พระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2509

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

ควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน

(ฉบับที่ ๒)

พ.ศ.

๒๕๐๙

ในพระปรมาภิไธย

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

สังวาลย์

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

ให้ไว้

ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๙

เป็นปีที่

๒๑ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑

พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน

(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๙”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๕ ทวิ

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ. ๒๕๐๔

“มาตรา ๑๕ ทวิ เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

เมื่อผู้ให้เช่าเคหะควบคุมหรือที่ดินควบคุมร้องขอ

คณะกรรมการควบคุมการเช่ามีอำนาจอนุญาตให้ผู้ให้เช่าเคหะควบคุมหรือที่ดินควบคุมขึ้นค่าเช่าเกินกว่าอัตราที่กำหนดในมาตรา

๑๔ ได้ แต่ต้องไม่เกินกว่าอัตราค่าเช่าเคหะหรือที่ดินที่มิได้ควบคุม

ซึ่งมีสภาพและทำเลที่ตั้งคล้ายคลึงกัน ทั้งนี้

โดยมิต้องคำนึงว่าจะได้มีการขึ้นค่าเช่าตามมาตรา ๑๔ มาแล้วหรือไม่

และมิให้นำความในมาตรา ๑๕ มาใช้บังคับ

เมื่อคณะกรรมการควบคุมการเช่าได้มีคำสั่งให้ยกคำร้องขอของผู้ให้เช่าเคหะควบคุมหรือที่ดินควบคุมหรือมีคำสั่งอนุญาตให้ขึ้นค่าเช่าตามวรรคหนึ่งแล้ว

สิทธิการร้องขอขึ้นค่าเช่าของผู้ให้เช่าเคหะควบคุมหรือที่ดินควบคุมสิ้นสุดลง จะร้องขอขึ้นค่าเช่าอีกมิได้”

มาตรา ๔

มาตรา ๔

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.

๒๕๐๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๒๑

ความในมาตรา ๑๑ และมาตรา ๑๗ ให้ใช้บังคับได้เพียงเจ็ดปี

นับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ความในวรรคก่อนไม่กระทบกระทั่งความผิดอาญาที่บุคคลได้กระทำการฝ่าฝืนมาตรา

๑๑ ไว้ในระหว่างที่มาตรานี้ใช้บังคับอยู่”

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล

ถนอม กิตติขจร

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ

โดยที่กำหนดระยะเวลาควบคุมการขึ้นค่าเช่าและการให้เลิกเช่าเคหะและที่ดินตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินจะสิ้นสุดลง

แต่เคหะและที่ดินที่อยู่อาศัยของประชาชนยังมีปริมาณต่ำกว่าที่ควร

เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของผู้ไม่มีที่อยู่อาศัยของตนเอง

สมควรมีการควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินให้บุคคลเหล่านี้ได้อยู่อาศัยในเคหะและที่ดินที่ได้เช่าอาศัยอยู่แล้วต่อไปอีก

๒ ปีและเพื่อความเป็นธรรมแก่เจ้าของเคหะและที่ดิน

สมควรให้มีการขึ้นค่าเช่าอีกได้ไม่เกินอัตราการเช่าตามปกติที่มิได้ควบคุม

อัมพิกา/แก้ไข

๔/๓/๔๕

B+A (C)

วศิน/แก้ไข

๒

มิถุนายน ๒๕๕๒

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๓/ตอนที่ ๘๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๙ กันยายน ๒๕๐๙