ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท สุนัข แมว
พ.ศ. ๒๕๖๑
โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท สุนัข แมว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อยโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย และนายอำเภอพัฒนานิคม จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท สุนัข แมว พ.ศ. ๒๕๖๑
ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อยตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตินี้ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน
ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อยเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
บททั่วไป
ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้
การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครอง การดูแลเอาใจใส่สัตว์ บำรุงรักษาหรือการให้อาหารเป็นอาจิณเพื่อให้สัตว์เจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้
การปล่อยสัตว์ หมายความว่า การสละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม
สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า กรง ที่ขัง หรือที่เลี้ยงอื่นที่มีการควบคุม ของเจ้าของสัตว์
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และให้หมายรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
เจ้าของสัตว์ หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ หรือผู้ให้อาหารสัตว์เป็นประจำด้วย
ราชการส่วนท้องถิ่น หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และแก้ไขเพิ่มเติม
ผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย
การจดทะเบียนสัตว์ หมายความว่า การนำสัตว์ หรือใบรับรองไปแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อบันทึกรายละเอียดรูปพรรณสัณฐานของสัตว์ พร้อมจัดทำบัตรประจำตัวสัตว์
สุนัขควบคุมพิเศษ หมายความว่า
(๑) สุนัขสายพันธ์ที่ดุร้าย เช่น พิทบูลเทอเรีย บูลเทอเรีย สเตฟฟอร์ดเชอร์ บูลเทอเรีย รอทไวเลอร์ ฟิล่าบราซิลเรียโร เป็นต้น
(๒) สุนัขที่มีประวัติทำร้ายคน หรือพยายามทำร้ายคน
ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่นเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังนี้
(๑) สุนัข
(๒) แมว
ข้อ ๗ ให้พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อยเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ข้อ ๘ ห้ามมิให้ผู้ใดปล่อยสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ หรือในที่อื่นใดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อยโดยเด็ดขาด
การจดทะเบียนสุนัข แมว
ข้อ ๙ เจ้าของสัตว์ต้องนำสัตว์หรือใบรับรอง แล้วแต่กรณี ไปจดทะเบียน ณ สถานที่ที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๐ ภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันที่สัตว์เกิดหรือภายในสามสิบวันนับแต่วันที่นำสัตว์มาเลี้ยงในเขตตำบลชอนน้อยด้วยตนเองหรือมอบอำนาจให้ผู้อื่นไปทำการแทนก็ได้
ข้อ ๑๐ การจดทะเบียนสัตว์ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด ให้นำใบรับรองมาแสดงโดยไม่ต้องนำสัตว์มาด้วย
การจดทะเบียนสัตว์ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด จะนำสัตว์หรือใบรับรองอย่างหนึ่งอย่างใดมาจดทะเบียนก็ได้
แบบใบรับรองและคำขอจดทะเบียนสัตว์ ให้เป็นไปตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
ข้อ ๑๑ เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ตรวจสอบความสมบูรณ์ของคำขอจดทะเบียนสัตว์แล้วปรากฏว่าหลักฐานถูกต้องให้ออกบัตรประจำตัวสัตว์ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
ข้อ ๑๒ ในกรณีดังต่อไปนี้ให้ดำเนินการภายภายในสามสิบวัน
(๑) เมื่อมีการย้ายที่อยู่ของสัตว์ ให้เจ้าของสัตว์แจ้งต่อหน่วยงานที่รับจดทะเบียน หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
(๒) เมื่อบัตรประจำตัวสัตว์สูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้เจ้าของสัตว์แจ้งหน่วยงานที่รับจดทะเบียน หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดเพื่อทำบัตรประจำตัวสัตว์ใหม่
(๓) ในกรณีที่สัตว์ที่ไม่ใช่สุนัขควบคุมพิเศษทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคน ให้เจ้าของสัตว์แจ้งต่อหน่วยงานที่รับจดทะเบียน หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด เพื่อเปลี่ยนสาระสำคัญของบัตรประจำตัวสัตว์
ในกรณีที่สัตว์ทำร้ายคน ให้เจ้าของสัตว์แจ้งต่อหน่วยงานที่รับจดทะเบียน หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดโดยไม่ชักช้า
ข้อ ๑๓ ในกรณีที่สัตว์ตาย เจ้าของสัตว์ต้องแจ้งต่อหน่วยงานที่จดทะเบียนไว้ หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดภายในสามสิบวันตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
ข้อ ๑๔ ในกรณีที่สัตว์หาย เจ้าของสัตว์ต้องแจ้งต่อหน่วยงานที่จดทะเบียนไว้ หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดภายในสามวันนับแต่วันที่ทราบ หากเจ้าของสัตว์พบสัตว์ที่หายแล้วต้องแจ้งให้หน่วยงานที่จดทะเบียนไว้ หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดทราบภายในสามวัน
