ข้อ ๗ การขุดดินที่มีความลึกจากระดับพื้นดินเกินสามเมตร แต่ไม่เกินยี่สิบเมตร หรือมีพื้นที่ปากบ่อดินนั้นเกินหนึ่งหมื่นตารางเมตร ต้องมีแบบแปลน รายการประกอบแบบแปลนและรายการคำนวณของผู้ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมโยธา ไม่ต่ำกว่าประเภทสามัญวิศวกร
ข้อ ๘ การขุดดินที่มีความลึกเกินยี่สิบเมตร ต้องมีการป้องกันการพังทลายของดิน หรือสิ่งปลูกสร้างโดยมีการติดตั้งอุปกรณ์สำหรับวัดการเคลื่อนตัวของดินและมีผู้ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมโยธา ประเภทวุฒิวิศวกรเป็นผู้ลงนามในแบบแปลนและ รายการคำนวณด้วย
ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับกับบ่อน้ำใช้ ที่มีปากบ่อไม่เกินสี่ตารางเมตร
ในกรณีที่มีการขุดดินตามวรรคหนึ่งเพื่อใช้ประโยชน์ในการฝังกลบขยะ วัสดุกระจายแพร่พิษหรือกระจายรังสี ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น จะต้องแสดงวิธีการป้องกันการปนเปื้อนต่อชั้นน้ำใต้ดินด้วย
ข้อ ๙ การขุดดินที่มีความลึกจากระดับพื้นดินเกินสามเมตร หรือมีพื้นที่ปากบ่อดินเกินหนึ่งหมื่นตารางเมตร ปากบ่อดินจะต้องห่างจากแนวเขตที่ดินของบุคคลอื่นเป็นระยะไม่น้อยกว่าความลึกของบ่อดินที่จะขุด
การขุดดินตามวรรคหนึ่งต้องไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อทรัพย์สิน หรือสิ่งปลูกสร้างของบุคคลอื่น
ข้อ ๑๐ ในระหว่างการขุดดินต้องระบายน้ำบนพื้นดินบริเวณขอบบ่อดินไม่ให้น้ำท่วมขังและต้องไม่ใช้พื้นที่บริเวณขอบบ่อดินเป็นที่กองดิน หรือวัสดุอื่นใดในลักษณะอันอาจเป็นอันตราย
ข้อ ๑๑ ในระหว่างการขุดดินและภายหลังการขุดดิน เจ้าของที่ดินต้องตรวจสอบสภาพของบ่อดินให้มีความมั่นคงปลอดภัยอยู่เสมอ
ข้อ ๑๒ การขุดดินในบริเวณที่ติดต่อกับที่สาธารณะ หรือในที่สาธารณะ ผู้ขุดดินต้องจัดให้มีสิ่งกันตกหรือราวกั้นขอบบริเวณนั้น รวมทั้งติดตั้งไฟฟ้าให้มีแสงสว่างเพียงพอ หรือไฟสัญญาณเตือนอันตรายจำนวนพอสมควร ในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกถึงพระอาทิตย์ขึ้นด้วย
ข้อ ๑๓ เจ้าของที่ดินต้องติดตั้งป้ายเตือนอันตรายขนาดกว้างไม่น้อยกว่าห้าสิบเซนติเมตรและยาวไม่น้อยกว่าหนึ่งเมตรด้วยวัสดุถาวร โดยติดตั้งไว้ทุกระยะไม่เกินสี่สิบเมตร รอบบ่อดินในตำแหน่งที่เห็นได้ง่ายตลอดระยะเวลา
การถมดิน
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).