กฎกระทรวง
กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
พ.ศ.
๒๕๕๖[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ และบัญชีสาม (๒๑)
ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ให้ธุรกิจบริการดังต่อไปนี้เป็นธุรกิจบริการที่ยกเว้นไม่อยู่ใน
(๒๑) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
(๑)
ธุรกิจหลักทรัพย์และธุรกิจอื่นตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
(ก) การค้าหลักทรัพย์
(ข) การเป็นที่ปรึกษาการลงทุน
(ค) การจัดจำหน่ายหลักทรัพย์
(ง) กิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์
(จ) การจัดการกองทุนรวม
(ฉ) การจัดการกองทุนส่วนบุคคล
(ช) การจัดการเงินร่วมลงทุน
(ซ) การให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์
(ฌ) การเป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
(ญ) การให้บริการเป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์
(ฎ) การดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์หรือลูกค้าของผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
(ฏ) การเป็นผู้รับฝากทรัพย์สินของกองทุนส่วนบุคคล
(ฐ) การเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ของกองทุนรวม
(ฑ) การเป็นผู้แทนผู้ถือหุ้นกู้
(๒) ธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
(ก) การเป็นผู้ค้าสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
(ข) การเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
(ค) การเป็นผู้จัดการเงินทุนสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
(๓)
การประกอบธุรกิจเป็นทรัสตีตามกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
(๔)[๒] ธุรกิจสถาบันการเงิน
ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องหรือจำเป็นต่อการประกอบธุรกิจของสถาบันการเงิน ธุรกิจอื่นของสถาบันการเงิน
และธุรกิจของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของสถาบันการเงิน ทั้งนี้
ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน
(ก)
ธุรกิจธนาคารพาณิชย์
(ข)
ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนธนาคาร
(ค)
การให้บริการทางการเงินตามหลักชาริอะฮ์
(ง)
การเป็นตัวแทนของสถาบันการเงิน
(จ)
การให้บริการรับฝากเงินที่มีเงื่อนไขการเบิกถอนเงินจากบัญชีตามคำสั่งลูกค้าและกิจการดูแลผลประโยชน์
(ฉ)
การประกอบธุรกรรมซื้อคืนภาคเอกชน
(ช)
การเป็นตัวแทนรับคำขอและเรียกเก็บเบี้ยประกันหรือค่าบริการการประกันการส่งออก
และการค้ำประกันสินเชื่อแก่ลูกค้า
(ซ)
การรับให้บริการเกี่ยวกับธุรกิจทางการเงินแก่สถาบันการเงิน
บริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย และหน่วยงานราชการ
(ฌ)
การนำอสังหาริมทรัพย์ออกให้เช่า
(ญ)
การรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืม
(ฎ) การให้บริการการบริหารจัดการเงินสด
(ฏ)
การให้บริการเกี่ยวกับการจัดทำเอกสารที่เกี่ยวกับธุรกิจของลูกค้า
(ฐ)
การให้บริการเป็นตัวแทนรับชำระหนี้หรือตัวแทนรับคำขอ
(ฑ)
การให้เช่าซื้อและการให้เช่าแบบลีสซิ่ง
(๕)[๓]
ธุรกิจประกันชีวิตตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิต
(๖)[๔] ธุรกิจประกันวินาศภัยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย
(๗)[๕]
ธุรกิจการบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์
(๘)[๖]
ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๔๐
(๙)[๗]
ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานภูมิภาคของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๔๐
(๑๐)[๘]
ธุรกิจบริการที่มีส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา
(๑๑)[๙]
ธุรกิจบริการที่มีรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
บุญทรง เตริยาภิรมย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ (๒๑)
ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการใดที่คนไทยมีความพร้อมที่จะแข่งขันในการประกอบกิจการกับคนต่างด้าวเป็นธุรกิจบริการที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม
ต้องกำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙[๑๐]
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องหรือจำเป็นต่อการประกอบธุรกิจของสถาบันการเงินและธุรกิจของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของสถาบันการเงินตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน
ธุรกิจการบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์ ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานภูมิภาคของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
ธุรกิจบริการที่มีส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา
และธุรกิจบริการที่มีรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา
เป็นธุรกิจบริการที่คนไทยมีความพร้อมในการประกอบกิจการและสามารถแข่งขันกับคนต่างด้าวได้
สมควรกำหนดให้ธุรกิจบริการดังกล่าวเป็นธุรกิจบริการที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม
ประกอบกับบัญชีสาม (๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการ ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ.
๒๕๖๐[๑๑]
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องหรือจำเป็นต่อการประกอบธุรกิจของสถาบันการเงินและธุรกิจของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของสถาบันการเงินตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน
ธุรกิจการบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์ ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานภูมิภาคของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
ธุรกิจบริการที่มีส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา
และธุรกิจบริการที่มีรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา
เป็นธุรกิจบริการที่คนไทยมีความพร้อมในการประกอบกิจการและสามารถแข่งขันกับคนต่างด้าวได้
สมควรกำหนดให้ธุรกิจบริการดังกล่าวเป็นธุรกิจบริการที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม
ประกอบกับบัญชีสาม (๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการ ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กัญฑรัตน์/จัดทำ
๑๖ มีนาคม ๒๕๕๙
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๗ มีนาคม ๒๕๕๙
พรวิภา/เพิ่มเติม
๑๙ กรกฎาคม ๒๕๖๐
ปริญสินีย์/ตรวจ
๒ สิงหาคม ๒๕๖๐
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๒๕ ก/หน้า ๑๓/๑๘ มีนาคม ๒๕๕๖
[๒] (๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐
[๓] (๕) เพิ่มโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙
[๔] (๖) เพิ่มโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙
[๕] (๗)
เพิ่มโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐
[๖] (๘) เพิ่มโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐
[๗] (๙)
เพิ่มโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐
[๘] (๑๐)
เพิ่มโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐
[๙] (๑๑) เพิ่มโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐
[๑๐]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๑๖ ก/หน้า ๙/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
[๑๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๖/๙
มิถุนายน ๒๕๖๐