พระราชบัญญัติ คุ้มครองการดำเนินงานของบรรษัทประกันต่อแห่งเอเชีย พ.ศ. ๒๕๓๔ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ เป็นปีที่ ๔๖ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองการดำเนินงานของบรรษัทประกันต่อแห่งเอเชีย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติคุ้มครองการดำเนินงานของบรรษัทประกันต่อแห่งเอเชีย พ.ศ. ๒๕๓๔
มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ บรรษัท หมายความว่า บรรษัทประกันต่อแห่งเอเชียซึ่งตั้งขึ้นตามความตกลงว่าด้วยการจัดตั้งบรรษัทประกันต่อแห่งเอเชีย ระหว่างประเทศกำลังพัฒนาแห่งภูมิภาคซึ่งเป็นสมาชิกและสมาชิกสมทบของคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิค ทำ ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยได้ลงนาม เมื่อวันที่ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ บรรณสาร หมายความว่า บันทึก หนังสือโต้ตอบ เอกสาร เอกสารต้นฉบับ ไมโครฟิล์ม ภาพนิ่ง ภาพยนตร์ ฟิล์มและแถบบันทึกเสียง ซึ่งเป็นของหรืออยู่ในความครอบครองของบรรษัท
มาตรา ๔ เพื่อคุ้มครองการดำเนินงานในประเทศไทยของบรรษัทให้บรรลุผลตามความมุ่งประสงค์ (๑) ให้ยอมรับนับถือว่าบรรษัทเป็นนิติบุคคล และให้ถือว่ามีภูมิลำเนาในประเทศไทย (๒) ให้ทรัพย์สินของบรรษัทที่อยู่ในประเทศไทยได้รับการคุ้มกันจากการเวนคืน ไม่ว่าโดยวิธีใด ๆ เว้นแต่จะเป็นการเวนคืนเพื่อประโยชน์สาธารณะและทางราชการได้มีการกำหนดเงินค่าทดแทนให้ตามความเป็นธรรมโดยมิชักช้า (๓) บรรณสารของบรรษัทจะถูกละเมิดมิได้ เว้นแต่ในกรณีที่เป็นคำสั่งของศาล (๔) ให้บรรษัทโอนเงินตราต่างประเทศจากบัญชีเงินตราต่างประเทศของบรรษัทได้ตามความจำเป็นสำหรับการดำเนินงานของบรรษัท โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน แต่บรรษัทต้องรายงานการโอนเงินดังกล่าวให้ธนาคารแห่งประเทศไทยทราบ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
มาตรา ๕ ภายใต้บังคับมาตรา ๖ ให้บรรษัทได้รับยกเว้นภาษีอากรทั้งปวงสำหรับกองทุนเบี้ยประกันภัย เงินได้ที่ได้จากนอกราชอาณาจักร และเงินปันผลของผู้ถือหุ้นของบรรษัท รวมทั้งพันธกรณีที่จะต้องชำระภาษีและหักภาษี ณ ที่จ่าย
มาตรา ๖ เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร ให้ถือว่าบรรษัทเป็นบริษัทตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และบรรษัทต้องเสียภาษีเงินได้ตามประมวลรัษฎากรสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการของบรรษัทในราชอาณาจักร ในการกำหนดกำไรสุทธิของบรรษัทที่จะต้องเสียภาษี ให้นำเฉพาะเงินได้ที่ได้ในราชอาณาจักร เว้นแต่เงินได้จากการรับประกันภัยมารวมคำนวณเป็นเงินได้ของบรรษัท ส่วนรายจ่ายของสำนักงานใหญ่ของบรรษัทให้คำนวณตามอัตราส่วนของรายรับทั้งหมด เว้นแต่รายรับจากการรับประกันภัยในราชอาณาจักร
มาตรา ๗ ในการดำเนินงานของบรรษัทในราชอาณาจักร ให้บรรษัทได้รับยกเว้นการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิตและกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย
มาตรา ๘ ให้บรรษัทได้รับยกเว้นภาษีโรงเรือนและที่ดินตามกฎหมายว่าด้วยภาษีโรงเรือนและที่ดินและภาษีบำรุงท้องที่ตามกฎหมายว่าด้วยภาษีบำรุงท้องที่สำหรับทรัพย์สินที่ใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบรรษัท
มาตรา ๙ ให้เครื่องจักร เครื่องเรือน เครื่องใช้ในสำนักงาน รถยนต์ และรถจักรยานยนต์ของบรรษัทที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร เพื่อใช้ในการดำเนินงานตามวัตถุประสงค์ และได้รับความเห็นชอบในการนำเข้าจากกระทรวงการต่างประเทศแล้ว ได้รับยกเว้นอากรตามกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราศุลกากรและภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากรและค่าธรรมเนียมอื่น แต่ถ้าต่อมาได้มีการจำหน่ายทรัพย์สินดังกล่าวในราชอาณาจักรให้ปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
