พระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว พ.ศ.2521

• จำนวนมาตรา: 8

บทเฉพาะกาล

มาตรา อารัมภบท

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา

เงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว

พ.ศ.

2521

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

ให้ไว้ ณ วันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ.2521

เป็นปีที่ 33 ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ

ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงิน วิธีการเบิกจ่าย และอัตราการจ่าย

เงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 159

ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 3

แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณ

รายจ่าย พ.ศ.2518 มาตรา 28

แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518

มาตรา 8

มาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ.

2518

มาตรา 8

มาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ.

2521

มาตรา 7

มาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการตำรวจ พ.ศ. 2521

และ

มาตรา 14

มาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ. 2521

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา 1

มาตรา 1

พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า `พระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่า

ครองชีพชั่วคราว พ.ศ. 2521'

มาตรา 2

มาตรา 2 พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2521

เป็นต้นไป

มาตรา 3

มาตรา 3

ให้ยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ

ฉบับที่ 7 ลงวันที่ 28 ตุลาคม

พ.ศ. 2520

มาตรา 4

มาตรา 4 ในพระราชกฤษฎีกานี้

`ข้าราชการ' หมายความว่า

ข้าราชการพลเรือนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือน

ข้าราชการฝ่ายตุลาการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ ข้าราชการฝ่ายอัยการ

ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ

ข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย

ตามกฎหมาย

ว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบ

ข้าราชการฝ่ายรัฐสภา

ข้าราชการตำรวจตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการตำรวจ และ

ข้าราชการทหาร ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการทหาร

`ลูกจ้าง' หมายความว่า

ลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างจากเงินงบประมาณรายจ่าย เว้นแต่ลูกจ้าง

ชาวต่างประเทศที่มีสัญญาจ้างและลูกจ้างสำนักราชการในต่างประเทศ

`พ.ช.ค.' หมายความว่า

เงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราวที่จ่ายช่วยเหลือ

ข้าราชการหรือลูกจ้างตามภาวะเศรษฐกิจ

มาตรา 5

มาตรา 5

ภายใต้บังคับมาตรา 6

ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างต่ำกว่า

อัตราเดือนละสี่พันเก้าร้อยหกสิบบาท

ทั้งนี้เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับชั้นเงินเดือน (ถ้ามี)

ออกแล้ว

ให้ได้รับ พ.ช.ค. ในอัตราเดือนละสองร้อยบาท

การคำนวณอัตราค่าจ้างรายวันหรือรายชั่วโมงเป็นรายเดือนเพื่อประโยชน์ตามวรรคหนึ่ง ให้เป็น

ไปตามระเบียบที่กระทรวงการคลังกำหนด

มาตรา 6

มาตรา 6

ข้าราชการหรือลูกจ้างดังต่อไปนี้

ไม่มีสิทธิได้รับ พ.ช.ค.

(1)

ข้าราชการซึ่งได้รับเงินเพิ่มพิเศษสำหรับข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่ประจำอยู่ในต่างประเทศ

(2) ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างไม่ต่ำกว่าอัตราเดือนละสี่พันเก้าร้อยหกสิบ

บาท

แต่ได้ถูกลงโทษตัดเงินเดือนหรือค่าจ้างจนเป็นเหตุให้ได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างจริงต่ำกว่าอัตรา

เดือนละสี่พันเก้าร้อยหกสิบบาท

มาตรา 7

มาตรา 7

การจ่ายเงินงบประมาณรายจ่ายเป็น

พ.ช.ค. ให้นำพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจ่าย

เงินเดือน เงินปี

บำเหน็จบำนาญ

และเงินอื่นในลักษณะเดียวกัน

หรือระเบียบว่าด้วยการจ่ายค่าจ้าง

ลูกจ้างของส่วนราชการ แล้วแต่กรณีมาใช้บังคับโดยอนุโลม เว้นแต่ในกรณีที่ผู้มีสิทธิได้รับ พ.ช.ค. ถึง

แก่กรรม ให้จ่าย พ.ช.ค. เพียงวันที่ถึงแก่กรรม

การเบิกจ่าย พ.ช.ค. ให้เป็นไปตามระเบียบที่กระทรวงการคลังกำหนด

มาตรา 8

มาตรา 8

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

ส. โหตระกิตย์

รองนายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการ

จ่ายเงินช่วยเหลือเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราวเพื่อให้เหมาะสมกับสภาวะค่าครองชีพในปัจจุบันและสอดคล้อง

กับอัตราเงินเดือนของข้าราชการและลูกจ้างที่ปรับปรุงใหม่ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น