法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

localOrdinance

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี เรื่อง ตลาด พ.ศ. 2559

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
56
มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

เรื่อง ตลาด

พ.ศ. ๒๕๕๙

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

ว่าด้วยตลาด

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑

แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)

พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๗ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓

และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปีโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปีและนายอำเภอรัตนวาปี

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๕๙”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปีตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๕๘

บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ

ประกาศหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้

หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ

หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

บททั่วไป

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้

“ตลาด” หมายความว่า

สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์

เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบหรือปรุงแล้ว

หรือของเสียง่าย ทั้งนี้

ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม

และหมายความรวมถึงบริเวณซึ่งจัดไว้สำหรับให้ผู้ค้า

ใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำหรือเป็นครั้งคราวหรือตามวันที่กำหนด

“สินค้า” หมายความว่า

สิ่งของที่ซื้อขายกัน

“อาหาร” หมายความว่า

ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่

(๑) วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม

หรือนำเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด ๆ แต่ไม่ว่ารวมถึงยา

วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท หรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น

แล้วแต่กรณี

(๒) วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร

รวมถึงวัตถุเจือปน อาหาร สี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส

“อาหารสด” หมายความว่า

อาหารประเภทสัตว์ เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ และของอื่น ๆ ที่มีสภาพเป็นของสด

“อาหารสัตว์ชำแหละ” หมายความว่า

อาหารสดประเภทสัตว์ที่มีการชำแหละ ณ

แผงจำหน่ายอาหารซึ่งจำเป็นต้องใช้น้ำชำระล้างอยู่เสมอ เช่น ปลา กุ้ง ไก่ สัตว์อื่น

ๆ เป็นต้น

“อาหารแปรรูป” หมายความว่า

อาหารสดที่แปรรูป ทำให้แห้ง หรือหมักดอง หรือในรูปอื่น ๆ รวม

ทั้งที่ใช้สารปรุงแต่งอาหาร

“อาหารปรุงสำเร็จ” หมายความว่า

อาหารที่ได้ผ่านการทำ ประกอบ ปรุง จนสำเร็จ พร้อมที่จะรับประทานได้

รวมทั้งของหวานและเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ ที่มิได้บรรจุในภาชนะที่ปิดสนิท

“แผงจำหน่ายอาหาร” หมายความว่า แผงหรือสถานที่ที่มีการปรุง

ประกอบอาหารจนสำเร็จที่ผู้บริโภคสามารถซื้อบริโภคได้

โดยจะมีการล้างทำความสะอาดอาหารและภาชนะอุปกรณ์ด้วย

“การล้างตลาดตามหลักสุขาภิบาล” หมายความว่า

การทำความสะอาดตัวอาคาร แผงขายของในตลาด พื้น ผนัง เพดาน รางระบายน้ำ ห้องน้ำ

ห้องส้วม และบริเวณต่าง ๆ รวมทั้งให้มีการฆ่าเชื้อโรคและกำจัดสัตว์พาหะนำโรค ทั้งนี้

สารเคมีที่ใช้ต้องไม่มีผลกระทบต่อระบบบำบัดน้ำเสียของตลาด

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า

สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“มูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ

เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์หรือซากสัตว์

รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

ห้ามผู้ใดจัดตั้งตลาด เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น การเปลี่ยนแปลง

ขยายหรือลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดตามวรรคหนึ่งแล้วจะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นด้วย

ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่กระทรวง ทบวง กรม

ราชการส่วนท้องถิ่นหรือองค์กรของรัฐที่ได้จัดตั้งตลาดขึ้นตามอำนาจหน้าที่ แต่ในการดำเนินกิจการตลาดจะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับผู้รับอนุญาตตามบทบัญญัติอื่นแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ ด้วย

และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขเป็นหนังสือให้ผู้จัดตั้งตลาดตามวรรคนี้ปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

