พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2544

• จำนวนมาตรา: 3

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

รถยนต์

(ฉบับที่ ๑๑)

พ.ศ.

๒๕๔๔

ภูมิพลอดุลยเดช

ป.ร.

ให้ไว้

ณ วันที่ ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔

เป็นปีที่

๕๖ ในรัชการปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ

ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติรถยนต์

(ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ. ๒๕๔๔”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๑๑)

ของอัตราภาษีประจำปีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์

พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔

“(๑๑)

รถที่ขับเคลื่อนด้วยกำลังไฟฟ้าหรือพลังงานประเภทอื่นที่มิใช่เครื่องยนต์แบบสันดาปภายใน

หรือรถที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานตามประเภทที่กำหนดในกฎกระทรวง

ให้เก็บภาษีในอัตราดังต่อไปนี้

(ก)

รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคน ให้เก็บภาษีตามน้ำหนักของรถในอัตราตาม (๒)

(ข) รถอื่นนอกจาก (ก)

ให้เก็บภาษีในอัตรากึ่งหนึ่งของรถตาม (๒) (๓) (๖) (๗) (๘) (๙) หรือ (๑๐)

แล้วแต่กรณี”

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ

เนื่องจากในปัจจุบันมีผู้นำรถที่ขับเคลื่อนด้วยกำลังไฟฟ้ามาใช้และในอนาคตมีแนวโน้มว่าอาจจะมีการนำรถที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานอื่นมาใช้ภายในประเทศด้วย

แต่โดยที่พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒

มิได้กำหนดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถลักษณะดังกล่าวไว้

สมควรกำหนดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถลักษณะดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ

๒๓ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง

๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ

๑๑ เมษายน ๒๕๖๒

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๑๑๒ ก/หน้า ๒๔/๔ ธันวาคม ๒๕๔๔