กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการชลประทานแพร่
คลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ และห้วยแม่สอง
เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน
พ.ศ. ๒๕๕๓[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้ทางน้ำชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ จากศูนย์กลางฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบายปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๔.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน
ข้อ ๒ ให้ทางน้ำชลประทานห้วยแม่สอง จากศูนย์กลางฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางเหนือน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๓.๓๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓
ธีระ วงศ์สมุทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
[เอกสารแนบท้าย]
๑. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการชลประทานแพร่ คลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ และห้วยแม่สอง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๓
(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ จากศูนย์กลางฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบายปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๔.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ และทางน้ำชลประทานห้วยแม่สอง จากศูนย์กลางฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางเหนือน้ำ ถึงกิโลเมตรที่ ๓.๓๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
ณัฐวดี/ตรวจ
๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๗๙ ก/หน้า ๑๒/๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๓
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