ลักษณะของตลาด

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ตลาด แบ่งออกเป็น

๒ ประเภท ดังนี้

(๑) ตลาดประเภทที่ ๑ ได้แก่

ตลาดที่มีโครงสร้างอาคารและดำเนินกิจการเป็นการประจำ หรืออย่างน้อยสัปดาห์ละ ๑

ครั้ง และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่ ๑

(๒) ตลาดประเภทที่ ๒ ได้แก่

ตลาดที่ไม่มีโครงสร้างอาคารและดำเนินกิจการเป็นการประจำ หรืออย่างน้อยสัปดาห์ละ ๑

ครั้ง และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่ ๒

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

ที่ตั้งของตลาดต้องตั้งอยู่ห่างไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

จากแหล่งที่ก่อให้เกิดมลพิษ ของเสีย โรงเลี้ยงสัตว์ แหล่งโสโครก ที่กำจัดมูลฝอย

อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ เว้นแต่จะมีวิธีการป้องกันซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ให้ความเห็นชอบแล้ว

ตลาดประเภทที่

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ตลาดประเภทที่ ๑

ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม โดยมีส่วนประกอบของสถานที่และสิ่งปลูกสร้าง คือ

อาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของ ที่ขนถ่ายสินค้า ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะ

ที่พักรวมมูลฝอยและที่จอดรถตามที่กำหนดในส่วนนี้

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

อาคารสิ่งก่อสร้างสำหรับผู้ขายของต้องมี และเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ

ดังต่อไปนี้

(๑) มีถนนรอบอาคารตลาดกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตร

และมีทางเข้าออกบริเวณตลาดกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตร อย่างน้อยหนึ่งทาง

(๒) ตัวอาคารตลาดทำด้วยวัสดุถาวร มั่นคง แข็งแรง

(๓) หลังคาสร้างด้วยวัสดุทนไฟ และแข็งแรงทนทาน

ความสูงของหลังคาต้องมีความเหมาะสมกับการระบายอากาศของตลาดนั้น ๆ

(๔) พื้นทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง เรียบ

ทำความสะอาดง่ายและไม่มีน้ำขัง

(๕) ทางเดินภายในอาคารและประตูมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร

ผนังทำด้วยวัสดุถาวร หรือเป็นตาข่ายลวดแข็งแรง

(๖) มีการระบายอากาศภายในตลาดเพียงพอเหมาะสม

(๗) ความเข้มของแสงสว่างในอาคารตลาดไม่น้อยกว่า ๑๐๐ ลักซ์ ทั้งนี้

ต้องไม่ใช้แสงหรือวัสดุอื่นที่ทำให้สีของสินค้าเปลี่ยนแปลงไปจากธรรมชาติ

(๘) แผงขายสินค้าทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ มีความลาดเอียง

ทำความสะอาดง่าย มีความสูงจากพื้นที่ไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร

และมีทางเข้าแผงของผู้ขายกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๔๐ เซนติเมตร

มีที่นั่งสำหรับผู้ขายของไว้โดยเฉพาะอย่างเหมาะสม

แยกต่างหากจากแผงและสะดวกต่อการเข้าออก

(๙) จัดให้มีน้ำประปาหรือน้ำสะอาดแบบระบบท่ออย่างเพียงพอสำหรับล้างสินค้าหรือล้างมือ

โดยต้องจัดให้มีที่ล้างสินค้าอาหารสดอย่างน้อย ๑ จุดต่อทุก ๆ ๓๐ แผง โดยเศษของ ๓๐

แผง ถ้าเกิน ๑๕ แผงให้ถือเป็น ๓๐ แผง และในแต่ละจุดจะต้องมีก๊อกน้ำไม่น้อยกว่า ๓

ก๊อก แต่สำหรับแผงขายอาหารสัตว์ชำแหละหรือแผงจำหน่ายอาหารต้องมีก๊อกน้ำประจำแผง

และมีการวางท่อในลักษณะที่ปลอดภัย

ไม่เกิดการปนเปื้อนจากน้ำโสโครกไม่ติดหรือทับกับท่ออุจจาระ และต้องจัดให้มีที่เก็บสำรองน้ำให้มีปริมาณเพียงพอ อย่างน้อย

