法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

localOrdinance

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2560

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
20
มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

เรื่อง

การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ.

๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑

แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้าโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้าและนายอำเภอหล่มสัก

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้าตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ

ประกาศหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความ

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

“การเลี้ยงสัตว์”

หมายความ การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแล เอาใจใส่ บำรุงรักษา ตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

“การปล่อยสัตว์”

หมายความ การสละการครอบครองสัตว์

หรือปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม

“เจ้าของสัตว์”

หมายความ รวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

“วัคซีน”

หมายความ วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า

“สถานที่เลี้ยงสัตว์”

หมายความ คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์

หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์ไม่ว่าจะมีขอบรั้วหรือไม่

“ที่หรือทางสาธารณะ”

หมายความ

สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้

“เครื่องหมายประจำสัตว์”

หมายความ เครื่องหมายประจำสัตว์ควบคุม

“อาการของโรคพิษสุนัขบ้า” หมายความ ในกรณีของสุนัขนั้นดุร้าย วิ่งเพ่นพ่าน กัดสิ่งกีดขวาง

หรือเชื่องซึม ซุกตัวในที่มืด ปากอ้า ลิ้นห้อย และสีแดงคล้ำ น้ำลายไหล ตัวแข็ง หรือขาอ่อนเปลี้ย

เดินโซเซ

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ เจ้าของสัตว์ควบคุมต้องจัดการให้สัตว์ควบคุมทุกตัวได้รับการฉีดวัคซีนจากสัตว์แพทย์

หรือผู้ได้รับมอบหมายเป็นหนังสือจากสัตว์แพทย์

หรือผู้ประกอบการโรคสัตว์ตามกำหนดเวลาดังนี้

(๑)

ในกรณีของสุนัขให้เจ้าของจัดการให้สุนัขได้รับการฉีดวัคซีนครั้งแรกเมื่อสุนัขนั้นมีอายุตั้งแต่สองเดือนขึ้นไปแต่ไม่เกินสี่เดือนและได้รับการฉีดวัคซีนครั้งต่อไปตามระยะเวลาที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน

(๒)

ในกรณีของสัตว์ควบคุมอื่น

ให้เจ้าของจัดการให้สัตว์ควบคุมดังกล่าวได้รับการฉีดวัคซีนตามระยะเวลาที่กำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

ให้พื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้าเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังนี้

(๑)

ประเภทและชนิดของสัตว์ในเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

(๑.๑)

ช้าง

(๑.๒)

โค

(๑.๓)

กระบือ

(๑.๔)

นก

(๑.๕)

เป็ด

(๑.๖)

แพะ

(๑.๗)

ห่าน

(๑.๘)

สุนัข

(๑.๙)

แมว

(๑.๑๐)

ปลา

(๑.๑๑)

กุ้ง

(๑.๑๒)

กระต่าย

(๑.๑๓)

สุกร

(๑.๑๔)

กบ

(๑.๑๕)

ไก่

(๑.๑๖)

งู

(๑.๑๗)

ม้า

(๑.๑๘)

จระเข้

(๑.๑๙)

แกะ

(๑.๒๐)

สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้หรือกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช

(๑.๒๑)

สัตว์ที่เป็นพาหะนำโรคหรือมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยหรือเป็นอันตรายต่อประชาชนตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๒)

ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เด็ดขาด

(๒.๑)

ที่หรือทางสาธารณะในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

(๒.๒)

สถานที่ราชการ

(๒.๓)

สถานศึกษา ยกเว้นการเลี้ยงเพื่อประกอบกิจกรรมการเรียนการสอน

(๒.๔)

สถานที่ปฏิบัติศาสนกิจ

(๒.๕)

สถานที่ประชุม การกีฬา การพักผ่อนหย่อนใจและสวนสาธารณะ

(๒.๖)

ตลาด

(๓)

ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง

(๓.๑)

สถานที่เลี้ยงสัตว์เอกชน

(๓.๒)

กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ป่า สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลาน หรือแมลงให้เป็นเขตที่การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทกิจการนั้น

ๆ และต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดจำนวน

ประเภท หลักเกณฑ์ วิธีการ ชนิด

และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม ทั้งนี้

โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง

หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติ

ดังต่อไปนี้

(๑)

จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท

และชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอมีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒)

รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓)

เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น

ควันและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔)

จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์

เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕)

ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน

ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน

(๖)

ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน

เว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์และได้ปฏิบัติตามคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๗)

ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น

ไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๘)

ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ

ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ กรณีการเลี้ยงสัตว์

ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ

๗ อย่างเคร่งครัด เพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์

และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคหรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ดังนี้

(๑)

สถานที่เลี้ยงสัตว์ ให้ถูกสุขลักษณะของอาคาร

และเป็นไปตามมาตรฐานฟาร์มหรือตามคำแนะนำของคณะกรรมการสาธารณสุข

(๒)

การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องทำรางระบายน้ำ

รับน้ำโสโครกไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ

(๓)

ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสมก่อนปล่อยสู่ธรรมชาติหรือแหล่งน้ำ

