กฎกระทรวง ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2538) ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. 2528

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๓๘)

ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน

พ.ศ. ๒๕๒๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๔๙ ทวิ

แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.

๒๕๓๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

นายจ้างซึ่งประสงค์จะขออนุญาตส่งลูกจ้างซึ่งทำงานในกิจการตามวัตถุประสงค์ของนายจ้างไปฝึกงานในต่างประเทศไม่เกินสี่สิบห้าวันโดยลูกจ้างได้รับเงินหรือประโยชน์ที่พึงจะได้รับในต่างประเทศต่ำกว่าอัตราและหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกำหนดตามมาตรา

๔๙ ทวิ (๒) หรือส่งลูกจ้างดังกล่าวไปฝึกงานในต่างประเทศเกินสี่สิบห้าวันตามมาตรา

๔๙ ทวิ (๓) ให้ยื่นคำขอตามแบบ จง. ๔๔ ท้ายกฎกระทรวงนี้

พร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ การยื่นคำขอตามข้อ

๑

นายจ้างซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานครให้ยื่นคำขอต่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย

ณ กรมการจัดหางาน

สำหรับนายจ้างซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร ให้ยื่นคำขอ

ณ สำนักงานจัดหางานจังหวัด

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ในกรณีที่นายทะเบียนจัดหางานจังหวัดได้รับคำขอพร้อมหลักฐานตามข้อ ๑

ให้ทำความเห็นเสนออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายภายในเจ็ดวันนับแต่วันได้รับคำขอ

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายพิจารณาออกหนังสืออนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้แก่ผู้ขออนุญาตทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ

การอนุญาตตามวรรคหนึ่ง

ผู้อนุญาตจะกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ขออนุญาตปฏิบัติไว้ในหนังสืออนุญาตด้วยก็ได้

หนังสืออนุญาตส่งลูกจ้างไปฝึกงานในต่างประเทศ ให้ใช้ตามแบบ

จง. ๔๔ ก.ท้ายกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๘

พิศาล มูลศาสตรสาทร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบ จง. ๔๔

คำขออนุญาตส่งลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

วิภา/ผู้จัดทำ

๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๙ ทวิ

แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.

๒๕๓๗

บัญญัติให้การขออนุญาตและการอนุญาตส่งลูกจ้างซึ่งทำงานในกิจการตามวัตถุประสงค์ของนายจ้างไปฝึกงานในต่างประเทศในกรณีที่การส่งไปฝึกงานไม่เกินสี่สิบห้าวันโดยลูกจ้างได้รับเงินหรือประโยชน์ที่จะพึงได้รับในต่างประเทศต่ำกว่าอัตราและหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกำหนดและในกรณีที่การส่งลูกจ้างดังกล่าวไปฝึกงานเกินสี่สิบห้าวันต้องเป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวงสมควรกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขสำหรับการขออนุญาตและการอนุญาตดังกล่าว

จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ผู้จัดทำ

๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๓๙/หน้า ๑๒/๒๒ กันยายน ๒๕๓๘