พระราชบัญญัติการสวนครัว และการเลี้ยงสัตว์ เพื่อประโยชน์แห่งครัวเรือน พุทธศักราช 2482

• จำนวนมาตรา: 10

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

การสวนครัว และการเลี้ยงสัตว์

เพื่อประโยชน์แห่งครัวเรือน

พุทธศักราช ๒๔๘๒

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช

๒๔๘๐)

อาทิตย์ทิพอาภา

พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน

ตราไว้ ณ วันที่ ๒๐ ตุลาคม

พุทธศักราช ๒๔๘๒

เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า

สมควรส่งเสริมการสวนครัว และการเลี้ยงสัตว์ เพื่อประโยชน์แห่งครัวเรือน

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร

ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติการสวนครัวและการเลี้ยงสัตว์

เพื่อประโยชน์แห่งครัวเรือน พุทธศักราช ๒๔๘๒”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้

“เจ้าบ้าน” หมายความว่า

ผู้รับผิดชอบในการครอบครองที่ดินในฐานะเป็นเจ้าของ ผู้เช่า หรือในฐานะอื่นใด

เมื่อเจ้าบ้านไม่อยู่

ให้ผู้ที่ดูแลรักษาที่ดินอยู่ตามความจริงมีหน้าที่ของเจ้าบ้านตามพระราชบัญญัตินี้

“ที่ดิน” หมายความว่า ที่ดินที่อยู่นอกเขตเทศบาลนคร หรือเทศบาลเมืองซึ่งเป็นที่ดินของเอกชน

“สวนครัว” หมายความว่า

สวนผักต่าง ๆ หรือพืชผลบางชนิดที่สำหรับใช้ในการทำครัว

และบริโภคในครัวเรือนตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า

การเลี้ยงสัตว์ต่าง ๆ ที่สำหรับใช้ในการบริโภค

หรือขายเป็นรายได้เพิ่มเติมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

“รัฐมนตรี” หมายความว่า

รัฐมนตรีผู้มีหน้าที่รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า กรมการจังหวัด กรมการอำเภอ

และบุคคลซึ่งรัฐมนตรีหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีแต่งตั้งขึ้น

มาตรา ๔

มาตรา ๔ เจ้าบ้านมีหน้าที่จัดทำการสวนครัว

และการเลี้ยงสัตว์บนที่ดินที่ตนอาศัยอยู่ตามชนิดที่กรมการอำเภอในเขตนั้นกำหนดไว้

และให้มีปริมาณพอเพียงแก่การช่วยเหลือการใช้จ่ายในครัวเรือน

มาตรา ๕

มาตรา ๕ ให้คณะกรมการจังหวัด

และคณะกรมการอำเภอภายในเขตจังหวัด หรือเขตอำเภอ แล้วแต่กรณี

มีอำนาจกำหนดชนิดของผัก พืชผลหรือสัตว์ จากชนิดที่ระบุไว้ในกฎกระทรวง

เพื่อให้เจ้าบ้านในเขตจังหวัดหรืออำเภอนั้น ๆ มีหน้าที่จัดการปลูกหรือเลี้ยง

มาตรา ๖

มาตรา ๖ ให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่ง

ประกอบด้วยประธานและกรรมการไม่น้อยกว่า ๕ นาย

ซึ่งรัฐมนตรีจะได้แต่งตั้งขึ้นและประกาศในราชกิจจานุเบกษา คณะกรรมการนี้มีหน้าที่ให้คำแนะนำปรึกษาแก่รัฐมนตรีในเรื่องการสวนครัวและการเลี้ยงสัตว์

และเพื่อปฏิบัติตามหน้าที่นี้ คณะกรรมการมีอำนาจที่จะเชิญบุคคลใด ๆ

มาแสดงความเห็นได้ และจะตั้งอนุกรรมการเพื่อพิจารณากิจการอันใดเป็นการเฉพาะก็ได้

มาตรา ๗

มาตรา ๗ ในการสั่งให้เจ้าบ้านปฏิบัติการใด ๆ

ให้ผู้ดำเนินการ หรือผู้สั่งการตามพระราชบัญญัตินี้คำนึงถึงภาวะของเจ้าบ้าน

จำนวนบุคคลที่อยู่ในครัวเรือน ตลอดจนสภาพของที่ดิน

และเหตุอย่างอื่นอันสมควรจะได้รับการพิจารณา

มาตรา ๘

มาตรา ๘

ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจภายในเขตที่กล่าวไว้ในมาตรา ๕

สอดส่องและตรวจตรา ให้เจ้าบ้านปฏิบัติตามคำสั่ง และให้มีอำนาจให้คำแนะนำตามสมควร

ถ้าปรากฏว่าเจ้าบ้านไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง ให้ตักเตือนเป็นหนังสือ

พร้อมทั้งกำหนดเวลาอันสมควรที่จะให้เจ้าบ้านปฏิบัติตามคำสั่งนั้นภายในเวลาเช่นว่านั้น

มาตรา ๙

มาตรา ๙ เจ้าบ้านผู้ใดไม่ปฏิบัติตามคำตักเตือนของพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในกำหนดระยะเวลา

มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสิบสองบาท

อนึ่งให้เจ้าบ้านผู้ฝ่าฝืนทำคำรับรองไว้ด้วยว่า

จะปฏิบัติตามคำสั่งนั้นภายในกำหนดระยะเวลาซึ่งไม่ต่ำกว่าสามเดือน

แต่ไม่เกินหกเดือน ตามที่พนักงานเจ้าหน้าที่จะได้กำหนดโดยคำนึงถึงสภาพของสิ่งที่ให้เจ้าบ้านนั้นจัดทำ

ถ้าเวลาดังกล่าวมานี้ล่วงพ้นไป

เจ้าบ้านยังไม่ปฏิบัติตามคำสั่งนั้นอีก ให้ถือว่าเจ้าบ้านนั้นมีความผิด

และให้นำความในวรรคก่อนมาบังคับแก่เจ้าบ้านผู้มีความผิดนั้น

เงินที่ได้จากค่าปรับเช่นว่านี้

ให้ถือเป็นเงินช่วยบำรุงท้องที่ตามความหมายของประมวลรัษฎากร

มาตรา ๑๐

มาตรา ๑๐

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้

ให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

และมีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้

กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

เนติมา จัดทำ

๒๘ เมษายน ๒๕๔๖

[๑]

รก.๒๔๘๒/-/๑๓๒๓/๒๖ ตุลาคม ๒๔๘๒