เทศบัญญัติเทศบาลเมืองรังสิต เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2552

• จำนวนมาตรา: 35

มาตรา อารัมภบท

เทศบัญญัติเทศบาลเมืองรังสิต

เทศบัญญัติเทศบาลเมืองรังสิต

เรื่อง

กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ.

๒๕๕๒[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลเมืองรังสิต

ว่าด้วยกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕

มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓

ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐ บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

ประกอบกับมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๕

แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๕ ) พ.ศ. ๒๕๑๐ เทศบาลเมืองรังสิต

โดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลเมืองรังสิตและผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานีตราเทศบัญญัติไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

เทศบัญญัตินี้เรียกว่า “เทศบัญญัติเทศบาลเมืองรังสิต

เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๒”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

เทศบัญญัตินี้

ให้ใช้บังคับเมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ สำนักงานเทศบาลเมืองรังสิต แล้วเจ็ดวัน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้

ให้ยกเลิกเทศบัญญัติเทศบาลตำบลประชาธิปัตย์ เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๐

บรรดาเทศบัญญัติ กฎ ข้อบังคับ

ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้

หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

หมวด

๑

บททั่วไป

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

ในเทศบัญญัตินี้

“สถานประกอบกิจการ” หมายความว่า

สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา

๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตเทศบาลเมืองรังสิต

“ผู้ดำเนินกิจการ” หมายความว่า

ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น

“คนงาน” หมายความว่า

ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ

“มลพิษทางเสียง” หมายความว่า

สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษความสั่นสะเทือน” หมายความว่า

สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางอากาศ” หมายความว่า

สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางน้ำ” หมายความว่า

สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“อาคาร” หมายความว่า ตึก บ้าน

เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน

หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกเทศมนตรีเมืองรังสิต

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ให้กิจการประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตเทศบาลเมืองรังสิต

๕.๑ กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์

๕.๑.๑ การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ

สัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง

๕.๑.๒ การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอานม

๕.๑.๓ การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์

หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น

ทั้งนี้ จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม

๕.๒ กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์

๕.๒.๑ การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร

การเร่ขาย การขายในตลาด และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๒.๒ การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์

ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก

๕.๒.๓ การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป

๕.๒.๔ การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์

๕.๒.๕ การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู

เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย และการขายในตลาด

๕.๒.๖ การประดิษฐ์เครื่องใช้และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ

จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์ หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์

๕.๒.๗ การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม

การบรรจุ การสะสม หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช

หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์

๕.๒.๘ การสะสมหรือการล้างครั่ง

๕.๓ กิจการเกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม

๕.๓.๑ การผลิตเนย เนยเทียม

๕.๓.๒ การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา

น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว หอยดอง หรือซอสปรุงรสอย่างอื่น

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๓ การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า

กุ้งเจ่า ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๔ การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม

การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๕ การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก

หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย

การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๖ การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ

ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด

และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๗ การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย

เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋

๕.๓.๘ การผลิตแบะแซ

๕.๓.๙ การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง หรือภาชนะอื่นใด

๕.๓.๑๐ การประกอบกิจการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง

จันอับ ขนมเปี๊ยะ

๕.๓.๑๑ การแกะ การล้างสัตว์น้ำ

ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๑๒ การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำถั่วเหลือง

เครื่องดื่ม ชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๑๓ การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล

๕.๓.๑๔ การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว

๕.๓.๑๕ การผลิต การแบ่งบรรจุเอทิลแอลกอฮอร์ สุรา

เบียร์ น้ำส้มสายชู

๕.๓.๑๖ การคั่วกาแฟ

๕.๓.๑๗ การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร

๕.๓.๑๘ การผลิตผงชูรส

๕.๓.๑๙ การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค

๕.๓.๒๐ การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้

หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๒๑ การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง

ชาผงหรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ

๕.๓.๒๒ การผลิตไอศกรีม

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๒๓ การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี

หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

๕.๓.๒๔ การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร

๕.๓.๒๕ การผลิตน้ำแข็ง

ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

๕.๓.๒๖ การเก็บ

การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป

๕.๔ กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์

อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง

๕.๔.๑ การผลิต การโม่ การบด การผสม

การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร

๕.๔.๒ การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น

กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ

๕.๔.๓ การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี

๕.๔.๔ การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย

ผ้าอ้อมสำเร็จรูป

๕.๔.๕ การผลิตสบู่ ผงซักฟอก

ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ

๕.๕ กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

๕.๕.๑ การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช

๕.๕.๒ การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ

๕.๕.๓ การผลิตแป้งมันสำปะหลัง

แป้งสาคูหรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร

๕.๕.๔ การสีข้าวด้วยเครื่องจักร

๕.๕.๕ การผลิตยาสูบ

๕.๕.๖ การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช

การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร

๕.๕.๗ การผลิต การสะสมปุ๋ย

๕.๕.๘

การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร

๕.๕.๙ การตาก การสะสมหรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง

๕.๖ กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่

๕.๖.๑ การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ

เครื่องจักร อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ

๕.๖.๒ การหลอม การหล่อ การถลุงแร่หรือโลหะทุกชนิด

ยกเว้นกิจการในข้อ ๕.๖.๑

๕.๖.๓ การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด

การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักรหรือก๊าซหรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการในข้อ