มาตรา ๑๐ ให้ผู้แทนประเทศสมาชิกของบรรษัทซึ่งมิได้มีสัญชาติไทย และไม่มีถิ่นที่อยู่ถาวรในประเทศไทยได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามประมวลรัษฎากรเฉพาะเงินได้ที่ได้รับจากบรรษัท
มาตรา ๑๑ ให้พนักงานของบรรษัทซึ่งมิได้มีสัญชาติไทยและไม่มีถิ่นที่อยู่ถาวรในประเทศไทย ซึ่งกระทรวงการต่างประเทศได้ให้ความเห็นชอบแล้วได้รับยกเว้น (๑) ภาษีเงินได้ตามประมวลรัษฎากรเฉพาะเงินได้ที่ได้รับจากบรรษัท (๒) การปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว (๓) อากรตามกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราศุลกากรและภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากรและค่าธรรมเนียมอื่นสำหรับของใช้ส่วนตัว ของใช้ในบ้าน และรถยนต์หนึ่งคันที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรภายในหกเดือนนับแต่วันรับหน้าที่ในประเทศไทยและได้รับความเห็นชอบในการนำเข้าจากกระทรวงการต่างประเทศแล้ว แต่ถ้าต่อมาได้มีการจำหน่ายทรัพย์สินดังกล่าวในราชอาณาจักรให้ปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง (๔) ข้อจำกัดเกี่ยวกับการเข้าเมืองตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง นอกจากในส่วนที่ว่าด้วยการเป็นโรคที่ต้องห้ามมิให้คนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักร และการมีพฤติการณ์เป็นที่น่าเชื่อว่าเป็นบุคคลที่เป็นภัยต่อความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร (๕) การปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนคนต่างด้าว ให้คู่สมรส บิดามารดา และบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของพนักงานของบรรษัทตามมาตรานี้ และกระทรวงการต่างประเทศได้ให้ความเห็นชอบแล้ว ได้รับยกเว้นตาม (๔) และ (๕) ด้วย
มาตรา ๑๒ ให้บรรษัทได้รับยกเว้นภาษีอากรทั้งปวงสำหรับเงินได้ที่ได้จากการลงทุนของบรรษัทในรูปหลักทรัพย์ของรัฐบาลและเงินฝากกับธนาคารหรือสถาบันการเงินภายในวงเงินไม่เกินสี่สิบล้านบาทเป็นเวลาห้าปีนับแต่วันที่ความตกลงว่าด้วยสำนักงานใหญ่ของบรรษัทประกันต่อแห่งเอเชียระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับบรรษัทประกันต่อแห่งเอเชีย ทำ ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๐ มีผลใช้บังคับ
มาตรา ๑๓ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ อานันท์ ปันยารชุน นายกรัฐมนตรี หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากรัฐบาลได้ลงนามในความตกลงว่าด้วยการจัดตั้งบรรษัทประกันต่อแห่งเอเชียซึ่งมีความมุ่งประสงค์ในอันที่จะส่งเสริมและเร่งรัดพัฒนาธุรกิจการประกันต่อของประเทศไทยและของประเทศที่กำลังพัฒนาอื่นในเอเชีย เพื่อช่วยประหยัดเงินตราที่แต่ละประเทศต้องส่งออกในรูปของการชำระเบี้ยประกันภัยกับประเทศต่าง ๆ ที่พัฒนาแล้ว และเพื่อส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศในภูมิภาคเอเชีย และความตกลงดังกล่าวกำหนดให้มีสำนักงานใหญ่ของบรรษัทขึ้นในประเทศไทย ซึ่งรัฐบาลได้ตกลงที่จะให้ความคุ้มครองการดำเนินงานของบรรษัทดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ วาทินี/วชิระ/ปรับปรุง ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๔๙ ภาวิณี/ตรวจ ๕ มิถุนายน ๒๕๕๒ โชติกานต์/ปรับปรุง ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒ [๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๑๔๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๐/๒๑ สิงหาคม ๒๕๓๔
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
公布日期部分取自：Open Law Data Thailand × สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี（CC BY 4.0）