ข้อ ๙ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษที่จะนำมาประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารต้องมีลักษณะและเครื่องอุปกรณ์
ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นรถเก๋งสองตอน
หรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่อธิบดีประกาศกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ มีประตูไม่น้อยกว่าสี่ประตู
ความกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๗๙ เมตร ความยาวไม่น้อยกว่า ๔.๗๙ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒
เมตร และเครื่องยนต์ต้องมีขนาดกำลังสูงสุดไม่น้อยกว่า ๑๔๕ แรงม้า ระบบเมตริก (PFERDESTARKE ;
PS) ซึ่งวัดตามข้อกำหนดของคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจยุโรปแห่งสหประชาชาติ
(UNITED NATIONS ECONOMIC COMMISSION FOR EUROPE
; UNECE)
(๒) เป็นรถยนต์ใหม่สำเร็จรูปจากโรงงาน
(๓) มีสีขาวเป็นสีของตัวรถ หรือสีอื่นตามที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบ
(๔)
มีและใช้ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ของรถที่ใช้ก๊าซธรรมชาติอัดเป็นเชื้อเพลิง
หรือที่ใช้ร่วมกับการใช้น้ำมันเชื้อเพลิง
(๕) มีและใช้เครื่องสื่อสารตามแบบ ประเภท
หรือชนิดที่อธิบดีประกาศกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ
และแสดงเครื่องหมายการใช้เครื่องสื่อสาร ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด ตำแหน่ง
และเงื่อนไขที่นายทะเบียนประกาศกำหนด
(๖) มีและใช้มาตรค่าโดยสารตามแบบหรือชนิดที่อธิบดีประกาศกำหนดหรือให้ความเห็นชอบติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ
โดยมาตรค่าโดยสารต้องติดตั้งอุปกรณ์ที่สามารถพิมพ์รายละเอียดค่าโดยสารหรือใบเสร็จรับเงิน
ซึ่งมีรายการอย่างน้อยดังนี้
(ก) จำนวนเงินค่าโดยสารตามอัตรา ระยะทาง และระยะเวลาที่กำหนด
(ข) หมายเลขทะเบียนรถยนต์รับจ้าง
(ค) ชื่อนิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์รับจ้าง
(๗)
มีและใช้อุปกรณ์ในการค้นหาตำแหน่งของรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษตามแบบหรือชนิดที่นายทะเบียนประกาศกำหนด
(๘) มีอุปกรณ์อันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๙) มีเครื่องหมายเป็นอักษรโรมัน TAXI-VIP และเครื่องหมายอื่นใดตามแบบ
ลักษณะ ขนาด และตำแหน่งที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๑๐)
มีเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีพื้นสีขาว
ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐ x ๒๒ เซนติเมตร และมีเส้นกรอบสีแดงหนาไม่น้อยกว่า ๐.๕
เซนติเมตร ตรงกลางมีตัวอักษรสีแดงคำว่า งดรับจ้าง ขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๕ เซนติเมตร และเส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๐.๖
เซนติเมตร สำหรับผู้ขับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษแสดงที่หน้ารถด้านซ้ายของผู้ขับรถ
โดยให้สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกรถทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนเมื่อไม่ประสงค์จะทำการรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