๕.๖.๑

๕.๖.๔ การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี

ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใด ยกเว้นกิจการในข้อ ๕.๖.๑

๕.๖.๕ การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี

หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการในข้อ ๕.๖.๑

๕.๖.๖ การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก

การคัดเลือกหรือการล้างแร่

๕.๗ กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกล

๕.๗.๑ การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี

การพ่นสารกันสนิมยานยนต์

๕.๗.๒ การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม

การปรับแต่งระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกล

๕.๗.๓ การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกลซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์

เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย

๕.๗.๔ การล้าง การอัดฉีดยานยนต์

๕.๗.๕ การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่

๕.๗.๖ การปะ การเชื่อมยาง

๕.๗.๗ การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์

๕.๘ กิจการที่เกี่ยวกับไม้

๕.๘.๑ การผลิตไม้ขีดไฟ

๕.๘.๒ การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ

การขุดร่อง การทำคิ้วหรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร

๕.๘.๓ การประดิษฐ์ไม้

หวายเป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี

หรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย

๕.๘.๔ การอบไม้

๕.๘.๕ การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร

๕.๘.๖ การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้

เครื่องเขียนด้วยกระดาษ

๕.๘.๗ การผลิตกระดาษต่าง ๆ

๕.๘.๘ การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน

๕.๙ กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ

๕.๙.๑ กิจการสปาเพื่อสุขภาพ

เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมาย ว่าด้วยสถานพยาบาล

๕.๙.๒ การประกอบกิจการอาบ อบ นวด

เว้นแต่เป็นการให้บริการในข้อ

๕.๙.๑ หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมาย

ว่าด้วยสถานพยาบาล

๕.๙.๓ การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ

อบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการในข้อ ๕.๙.๑ หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมาย

ว่าด้วยสถานพยาบาล

๕.๙.๔ การประกอบกิจการโรงแรมหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

๕.๙.๕ การประกอบการกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า

ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่าหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

๕.๙.๖ การประกอบกิจการโรงมหรสพ

๕.๙.๗ การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง

รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

๕.๙.๘ การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น

ๆ ในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการในข้อ ๕.๙.๑

๕.๙.๙

การจัดให้มีการเล่นสเกตโดยมีแสงหรือเสียงประกอบหรือการเล่นอื่นในทำนองเดียวกัน

๕.๙.๑๐ การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม

เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมาย ว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม

๕.๙.๑๑ การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก

โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการ ให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ

การบริหารร่างกายหรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่เป็นการให้บริการในข้อ ๕.๙.๑

หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมาย ว่าด้วยสถานพยาบาล

๕.๙.๑๒ การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม

๕.๙.๑๓

การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ

๕.๙.๑๔ การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์

การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์ หรือสิ่งแวดล้อม

๕.๙.๑๕ การสักผิวหนัง

การเจาะหูหรือเจาะอวัยวะอื่น

๕.๙.๑๖ การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน

๕.๑๐ กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ

๕.๑๐.๑ การปั่นด้าย การกรอด้าย

การทอผ้าด้วยเครื่องจักรหรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป

๕.๑๐.๒ การสะสมปอ ป่าน ฝ้ายหรือนุ่น

๕.๑๐.๓ การปั่นฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร

๕.๑๐.๔ การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ

ด้วยเครื่องจักร

๕.๑๐.๕ การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕

เครื่องขึ้นไป

๕.๑๐.๖ การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ

๕.๑๐.๗ การซัก การอบ การรีด

การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร

๕.๑๐.๘ การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ

๕.๑๑ กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๑.๑ การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา

๕.๑๑.๒ การระเบิด การโม่

การป่นหินด้วยเครื่องจักร

๕.๑๑.๓ การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๑.๔ การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๑.๕ การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก

หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๑.๖ การเลื่อย การตัด

หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ

๕.๑๑.๗ การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว

ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน

๕.๑๑.๘ การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ

ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์

กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้า เพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น