๕ ลูกบาศก์เมตรต่อจำนวนแผงอาหารสดทุก ๑๐๐ แผง เศษของ ๑๐๐ แผงถ้าเกิน ๕๐

แผงให้ถือเป็น ๑๐๐ แผง และสะดวกต่อการใช้

(๑๐) มีทางระบายน้ำทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ

โดยทางระบายน้ำภายในตลาดต้องเป็นแบบเปิดส่วนทางระบายน้ำรอบตลาดต้องเป็นแบบรูปตัวยูและมีฝาปิดที่สามารถเปิดทำความสะอาดได้ง่ายมีความลาดเอียงระบายน้ำได้สะดวก

มีบ่อดักมูลฝอยบ่อดักไขมัน และระบบบำบัดน้ำเสีย โดยน้ำทิ้งต้องได้มาตรฐานน้ำทิ้ง

ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารเว้นแต่จะได้จัดส่งน้ำเสียไปบำบัดในระบบน้ำเสียรวมของราชการส่วนท้องถิ่นโดยได้เสียค่าบริการตามอัตราของราชการส่วนท้องถิ่นนั้น

(๑๑) ต้องจัดให้มีอุปกรณ์เครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารติดตั้งไว้ในบริเวณที่มองเห็นได้ง่าย

และสะดวกต่อการใช้งาน

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

ที่ขนถ่ายสินค้าต้องจัดให้มีและอยู่ในบริเวณหนึ่งบริเวณใดโดยเฉพาะ

มีพื้นที่เพียงพอสำหรับการขนถ่ายสินค้าในแต่ละวัน

และสะดวกต่อการขนถ่ายสินค้าและการรักษาความสะอาด

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะดังต่อไปนี้

(๑) ตั้งอยู่ในที่เหมาะสมนอกตัวอาคารตลาด

หรือในกรณีที่อยู่ในอาคารต้องแยกเป็นสัดส่วนเฉพาะ

(๒)

มีระบบการขับเคลื่อนอุจจาระและปัสสาวะลงสู่ที่เก็บกักซึ่งจะต้องป้องกันสัตว์และแมลงพาหะนำโรคได้

และไม่ปนเปื้อนแหล่งน้ำธรรมชาติและน้ำใต้ดินทุกขั้นตอน

(๓)

ห้องส้วมต้องสร้างด้วยวัสดุทนทานและทำความสะอาดง่ายมีขนาดเนื้อที่ภายในไม่น้อยกว่า

๐.๙๐ ตารางเมตรต่อหนึ่งที่นั่ง และมีความกว้างภายในไม่น้อยกว่า ๐.๙๐ เมตร

มีประตูเปิดเข้าออกโดยสะดวก และมีผนังกั้นเพื่อมิให้ประตูเปิดสู่บริเวณจำหน่ายอาหารโดยตรง

(๔) ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงส่วนต่ำสุดของคานหรือเพดาน

หรือสิ่งอื่นที่ติดกับคานหรือเพดาน ต้องไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร

และมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละสิบของพื้นที่ห้อง หรือมีพัดลมระบายอากาศ

(๕) พื้นห้องส้วมต้องเรียบ ไม่ลื่น มีความลาดเอียงไม่น้อยกว่า ๑:๑๐๐

และไม่มีน้ำขัง มีจุดระบาย น้ำทิ้งอยู่ในตำแหน่งต่ำสุดของพื้นห้อง

(๖)

มีท่อระบายอุจจาระลงสู่ถังเก็บกักซึ่งต้องมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๑๐

