พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
จัดสรรทุนสำรองเงินตราเพื่อบูรณะประเทศ
พ.ศ. ๒๔๘๙
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่เป็นการสมควรจัดสรรทุนสำรองเงินตราเพื่อบูรณะประเทศ และดำรงไว้ซึ่งเสถียรภาพและค่าของเงินตราไทยในนานาประเทศ
พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภาจึงมีพระบรมราชโองการ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติจัดสรรทุนสำรองเงินตราเพื่อบูรณะประเทศ พ.ศ. ๒๔๘๙
มาตรา ๒* พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
*[รก.๒๔๘๙/๖๒/๑พ/๑๙ กันยายน ๒๔๘๙]
มาตรา ๓ เพื่อประโยชน์ที่จะให้มีเงินปริวรรตดอลลาร์สหรัฐอเมริกาโดยพลัน และเพื่อลดจำนวนธนบัตรที่จำหน่าย ให้ธนาคารแห่งประเทศไทยมีอำนาจขายทองคำ ซึ่งมีอยู่ในทุนสำรองที่ได้ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติเงินตรา พุทธศักราช ๒๔๗๑ ได้ เป็นปริมาณไม่เกิน ๑๐,๘๘๖,๐๐๐ กรัม บริสุทธิ
มาตรา ๔ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นค่าแห่งผลิตผลไทยที่ส่งไปขายในสหรัฐอเมริกา อันจะได้มาตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินนั้น ต้องส่งคืนเข้าทุนสำรองที่ได้ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติเงินตรา พุทธศักราช ๒๔๗๑ แทนทองคำที่ขายไปตามความในมาตราก่อน เป็นจำนวนเท่ากับราคาทองคำ ๗,๙๙๘,๐๐๐ กรัม บริสุทธิ ภายในเวลาสิบสองเดือน นับตั้งแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับและให้ธนาคารแห่งประเทศไทยจัดสรรดอลลาร์สหรัฐอเมริกาที่ได้มานั้นส่งเข้าทุนสำรองเป็นครั้งคราว
มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ. ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี
ดวงใจ/แก้ไข
๘ ต.ค. ๔๔
A+B (C)
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).