我的書籤免費註冊

พระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 (Update ณ วันที่ 13/05/2522) หมวด ๙

มาตรา ๗๖–มาตรา ๗๘共 4 條

มาตรา ๗๖

มาตรา ๗๖[๔๒] ให้รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศในราชกิจจานุเบกษาระบุ (๑) ตำรายา (๒) วัตถุที่เป็นยา (๓) ยาที่เป็นอันตราย (๔) ยาที่เป็นยาควบคุมพิเศษ (๕) ยาที่เป็นยาสามัญประจำบ้าน (๖) ยาที่เป็นยาแผนโบราณ (๗) ยาที่ต้องแจ้งกำหนดสิ้นอายุไว้ในฉลาก (๘) อายุการใช้ของยาบางชนิด (๙) ยาที่ต้องแจ้งคำเตือนการใช้ยาไว้ในฉลากและที่เอกสารกำกับยา และข้อความของคำเตือน ในกรณีที่รัฐมนตรีได้ประกาศกำหนดอายุการใช้ของยาชนิดใดไว้ตาม (๘) หากผู้รับอนุญาตรายใดสามารถพิสูจน์หรือทดสอบโดยมีหลักฐานแจ้งชัดจากการวิจัยว่ายาชนิดนั้นของตนอาจมีอายุการใช้ได้เกินกว่าอายุการใช้ที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด ก็ให้รัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการมีอำนาจขยายอายุการใช้ของยาชนิดนั้นให้แก่ผู้รับอนุญาตที่นำพิสูจน์หรือทดสอบได้นั้นเป็นการเฉพาะรายได้โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๗๗

มาตรา ๗๗ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศในราชกิจจานุเบกษาระบุโรคหรืออาการของโรคที่ห้ามโฆษณายาว่าสามารถใช้บำบัด บรรเทา รักษาหรือป้องกันโรคหรืออาการของโรคนั้นได้

มาตรา ๗๗

มาตรา ๗๗ ทวิ[๔๓] เพื่อประโยชน์แห่งการคุ้มครองสวัสดิภาพของประชาชน รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมการมีอำนาจกำหนดจำนวนสถานที่ขายยาที่จะอนุญาตให้ตั้งในท้องที่ใดท้องที่หนึ่งได้ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๗๘

มาตรา ๗๘ ประกาศของรัฐมนตรีตามหมวดนี้ ให้กระทำได้เมื่อได้รับคำแนะนำจากคณะกรรมการ การขึ้นทะเบียนตำรับยา

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).