เซนติเมตร มีลาดเอียงไม่น้อยกว่า ๑:๑๐

(๗) มีท่อระบายก๊าซ ณ จุดฐานของโถส้วม

ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๒.๕๐ เซนติเมตร

สูงเหนือหลังคาส้วมหรือสูงจนกลิ่นเหม็นของก๊าซไม่รบกวนผู้อื่น

(๘) ความเข้มของแสงสว่างในห้องส้วมไม่น้อยกว่า ๑๐๐ ลักซ์

(๙) จัดให้มีกระดาษชำระ

หรือน้ำสำหรับชำระให้เพียงพอสำหรับห้องส้วมทุกห้อง รวมทั้งจัดให้มีการทำความสะอาดและเก็บมูลฝอยเป็นประจำทุกวัน

(๑๐) ห้องส้วมหญิงต้องมีภาชนะรองรับและมีวัสดุห่อผ้าอนามัยโดยเฉพาะ

(๑๑)

ที่ถ่ายปัสสาวะชายต้องเป็นวัสดุเคลือบหรือโลหะไม่เป็นสนิมและมีน้ำสำหรับชำระล้างตลอดเวลาที่ใช้

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ จำนวนส้วม

ที่ถ่ายปัสสาวะ และอ่างล้างมือ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วย การควบคุมอาคาร

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

ที่พักรวมมูลฝอยต้องมีลักษณะเป็นสิ่งปลูกสร้างถาวร

หรือเป็นที่พักที่มีลักษณะเป็นภาชนะรองรับมูลฝอยและมีขนาดเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน

มีการปกปิด

และป้องกันสัตว์เข้าไปคุ้ยเขี่ยได้ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบตามความเหมาะสมกับตลาดนั้น

ๆ และตั้งอยู่ภายนอกตัวอาคารตลาดและอยู่ในพื้นที่ที่รถเข้าออกได้สะดวก

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

ที่จอดรถต้องจัดให้มีตามความเหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ตลาดประเภทที่

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ตลาดประเภทที่ ๒

ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม และให้มีบริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของ ส้วม

ที่ถ่ายปัสสาวะและอ่างล้างมือ และที่พักรวมมูลฝอย ตามที่กำหนดในส่วนนี้

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

บริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๑) พื้นทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง ทำความสะอาดง่ายและไม่มีน้ำขัง

(๒) จัดให้มีรั้วที่สามารถป้องกันสัตว์ต่าง ๆ

เข้าไปพลุกพล่านในตลาดได้

(๓)

แผงขายสินค้าต้องทำด้วยวัสดุถาวรแข็งแรงทำความสะอาดง่าย ขนาด ๑๐๐ x ๒๐๐ เซนติเมตร สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๘๐

เซนติเมตร

(๔) ทางเดินในตลาดมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๓๐ เซนติเมตร

(๕) จัดให้มีน้ำประปาหรือน้ำสะอาดอย่างเพียงพอ

(๖) มีทางระบายน้ำรอบตลาดแบบเปิดทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ

มีความลาดเอียง ระบายน้ำได้ สะดวก มีบ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน บ่อพักน้ำเสีย

และมีการบำบัดน้ำเสียดังนี้

(๖.๑) ในท้องที่ที่ใช้บังคับกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

ต้องจัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสีย

และน้ำทิ้งต้องได้มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

(๖.๒)

ในท้องที่ที่ยังไม่ใช้บังคับกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารให้มีบ่อพักน้ำเสียก่อน

ระบายน้ำออกจากตลาดสู่แหล่งสาธารณะ

ทั้งนี้ ต้องไม่ระบายน้ำสู่แหล่งสาธารณะและ

ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญแก่ประชาชนข้างเคียง

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ส้วม

ที่ถ่ายปัสสาวะ และอ่างล้างมือ ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะตามที่

กำหนดในข้อ ๑๒ และมีจำนวนตามที่กำหนดในข้อ ๑๓ และตั้งอยู่ในที่เหมาะสมนอกบริเวณ

ซึ่งเป็นที่ตั้งแผงขายสินค้า เว้นแต่จะจัดให้มีส้วมเคลื่อนที่ ส้วมสาธารณะ

ส้วมเอกชน หรือส้วมของหน่วยงานราชการที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ได้อยู่ในบริเวณใกล้เคียง ทั้งนี้ ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑๐๐

