กฎกระทรวงกำหนดอาคารประเภทควบคุมการใช้ พ.ศ. 2552

• จำนวนมาตรา: 12

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

กำหนดอาคารประเภทควบคุมการใช้

พ.ศ.

๒๕๕๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓)

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๓๒ (๒)

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓

ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ.

๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ให้อาคารดังต่อไปนี้เป็นอาคารประเภทควบคุมการใช้ตามมาตรา

๓๒ (๒)

(๑) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรม

(๒) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง

(๓) อาคารสำหรับใช้เป็นหอประชุม

(๔) อาคารสำหรับใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการ

(๕) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการอุตสาหกรรม

(๖) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการการศึกษา

(๗) อาคารสำหรับใช้เป็นหอพัก

(๘) อาคารสำหรับใช้เป็นอาคารอยู่อาศัยรวม

(๙) อาคารสำหรับใช้เก็บวัตถุอันตราย

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรม

ได้แก่ อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการประกอบกิจการค้าหรือธุรกิจ

ที่มีพื้นที่สำหรับประกอบกิจการตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไป

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง

ได้แก่ อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง หรือทั้งขายปลีกและขายส่ง

ซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

ที่มีพื้นที่สำหรับประกอบกิจการตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไป

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

อาคารสำหรับใช้เป็นหอประชุม ได้แก่

อาคารที่ใช้เป็นที่ชุมนุมหรือประชุมที่มีพื้นที่ตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไป

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

อาคารสำหรับใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการ

ได้แก่ อาคารที่ใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการ

ที่มีพื้นที่ตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไป

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการอุตสาหกรรม

ได้แก่ อาคารที่ใช้เป็นโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการการศึกษา

ได้แก่ อาคารที่ใช้เป็นสถานศึกษาตามกฎหมายว่าด้วยการศึกษาแห่งชาติ

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

อาคารสำหรับใช้เป็นหอพัก ได้แก่

อาคารสำหรับใช้เป็นหอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพักที่มีลักษณะเป็นอาคารขนาดใหญ่ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง

ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

อาคารสำหรับใช้เป็นอาคารอยู่อาศัยรวม

ได้แก่

อาคารสำหรับใช้เป็นอาคารอยู่อาศัยรวมที่มีลักษณะเป็นอาคารขนาดใหญ่ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง

ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

อาคารสำหรับใช้เก็บวัตถุอันตราย

ได้แก่ อาคารที่ใช้เก็บวัตถุอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

ในการคิดคำนวณพื้นที่

ให้นำพื้นที่ทางเดิน ห้องน้ำ ห้องส้วม หรือพื้นที่ที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการและอยู่ภายในอาคารนั้นมารวมคำนวณด้วย

ในกรณีที่พื้นที่ตามวรรคหนึ่งอยู่ในตึกแถวหรือห้องแถว

ให้นำพื้นที่ที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการในแต่ละห้องหรือแต่ละคูหามาคำนวณรวมกัน

ให้ไว้

ณ วันที่ ๑๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

ชวรัตน์

ชาญวีรกูล

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ

:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎกระทรวงกำหนดประเภทและขนาดพื้นที่อาคารประเภทควบคุมการใช้ที่ออกตามมาตรา

๓๒ (๒) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งได้บังคับใช้มาเป็นระยะเวลานาน

ประกอบกับปัจจุบันมีการก่อสร้างอาคารเพื่อประกอบกิจการขึ้นหลายประเภทสมควรกำหนดประเภทและขนาดพื้นที่อาคารประเภทควบคุมการใช้ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๒

พฤศจิกายน ๒๕๕๒

นันท์นภัสร์/ตรวจ

๒

พฤศจิกายน ๒๕๕๒

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๘๑ ก/หน้า ๔/๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๒