ข้อ ๑๕ การแจ้งตามข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔ เจ้าของสัตว์อาจแจ้งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนหรือวิธีการอื่นใด ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
การควบคุมการเลี้ยงสุนัข แมว
ข้อ ๑๖ ในการเลี้ยงสัตว์ เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ดังนี้
(๑) จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ กรณีเป็นสุนัขควบคุมพิเศษจะต้องเลี้ยงในสถานที่ หรือกรงที่สุนัขไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอก และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน
(๒) ควบคุมสัตว์มิให้ออกนอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม
(๓) ควบคุมดูแลสัตว์มิให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญ เช่น ก่อให้เกิดเสียงดังติดต่อกัน เป็นระยะเวลานาน ๆ เป็นต้น
(๔) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง
(๕) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ เช่น เรื่องอาหาร ความสะอาด เป็นต้น ถ้าเจ้าของสัตว์ไม่สามารถเลี้ยงดูสัตว์ได้เป็นการชั่วคราวจะต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ให้เป็นปกติสุข
(๖) เมื่อสัตว์ตายเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ
(๗) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์มาสู่คน
(๘) ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของประชาชน ให้เจ้าของสัตว์แยกกักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้หน่วยงานที่จดทะเบียนไว้ หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดทราบ และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ
(๙) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ข้อ ๑๗ ห้ามมิให้ผู้ใดเลี้ยงสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ หรือในที่ของบุคคลอื่นโดยปราศจากความยินยอม
การนำสุนัข แมวออกนอกสถานที่เลี้ยง
ข้อ ๒๐ ผู้ใดนำสัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑) พกบัตรประจำตัวสัตว์และต้องแสดงบัตรประจำตัวสัตว์เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือพนักงานเจ้าหน้าที่เรียกตรวจ
(๒) ผูกสายลากจูงสุนัขที่แข็งแรงและจับสายลากจูงตลอดเวลา ในกรณีที่เป็นสุนัขควบคุมพิเศษต้องใส่อุปกรณ์ครอบปากและจับสายลากจูงห่างจากตัวสุนัขไม่เกินห้าสิบเซนติเมตรตลอดเวลาความใน (๒) มิให้ใช้บังคับในกรณี ดังต่อไปนี้
๑) ขณะที่สุนัขอยู่ในระหว่างการประกวด การแสดงหรือการประกอบกิจกรรมอื่นใดในทำนองเดียวกัน แต่ผู้จัดงานจะต้องมีมาตรการในการป้องกันสุนัขมิให้ทำร้ายคน
๒) ขณะที่สุนัขอยู่ในการฝึกหัด แต่ผู้ฝึกจะต้องมีมาตรการในการป้องกันสุนัขมิให้ทำร้ายคน
๓) ขณะที่สุนัขอยู่ในกรง ที่ขัง หรือเครื่องควบคุมอื่นใดที่มั่นคงแข็งแรงเพียงพอ ที่จะป้องกันมิให้สุนัขเข้าถึงบุคคลภายนอก
ข้อ ๒๑ ห้ามบุคคลอายุต่ำกว่าสิบห้าปี หรือเกินกว่าหกสิบห้าปี นำสุนัขควบคุมพิเศษออกนอกสถานที่เลี้ยง เว้นแต่จะอยู่ในกรง ที่ขัง หรือเครื่องควบคุมอื่นที่มั่นคงแข็งแรงเพียงพอที่จะป้องกันสุนัข มิให้เข้าถึงบุคคลภายนอก
อำนาจหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่
ข้อ ๒๒ ในกรณีที่พนักงานเจ้าหน้าที่พบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ ในเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อยนี้ โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้พนักงานเจ้าหน้าที่กักสัตว์ดังกล่าวไว้ และให้ดำเนินการตามมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ข้อ ๒๓ เจ้าของสัตว์ต้องอำนวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบตามอำนาจหน้าที่ที่กำหนดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข
ข้อ ๒๔ เจ้าของสัตว์ต้องแสดงข้อมูล หลักฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับสัตว์ เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ร้องขอสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย
ข้อ ๒๕ ในกรณีที่มีเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์ พนักงานเจ้าหน้าที่จะต้องไม่เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้ร้องเรียน และเจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของพนักงานเจ้าหน้าที่คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
ข้อ ๒๖ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๑
กำพล เทพกฤษ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลชอนน้อย
พรวิภา/จัดทำ
๑๗ มกราคม ๒๕๖๒
นุสรา/ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๖๒
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๐๒ ง/หน้า ๑๓๔/๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๑
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