เมตร

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙

ที่พักรวมมูลฝอยต้องมีลักษณะที่เหมาะสมและมีขนาดเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน

ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ

ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

ในการเข้าขายของในตลาดผู้รับใบอนุญาตและผู้ช่วยขาย ต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้

(๑) วางสิ่งของอยู่ในขอบเขตที่วางขายของซึ่งจัดไว้

ถ้าวางล้ำอออกมาให้ถือว่าสิ่งกีดขวางวางในตลาด

เว้นแต่จะได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานสาธารณสุข สำหรับสินค้าประเภทอาหาร

ห้ามวางวัตถุอันตรายปะปนกับสินค้าประเภทอาหาร

(๒) วางสินค้าให้ถูกต้องตามที่จัดไว้สำหรับประเภทนั้น ๆ

และให้ผู้ที่จะมาวางสินค้า จำหน่ายจะต้องแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ

(๓) แต่งกายให้สะอาดตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ

(๔) ใช้เครื่องปกปิดอาหาร และภาชนะหรือเครื่องสำหรับประกอบ ปรุงอาหาร

ให้พ้นฝุ่นละออง สัตว์นำโรค และรักษาเครื่องปกปิดนั้นให้สะอาดใช้การได้ดีเสมอ

(๕) ใช้น้ำสะอาดในการปรุง แช่ ล้างอาหารและภาชนะ

(๖)

ใช้ภาชนะและเครื่องใช้ในการบริโภคที่สะอาดและรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ

(๗) ใช้วัตถุที่สะอาดห่อ หรือใส่ของให้แก่ผู้ซื้อ

(๘)

ไม่จ้างหรือใช้บุคคลที่ป่วยหรือมีเหตุควรเชื่อว่าป่วยเป็นโรคติดต่อ

ทำการประกอบปรุงหรือขายอาหาร

(๙) ทำความสะอาดที่วางขายทุกวันก่อนขายและเลิกขาย

(๑๐)

ให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกสุขลักษะตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงาน สาธารณสุข

หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๑๑) ปฏิบัติการอื่น ๆ ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

และเรียบร้อยตามคำแนะนำ ของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

ห้ามผู้ใดวางสิ่งของกีดขวางในตลาด ทางเข้าสู่ตลาด ทางเดินรอบตลาด

และมิให้ผู้ใดก่อเหตุรำคาญในตลาด ดังต่อไปนี้

(๑) ไม่นำสัตว์ทุกชนิดไปในตลาด

แต่ไม่ห้ามถึงสัตว์ที่นำไปขังไว้ในที่ขังสัตว์ เพื่อขายเป็นอาหาร

(๒) สะสมหมักหมม เทหรือทิ้งสิ่งหนึ่งสิ่งใดในตลาดสดทำให้สถานที่สกปรก

รกรุงรัง หรือเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์นำโรค หรือเป็นเหตุให้มีกลิ่นเหม็น

(๓)

ก่อหรือจุดไฟไว้ในลักษณะซึ่งเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้อื่นหรือน่าจะเกิดอันตราย

(๔) ทำให้น้ำสะอาดที่เก็บไว้สำหรับใช้ร่วมกันในตลาดสกปรก

(๕) ถ่าย เท ทิ้งมูลฝอย

หรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่นใดนอกจากที่ซึ่งจัดไว้สำหรับรองรับมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล

(๖) กระทำการอื่นใดที่จะก่อให้เกิดเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒

