พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติบำรุงพืช พุทธศักราช ๒๔๘๓
พุทธศักราช ๒๔๘๔
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. พิชเยนทร โยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๑๓ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่เห็นสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติบำรุงพืช พุทธศักราช ๒๔๘๓ ในท้องที่
บางแห่ง
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติบำรุงพืช พุทธศักราช ๒๔๘๓ จึงให้
ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติ
บำรุงพืช พุทธศักราช ๒๔๘๓ พุทธศักราช ๒๔๘๔"
มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
มาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติบำรุงพืช พุทธศักราช 2483 ในท้องที่ตาม
บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เฉพาะพืชชนิดข้าวเจ้า
มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการให้เป็นไปตาม
พระราชกฤษฎีกานี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]
เมื่อได้ประกาศพระราชกฤษฎีกานี้ในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ท้องที่บางแห่ง ภายในเขตจังหวัด
พระนคร ธนบุรี สมุทรปราการและสมุทรสาคร ตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกา เป็นเขตบำรุง
เฉพาะพืชชนิดข้าวเจ้า และอยู่ในบทบังคับแห่งพระราชบัญญัติบำรุงพืช พ.ศ.๒๔๘๓ (ราชกิจจา
นุเบกษา เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๒ หน้า ๔๐) ทั้งนี้เพื่อส่งเสริมการเพาะปลูกให้เป็นผลดียิ่งขึ้น
[รก.๒๔๘๔/-/๗๕๓/๒๔ มิถุนายน ๒๔๘๔]
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
