มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองอุดรธานี
จังหวัดอุดรธานี ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๓
แห่งพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี พ.ศ. ๒๔๙๕
เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
หลักเขตที่
๑ ตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากใต้ ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากใต้ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๒๔ อุดรธานี - ไก่เถื่อน ฟากตะวันออก
ด้านเหนือ
จากหลักเขตที่
๑ เป็นเส้นเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง
(ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากใต้ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒
สระบุรี หนองคาย ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี
หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากใต้
ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย ฟากตะวันออก
บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากใต้
จากหลักเขตที่
๒ เป็นเส้นเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากใต้
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒
สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันตก ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒
สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันตก ตัดกับถนนของกรมโยธาธิการ
สายรอบเมือง - บ้านสามพร้าว ฟากใต้
ด้านตะวันออก
จากหลักเขตที่
๓ เป็นเส้นเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากตะวันตก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔
ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากตะวันตก ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากตะวันตก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒ อุดรธานี - นครพนม ฟากใต้
จากหลักเขตที่
๔ เป็นเส้นเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากตะวันตก ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๕
ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ สระบุรี - หนองคาย ฟากตะวันตก ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒ สระบุรี - หนองคาย ฟากตะวันตก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี -
วังสะพุง (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากเหนือ
ด้านใต้
จากหลักเขตที่
๕ เป็นเส้นเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง
(ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๖
ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากตะวันออก ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันออก
บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง ฟากใต้
ด้านตะวันตก
จากหลักเขตที่
๖ เป็นเส้นเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง
(ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากใต้ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗
ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง (ตอนเลี่ยงเมือง)
ฟากตะวันออก ที่จุดซึ่งทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๐ อุดรธานี -วังสะพุง (ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันออกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๓๙ ต่อเขตเทศบาลอุดรธานีควบคุม - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ (บ้านถ่อน)
ฟากใต้
จากหลักเขตที่
๗ เป็นเส้นเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๐ อุดรธานี - วังสะพุง
(ตอนเลี่ยงเมือง) ฟากตะวันออก ไปทางทิศเหนือและทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
จนบรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้
ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
