กฎกระทรวงกำหนดอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อประโยชน์อย่างอื่นอันมิใช่เพื่อเป็นที่อยู่อาศัย พ.ศ. 2562

• จำนวนมาตรา: 2

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กำหนดอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อประโยชน์อย่างอื่นอันมิใช่เพื่อเป็นที่อยู่อาศัย

พ.ศ. ๒๕๖๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ และมาตรา ๓๔ วรรคห้า

แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร

(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ อาคารที่สร้างขึ้นเพื่อประโยชน์อย่างอื่นอันมิใช่เพื่อเป็นที่อยู่อาศัย

ตามมาตรา ๓๔ วรรคห้า

ได้แก่

(๑)

อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อการพาณิชยกรรม หรือการบริการธุรกิจ

(๒) อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อการบริการสาธารณะ

หรือการชุมนุมโดยทั่วไปเพื่อกิจกรรมทางราชการ การเมือง การศึกษา การศาสนา

การสังคม การนันทนาการ การสาธารณสุข หรือการคมนาคมขนส่ง

(๓)

อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อการประกอบกิจการ หรือใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการของหน่วยงานของรัฐหรือหน่วยงานเอกชน

(๔)

คลังสินค้า หรืออาคารที่ใช้เป็นที่เก็บสินค้าหรือสิ่งของ

(๕)

โรงงาน หรืออาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการประกอบอุตสาหกรรม

(๖)

โรงเรือน สิ่งปลูกสร้าง หรือสถานที่อื่นใดที่สร้างด้วยวัสดุถาวร และมีพื้นที่ภายในที่บุคคลทั่วไปสามารถเข้าไปใช้สอยหรือใช้ประโยชน์ได้

โดยจะมีค่าตอบแทนหรือไม่ก็ตาม

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ในกรณีที่มีปัญหาหรือข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้ให้ผู้อำนวยการทะเบียนกลางเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด

ให้ไว้

ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๒

พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

โดยที่มาตรา ๓๔ วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร

พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๓)

พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้อาคารที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นโรงงาน คลังสินค้า

หรือเพื่อประโยชน์อย่างอื่นอันมิใช่เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยที่ต้องกำหนดเลขประจำอาคารและจัดทำทะเบียนอาคารให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พรวิภา/จัดทำ

๖

กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

ภาณุรุจ/ตรวจ

๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๒๑/๗ มกราคม ๒๕๖๓