ห้ามผู้รับใบอนุญาตขายของในตลาด หรือผู้ช่วยคนใด ขาย ประกอบ ปรุง

หรือสะสมอาหารและสิ่งของอย่างอื่นใดในตลาด เมื่อเหตุควรเชื่อว่าตนเป็นโรคติดต่อ

หรือเมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ตรวจพบว่าตนเป็นพาหะ

และได้รับแจ้งความเป็นหนังสือว่าตนเป็นพาหะของโรคแล้ว

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

ห้ามบุคคลใดใช้ตลาดสดเป็นที่หลับนอน นอกจากผู้ที่มีหน้าที่เฝ้าตลาด

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔

ห้ามบุคคลใดนำแผงจำหน่ายสินค้าขององค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปีและพื้นที่วางจำหน่ายสินค้านำไปซื้อขายหรือให้บุคคลอื่นเช่าช่วง

หากความปรากฏต่อองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

ผู้ใดฝ่าฝืนให้องค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี ดำเนินการยกแผงหรือโต๊ะจำหน่ายสินค้าออกทันที

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

ให้องค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี เก็บค่าวางของขายในตลาด

ตามอัตราที่กำหนดในท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

ให้เริ่มขายของในตลาด ตั้งแต่เวลา ๐๒.๐๐ น. และให้เลิกขายเมื่อเวลา ๒๒.๐๐

น. เว้นแต่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะอนุญาตเป็นพิเศษ

การดำเนินกิจการตลาด

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗

การจัดวางสินค้าแต่ละประเภทในตลาดต้องจัดให้เป็นหมวดหมู่ ไม่ปะปนกัน

เพื่อสะดวกในการดูแลรักษาความสะอาดและป้องกันการปนเปื้อนในอาหาร

ในกรณีที่เป็นอาหารสดหรืออาหารเนื้อสัตว์ชำแหละ ซึ่งอาจมีน้ำหรือของเหลวนั้นไหลหยดเลอะเทอะ

ต้องมีการกั้นไม่ให้น้ำหรือของเหลวนั้นไหลลงสู่พื้นตลาดและต้องจัดให้มีท่อหรือทางสำหรับระบายน้ำหรือของเหลวนั้นลงสู่ท่อระบายน้ำ

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ กำหนดเวลาการเปิดและปิดตลาดให้เป็นไปตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนดการดำเนินการตลาดให้มีการจำหน่ายสินค้าทุกประเภทอย่างเสมอภาคและเป็นธรรม

การบำรุงรักษาตลาด

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

ผู้ได้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดประเภทที่ ๑

ต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการดูแลรักษาความสะอาดเรียบร้อย

ภายในตลาดให้ถูกต้องด้วยลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๑) บำรุงรักษาโครงสร้างต่าง ๆ ของตลาด ได้แก่

ตัวอาคาร พื้น ผนัง เพดาน ห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ

ก๊อกน้ำใช้ ระบบบำบัดน้ำเสีย อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น สายไฟ หลอดไฟ พัดลม ท่อน้ำประปา

เป็นต้น และสาธารณโภคอื่น ๆ ให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดีตลอดเวลา

(๒) จัดให้มีการทำความสะอาดมูลฝอยบริเวณตลาดเป็นประจำ และดูแลรักษา

ที่พักรวมมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ

(๓) จัดให้มีการทำความสะอาดตลาดเป็นประจำทุกวัน

และจัดให้มีการล้างตลาดตามหลักสุขาภิบาลอย่างน้อย เดือนละ ๑ ครั้ง

(๔) จัดให้มีการดูแลรักษาความสะอาดของห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ

บ่อดักไขมัน และระบบบำบัดน้ำเสีย

มิให้มีกลิ่นเหม็นและจะต้องเปิดให้มีการใช้ได้ตลอดเวลาที่ดำเนินกิจการ

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐

ผู้ได้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดประเภทที่ ๒

ต้องจัดให้มีการเก็บกวาดมูลฝอยบริเวณตลาดเป็นประจำ และดูแลรักษาความสะอาดห้องส้วม

ที่ถ่ายปัสสาวะและอ่างล้างมือ และบ่อดักมูลฝอย

บ่อดักไขมันและบ่อพักน้ำเสียหรือระบบบำบัดน้ำเสียให้ใช้การได้ดีรวมทั้งดูแลรักษาที่พักรวมมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ

