พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ พุทธศักราช 2489

• จำนวนมาตรา: 5

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

คืนยศ บรรดาศักดิ์

เครื่องราชอิสสริยาภรณ์

และสิทธิในการรับเบี้ยหวัดบำเหน็จและบำนาญ

พุทธศักราช ๒๔๘๙

อานันทมหิดล

ตราไว้ ณ วันที่ ๘

พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙

เป็นปีที่ ๑๓

ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ

ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์

และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ

แก่บุคคลบางจำพวกที่ต้องโทษทางการเมืองหรือเสียสิทธิเพราะการกระทำทางการเมือง

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้

โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติคืนยศ

บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ

พุทธศักราช ๒๔๘๙”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓

บุคคลผู้ได้รับการล้างมลทินตามพระราชบัญญัติล้างมลทินผู้กระทำผิดทางการเมือง

ร.ศ. ๑๓๐ พุทธศักราช ๒๔๗๕

หรือบุคคลผู้ได้รับนิรโทษกรรมตามพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำผิดฐานกบฏ

และจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘ หรือบุคคลผู้ต้องออกจากราชการเนื่องจากเหตุเกี่ยวข้องกับความผิดทางการเมืองหรือความผิดฐานกบฏและจลาจลอันเป็นกรณีเดียวกันกับที่ได้ระบุไว้ในกฎหมายดังกล่าวมาแล้ว

ถ้ามีความประสงค์จะได้รับพระราชทาน ยศ

บรรดาศักดิ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์กลับคืน ให้ทำคำร้องขอยื่นต่อรัฐบาล

เมื่อรัฐบาลได้รับคำร้องขอดังกล่าวในวรรคก่อนและรัฐบาลได้พิจารณาเห็นว่าผู้ร้องขอนั้นได้กลับประพฤติตนเป็นคนดี

และได้แสดงให้เห็นประจักษ์ถึงความตั้งใจที่จะสมัครสมานความกลมเกลียวระหว่างคนไทยด้วยกันแล้ว

ก็ให้นำความกราบบังคมทูลขอพระราชทาน ยศ บรรดาศักดิ์ หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนให้แก่ผู้นั้น

มาตรา ๔

มาตรา ๔ บุคคลที่ได้ระบุไว้ในมาตรา ๓ วรรค ๑

เว้นแต่ผู้ที่มิได้รับคืนยศ บรรดาศักดิ์ หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์

ถ้าเป็นบุคคลที่เคยได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญมาแล้ว

ก็ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามเดิม เริ่มตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้

ถ้าบุคคลดังกล่าวเคยเป็นข้าราชการประจำมาก่อนและยังไม่ได้รับเบี้ยหวัด

บำเหน็จหรือบำนาญ ก็ให้ได้รับบำเหน็จหรือบำนาญ

เพราะเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญในปัจจุบัน

เริ่มตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้

ในการพิจารณาจ่ายเบี้ยหวัด บำเหน็จหรือบำนาญตามพระราชบัญญัตินี้

ให้ถือว่าคำวินิจฉัยของกระทรวงการคลังเป็นเด็ดขาด

มาตรา ๕

มาตรา ๕

ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

ปรีดี พนมยงค์

นายกรัฐมนตรี

วิภา/แก้ไข

วศิน/ตรวจ

๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๒๙/หน้า ๒๘๘ /๙ พฤษภาคม ๒๔๘๙