กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๕๗ (พ.ศ.
๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐๖
(พ.ศ. ๒๕๓๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งได้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐๔ (พ.ศ.
๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
เป็นต้นไป
ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๐
เสนาะ เทียนทอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ ตำบลปากพนังฝั่งตะวันออก
ตำบลปากพนังฝั่งตะวันตก ตำบลปากพนัง ตำบลบางพระ ตำบลหูล่อง และตำบลบ้านเพิง
อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐๖ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘ กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไป
และได้เคยขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๐๔ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับ
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐๖ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ฯ
เป็นครั้งที่สอง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
วิภา/ปรับปรุง
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๘
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๖๔ ก/หน้า ๑๓/๗ พฤศจิกายน ๒๕๔๐