มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. ๒๔๙๙ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๒๐๘ ตอนโกสุมพิสัย - มหาสารคาม ฟากเหนือ ตรง กม. ๔.๐๐๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๒๐ เมตร เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนมหาสารคาม - กาฬสินธุ์ ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนมหาสารคาม - กาฬสินธุ์ ฟากตะวันออก ตรง กม. ๒.๙๘๕ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๒๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๑๒๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๒๑๓ ตอนมหาสารคาม - กาฬสินธุ์ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยคะคางฝั่งเหนือห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนมหาสารคาม - กาฬสินธุ์ ตรง กม. ๑.๙๔๕ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๒๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๓ เลียบริมห้วยคะคางฝั่งเหนือไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยคะคางฝั่งเหนือ ห่างจากพนังกั้นน้ำชลประทาน ฟากใต้ระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ฟากใต้ของพนังกั้นน้ำชลประทาน ห่างจากศูนย์กลางทางแยกระหว่างพนังกั้นน้ำชลประทานกับทางไปบ้านวังยาว ระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๕ เลียบตามฟากใต้ของพนังกั้นน้ำชลประทาน ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านถนนไปหมู่บ้านท่าประทาย จนสุดพนังกั้นน้ำชลประทาน ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยคะคางฝั่งตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๖ เลียบริมห้วยคะคางฝั่งตะวันตก ไปทางทิศเหนือและเลี้ยวไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยคะคางฝั่งเหนือ ห่างจากด้านเหนือของเขตวัดท่าเสมา ระยะ ๕๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งได้ฉากกับฝั่งเหนือของห้วยคะคาง ข้ามห้วยคะคาง ถึงหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยคะคางฝั่งใต้
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ผ่านทางแยกจากถนนเสมา ๑ ถึงหลักเขตที่ ๙ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางแยกจากถนนเสมา ๑ ฟากใต้ และอยู่ห่างจากศูนย์กลางสามแยกถนนเสมา ๑ ระยะ ๒๑๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓ ตอนมหาสารคาม - ร้อยเอ็ด ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓ ตอนอ้อมเมือง ฟากใต้ ตรง กม. ๖.๒๐๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๐๐ เมตร
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๑๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓ ตอนอ้อมเมือง ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ข้ามคลองส่งน้ำชลประทาน ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองส่งน้ำชลประทานฝั่งใต้ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓ ตอนอ้อมเมือง ตรง กม. ๔.๑๑๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๑ เลียบริมคลองส่งน้ำชลประทานฝั่งใต้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๒๓ ตอนอ้อมเมือง ผ่านทางหลวงจังหวัด หมายเลข ๒๐๔๐ มหาสารคาม - วาปีปทุม ตรง กม. ๑.๓๘๒ และผ่านทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๒๓ ตอนบ้านไผ่ - มหาสารคาม ตรง กม. ๗๗.๙๑๖ ถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่สุดคลองส่งน้ำชลประทานด้านเหนือ ฝั่งตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามห้วยคะคาง ถึงหลักเขตที่ ๑๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยคะคางฝั่งตะวันตกห่างจากปากอ่างเก็บน้ำแก่งเลิงจาน ระยะ ๗๕๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๓ เลียบริมห้วยคะคางฝั่งตะวันตก ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๔ ซึ่งตั้งอยู่ตรงสามแยกห้วยคะคางฝั่งเหนือ ห่างจากปากอ่างเก็บน้ำแก่งเลิงจาน ระยะ ๑๘๐ เมตร
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๘ ตอนโกสุมพิสัย - มหาสารคาม ตรง กม. ๔.๐๐๐ ไปบรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