ทางน้ำ ลำคลอง แม่น้ำ เป็นต้น มิให้กระทบต่อสิ่งแวดล้อม ทั้งนี้

ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔)

ต้องจัดหาที่รองรับขยะ ปฏิกูลและมูลฝอย ตลอดจนกำจัดขยะ

ปฏิกูลมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะมิให้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม

(๕)

ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ สถานที่เพาะเลี้ยง และบริเวณโดยรอบให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอรักษาสถานที่ไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรคเพาะพันธุ์แมลงวัน

แมลงสาบ ยุงหรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์

เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖)

จัดให้มีระบบการป้องกันเหตุรำคาญจากลิ่น เสียง แสง รังสี ความร้อน สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน

ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๗)

ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้

ในกรณีผู้ประสงค์รายใหม่ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์

ตามข้อ ๘ ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน

และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น

ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก

มีต้นไม้ให้ร่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา

โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลต่อสุขภาพ

และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน

โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ ดังต่อไปนี้

(๑)

สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๑๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์บก ตั้งแต่ ๑๐๐ – ๓๐๐ ตัว หรือ

สัตว์ปีก ตั้งแต่ ๓๐๐ –

๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๓๐๐ เมตร

(๓)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์บก ตั้งแต่ ๓๐๑ – ๑,๐๐๐

ตัว หรือ สัตว์ปีก ตั้งแต่ ๕๐๑ –

๒,๐๐๐

ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(๔)

สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์บก ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัว หรือ

สัตว์ปีก ตั้งแต่ ๒,๐๐๑

ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร

ผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐาน

ดังต่อไปนี้อย่างละ ๑ ชุด

(๑)

สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน

(๒)

สำเนาทะเบียนบ้าน

(๓)

หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน

(๔)

เอกสารแสดงความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน

(๕)

เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติม เพื่อประกอบการพิจารณา

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรค

อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของบุคคลทั่วไป

ให้เจ้าของสัตว์แยก หรือกักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก

และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น

ผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขพบสัตว์ในพื้นที่ตามข้อ

๖ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน

หรือกรณีสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรในระหว่างการจับสัตว์

หากสัตว์วิ่งหนีหรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์ก็ตาม หากเป็นเหตุที่โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว

องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้าจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ทั้งสิ้น

กรณีตามวรรคหนึ่ง

ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สาม อันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าวบุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้

โดยองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้าจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิดตามข้อเท็จจริง

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๑

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้

โดยประกาศไว้ ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า หรือที่เปิดเผย

เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งแล้ว

ไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของ

ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ กรณีที่กักสัตว์ไว้

อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแก่กรณี

ก่อนถึงกำหนดสิบห้าวันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด

เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้ว

ให้เก็บรักษาเงินนั้นไว้แทนสัตว์ที่จำหน่ายไป

กรณีสัตว์นั้นตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไป

หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่น ๆ

หรือเมื่อสัตว์แพทย์หรือปศุสัตว์อำเภอได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ สัตว์ใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกักไว้

ในกรณีที่เจ้าของสัตว์แสดงหลักฐานรับคืนไปภายในกำหนดตามข้อ ๑๒

เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าเลี้ยงดูตามจำนวนที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้จ่ายจริง

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้อง

ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม หรือข้อบัญญัตินี้หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้

และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิด

หรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนนอกจากจะต้องระวางโทษปรับตามข้อบัญญัตินี้แล้ว

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์

และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับกักสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราว

จนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่งให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน

เว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทันที

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะ

ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อื่น

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์

หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์ระงับเหตุรำคาญภายในเวลาอันควร

และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตุรำคาญนั้น

หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญนั้น

หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข

มีอำนาจดังต่อไปนี้

(๑)

มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง

หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ

หรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒)

เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ

หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้หรือตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น

(๓)

แนะนำให้เจ้าของสัตว์ปฏิบัติให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติหรือตามพระราชบัญญัติผู้ได้รับใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งหรือตามข้อบัญญัตินี้

(๔)

ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๕)

เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกสุขลักษณะ

หรืออาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ เป็นปริมาณพอสมควร เพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบได้โดยไม่ต้องใช้ราคา

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น

เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง

ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจปรับได้ตามอัตราที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควร

ทั้งนี้

ต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ อัตราค่าธรรมเนียม

ค่าปรับและค่าเลี้ยงดูในการดำเนินการตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข ที่กำหนดในกฎกระทรวง ทั้งนี้ ให้บรรดาค่าธรรมเนียม

ค่าปรับ ค่าเลี้ยงดู ตลอดจนรายได้อื่น ๆ

ตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้าเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติและให้มีอำนาจออกกฎ

ระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๐

ภัทรดร

พุทธนุรัตนะ

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า

พัชรภรณ์/จัดทำ

๒ เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๒๔ ง/หน้า ๖๐/๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

20 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งน้ำเต้า เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2560 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_7b8296714ab79813

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com