และจัดให้มีการล้างตลาดด้วยน้ำสะอาดทุกครั้ง เมื่อเสร็จสิ้นการดำเนินกิจการประจำวัน

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑

ผู้ได้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดต้องไม่ทำการและต้องดูแล

มิให้ผู้ใดกระทำการอันอาจก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญหรือการระบาดของโรคติดต่อ

ดังต่อไปนี้

(๑) นำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในตลาด

เว้นแต่สัตว์ที่นำไปขังไว้ในที่ขังสัตว์

(๒) สะสมหรือหมักหมม สิ่งหนึ่งสิ่งใดไว้ในตลาดจนก่อให้เกิดความสกปรก

รกรุงรัง หรือเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์นำโรค

(๓) ถ่าย เท ทิ้ง มูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่นใด

นอกจากในที่ซึ่งจัดสำหรับรองรับมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล

(๔)

ทำให้น้ำใช้ในตลาดเกิดความสกปรกจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๕) ใช้ตลาดเป็นที่พักอาศัยหลับนอน

(๖) กระทำการอื่นใดที่อาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒

ผู้ใดจัดตั้งตลาด จะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ในการขอใบอนุญาตตั้งตลาดสดให้ยื่นเรื่องตามแบบที่กำหนดไว้ในท้ายข้อบัญญัตินี้ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรให้ออกใบอนุญาตได้

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓

ให้เรียกค่าธรรมเนียมใบอนุญาตจัดตั้งตลาด ฉบับละ ๒,๐๐๐.- บาท

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔

ผู้ใดประสงค์จะจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

พร้อมกับเอกสารและหลักฐานดังต่อไปนี้

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

(๓) อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี ประกาศกำหนด

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕

เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ

ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์

วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์คำขอแก่ผู้ขออนุญาต

ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาต

หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาต

หรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลา และเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้เป็นผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง

หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๓๖

ข้อ ๓๖

ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควร ให้ถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๓๗

ข้อ ๓๗

บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

เท่านั้น

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ

๓๕

มาตรา ข้อ ๓๘

ข้อ ๓๘

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก

หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น

ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้ได้รับอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียม

และค่าปรับจนครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๓๙

ข้อ ๓๙ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้

ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

มาตรา ข้อ ๔๐

ข้อ ๔๐

ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๔๑

ข้อ ๔๑

ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุด ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ

และเงื่อนไขดังต่อไปนี้

(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่

มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

มาตรา ข้อ ๔๒

ข้อ ๔๒

ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระกรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

และข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๔๓

ข้อ ๔๓

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

และข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบ

ต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๔๔

ข้อ ๔๔

คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต

หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต

และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง

หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๔๕

ข้อ ๔๕

ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๔๖

ข้อ ๔๖

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔

วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

มาตรา ข้อ ๔๗

ข้อ ๔๗

ผู้ใดฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามนโยบายการจัดระเบียบตลาดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นถือว่าไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้

ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพิจารณาถอดถอนใบอนุญาตประกอบกิจการ

หรือสัญญาเช่านั้นได้

มาตรา ข้อ ๔๘

ข้อ ๔๘

ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ห้องแถว ที่ดิน

อาคารหรือสิ่งปลูกสร้างในบริเวณตลาดสด

มาตรา ข้อ ๔๙

ข้อ ๔๙ ห้ามผู้เช่า

นำที่ดินที่เช่าอาคารหรือสิ่งปลูกสร้างที่เช่าทั้งหมดหรือบางส่วนไปขาย

หรือให้บุคคลอื่นเช่าช่วง โอนสิทธิการเช่า ยอมให้ผู้อื่นใช้ประโยชน์

หากความปรากฏต่อองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี ให้องค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี

ดำเนินการยกเลิกสัญญาเช่าทันที

56 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลรัตนวาปี เรื่อง ตลาด พ.ศ. 2559 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_b91a310094fd098e

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com