรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ

(๑๑) โรคตับอักเสบที่เกิดจากไวรัส

(๑๒) โรคอื่น ๆ ตามที่ทางราชการกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ผู้ใดประสงค์จะขอจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและหรือสถานที่สะสมอาหาร

ในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตร และมิใช่เป็นการขายของในตลาดจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

(๓) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๔) แผนผังแสดงที่ตั้ง และการจัดสัดส่วนของสถานที่สะสมอาหาร

และสถานที่จำหน่ายอาหาร

(๕) ใบรับรองแพทย์ว่าไม่เป็นโรคติดต่อตามข้อ ๑๒

ซึ่งออกให้ไม่เกิน ๑ เดือน

(๖) อื่น ๆ

ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหินประกาศกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาต

หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้อง

และความสมบูรณ์ของคำขอ ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้อง หรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์

วิธีการ หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้อง

หรือความสมบูรณ์นั้นทั้งหมด และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้อง และสมบูรณ์

ในคราวเดียวกัน และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้อง

หรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาต

หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้อง

หรือครบถ้วน ตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยาย และเหตุจำเป็นแต่ละครั้ง ให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง

หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควร ให้ถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองหินเท่านั้น

การขอต่อใบอนุญาต

และการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ

และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๗ และข้อ ๘ โดยอนุโลม

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก

หรือก่อนใบอนุญาตหมดอายุสำหรับกรณีเป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น

ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียม

และค่าปรับจนครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ บรรดาค่าธรรมเนียม

และค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ผู้ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ดำเนินกิจการตามข้อบัญญัตินี้จะพึงเรียกเก็บค่าบริการจากผู้ใช้บริการได้ไม่เกินอัตราค่าบริการขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ผู้ได้รับอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย และเห็นได้ง่าย ณ

สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

การขอรับใบแทนใบอนุญาต และการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำขอรับในแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป

และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ

ของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต

หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต

และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง

หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ ผู้ใดประสงค์จะขอจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตร

และมิใช่เป็นการขายของในตลาดจะต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

(๓) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๔) แผนผังแสดงที่ตั้ง

และการจัดสัดส่วนของสถานที่สะสมอาหาร และสถานที่จำหน่ายอาหาร

(๕) ใบรับรองแพทย์ว่าไม่เป็นโรคติดต่อตามข้อ ๑๒

ซึ่งออกให้ไม่เกิน ๑ เดือน

(๖) อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

ประกาศกำหนด

เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับแจ้ง ให้ออกใบรับแก่ผู้แจ้งเพื่อใช้เป็นหลักฐานในการประกอบกิจการตามที่แจ้งได้ชั่วคราวในระหว่างเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นยังมิได้ออกหนังสือรับรองการแจ้ง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจการแจ้งให้ถูกต้องตามแบบที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้ตามวรรคหนึ่ง

ถ้าการแจ้งเป็นไปโดยถูกต้องให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกหนังสือรับรองการแจ้งให้ผู้แจ้งภายในเจ็ดวันทำการ

นับแต่วันที่ได้รับแจ้ง

ในใบรับแจ้งหรือหนังสือรับรองการแจ้ง

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะกำหนดเงื่อนไขให้ผู้แจ้ง

หรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

ในกรณีที่การแจ้งไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแจ้งให้ผู้แจ้งทราบภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับแจ้ง

ถ้าผู้แจ้งไม่ดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้องภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้การแจ้งของผู้แจ้งเป็นอันสิ้นผลแต่ถ้าผู้แจ้งได้ดำเนินการแก้ไขภายในเวลาที่กำหนดแล้ว

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกหนังสือรับรองการแจ้งให้ผู้แจ้งภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับการแจ้งซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องตามแบบที่กำหนด

ในข้อบัญญัตินี้ตามวรรคหนึ่ง

ให้ผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งชำระค่าธรรมเนียมเป็นรายปีก่อนวันครบกำหนดภายในสามสิบวัน

ที่ระบุไว้ในหนังสือรับรองการแจ้ง

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ ผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งต้องแสดงหนังสือรับรองการแจ้งไว้โดยเปิดเผย

และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ดำเนินกิจการตลอดเวลาที่ดำเนินกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ ในกรณีที่หนังสือรับรองการแจ้งสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งยื่นขอรับใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุด ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

การขอรับใบแทน และการออกใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) ในกรณีหนังสือรับรองการแจ้งสูญหาย ให้ผู้ยื่นขอรับใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่หนังสือรับรองการแจ้งสูญหาย

มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒) ในกรณีหนังสือรับรองการแจ้งถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ยื่นขอรับใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ เมื่อผู้แจ้งตามมาตรา ๔๘

ประสงค์จะเลิกกิจการหรือโอนการดำเนินกิจการ ให้แก่บุคคลอื่นให้แจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบด้วย

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ ในกรณีที่ผู้ดำเนินกิจการใดดำเนินกิจการตามที่ระบุไว้ในข้อบัญญัตินี้โดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามมาตรา

๔๘ และเคยได้รับโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เพราะเหตุที่ฝ่าฝืนดำเนินกิจการโดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นมาแล้วครั้งหนึ่ง

ยังฝ่าฝืนดำเนินกิจการโดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นต่อไป

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้ดำเนินการแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามมาตรา

๔๘ ถ้ายังฝ่าฝืนอีกให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งห้ามการดำเนินกิจการนั้นไว้ตามเวลาที่กำหนดซึ่งต้องไม่เกินสองปีก็ได้

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑ การแจ้งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

และคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้แจ้งหรือผู้ดำเนินการทราบ

ในกรณีที่ไม่พบตัว หรือไม่ยอมรับหนังสือให้ส่งหนังสือการแจ้ง

หรือคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ หรือปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ

ภูมิลำเนา หรือสำนักทำการงานของผู้ที่ต้องรับหนังสือ

และให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้วตั้งแต่เวลา

ที่หนังสือไปถึงหรือวันปิดหนังสือ แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา

๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔ บรรดาผู้ประกอบการที่ได้ดำเนินกิจการอยู่ก่อนใช้ข้อบัญญัตินี้

แต่ยังมิได้มีหนังสือรับรองการแจ้งหรือใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ณ ที่ทำการองค์การบริหาร

ส่วนตำบลคลองหินภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหินเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ

หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙

ศิลา ใสยิด

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

เอกสารแนบท้าย

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองหิน

เรื่อง สถานที่จาหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๕๙

๒. แบบคำขอรับใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้ง จัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร

หรือสถานที่สะสมอาหาร (แบบ สอ.๑)

๓. ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร (แบบ สอ.๔)

๔. ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่สะสมอาหาร (แบบ สอ.๕)

๕. หนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จาหน่ายอาหาร (แบบ สอ.๖)

๖. หนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่สะสมอาหาร (แบบ สอ.๗)

๗. แบบคำขอรับใบแทนใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

(แบบ สอ.๘)

๘. แบบคำขอตออายุใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

(แบบ สอ. ๙)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พัชรภรณ์/จัดทำ

๑๕

พฤศจิกายน ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ

๑๕๖ ง/หน้า ๑/๔ กรกฎาคม ๒๕๖๑