๕.๑๑.๙ การผลิตกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว

๕.๑๑.๑๐ การผลิตกระดาษทราย

๕.๑๑.๑๑ การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว

๕.๑๒ กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน

สารเคมี

๕.๑๒.๑ การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งกรด

ด่าง สารออกซิไดส์หรือสารตัวทำละลาย

๕.๑๒.๒ การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ

๕.๑๒.๓ การผลิต การกลั่น การสะสม

การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ

๕.๑๒.๔ การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก

๕.๑๒.๕ การพ่นสี ยกเว้นกิจการในข้อ ๕.๗.๑

๕.๑๒.๖ การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง

ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๒.๗ การโม่ การบดชัน

๕.๑๒.๘ การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี

๕.๑๒.๙ การผลิต

การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์

๕.๑๒.๑๐ การเคลือบ การชุบวัตถุด้วยพลาสติก

เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๒.๑๑ การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์

เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๒.๑๒ การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง

๕.๑๒.๑๓ การผลิตน้ำแข็งแห้ง

๕.๑๒.๑๔ การผลิต การสะสม

การขนส่งดอกไม้เพลิงหรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง

๕.๑๒.๑๕ การผลิตเชลแล็กหรือสารเคลือบเงา

๕.๑๒.๑๖ การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่ง

การกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค

๕.๑๒.๑๗ การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว

๕.๑๓ กิจการอื่น ๆ

๕.๑๓.๑

การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร

๕.๑๓.๒ การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์

เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า

๕.๑๓.๓ การผลิตเทียน

เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง

๕.๑๓.๔ การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร

๕.๑๓.๕ การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด

ใช้แล้วหรือเหลือใช้

๕.๑๓.๖ การประกอบกิจการโกดังสินค้า

๕.๑๓.๗ การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว

๕.๑๓.๘ การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ

๕.๑๓.๙ กิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา

หรือแพปลา

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามเทศบัญญัตินี้

จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง กฎหมาย ว่าด้วยการควบคุมอาคาร

หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตราย

จะต้องปฏิบัติตามกฎหมาย ว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย แล้วแต่กรณี

หมวด

๒

สถานที่ตั้ง

ลักษณะอาคาร และการสุขาภิบาล

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน

วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ

ตามกฎหมาย ว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ให้รวมถึง

สถานประกอบกิจการไม่เข้าข่ายเป็นโรงงานด้วย เว้นแต่สถานประกอบกิจการไม่เข้าข่ายเป็นโรงงานนั้น

สามารถปรับปรุงสถานที่ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

ตามลักษณะและประเภทของการประกอบกิจการนั้น ๆ

โดยไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญ

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

สถานประกอบกิจการที่มีอาคาร

ต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๑) ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง

เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ โดยมีหลักฐานที่แสดงว่า

สามารถใช้ประกอบกิจการนั้นได้ตามกฎหมาย

ว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมาย

ว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง

มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน

โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง

(๒) ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๓)

ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมาย ว่าด้วยการควบคุมอาคาร

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี

วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน ที่ล้างตาฉุกเฉิน

ตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการที่กำหนดไว้ในกฎหมาย

ว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

สถานประกอบกิจการ ต้องมีการเก็บ

รวบรวม หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะ ดังนี้

(๑)

มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย

รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ

(๒) ในกรณีที่มีการกำจัดเอง ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามเทศบัญญัติ

ว่าด้วยการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

(๓)

กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

จะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

สถานประกอบกิจการ

ต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหารการปรุงอาหาร

การสะสมอาหารสำหรับคนงาน ต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามเทศบัญญัติ

ว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

สถานประกอบกิจการ

ต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบ เรียบร้อย

ปลอดภัยเป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

หมวด

๓

การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

สถานประกอบกิจการ

ต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมาย

ว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

สถานประกอบกิจการ

ต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัย ดังนี้

(๑)

มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิง ตามกฎหมาย ว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ทั้งนี้

จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อยหกเดือนต่อครั้งและมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น

(๒) กรณีที่มีวัตถุอันตราย

ต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะตามกฎหมาย

ว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด

๔

การควบคุมของเสีย

มลพิษหรือสิ่งใด ๆ

ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือน

มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตราย

จะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวัน

นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่เทศบัญญัตินี้กำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ

๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘

ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามประเภทที่เทศบัญญัตินี้

กำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ ๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า

ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ อภ.๑ พร้อมกับหลักฐานตามที่เทศบาลเมืองรังสิตกำหนด

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙

ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์

วิธีการ และมาตรการในการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพตามที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัตินี้

และปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

รวมทั้งระเบียบและประกาศของเทศบาลเมืองรังสิต

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตแล้วให้ตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ

ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์

วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด

และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกันและในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต

ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวัน

นับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตตามแบบ อภ.๒

หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวัน

นับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขอนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น

แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

ในการออกใบอนุญาตตามข้อ ๒๐

เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในเทศบัญญัตินี้ก็ได้

ใบอนุญาตตามข้อ ๒๐

ให้ใช้สำหรับกิจการค้าประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียวถ้าประกอบกิจการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกัน

ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว

ประเภทอื่นให้เก็บเพียงกึ่งอัตรา

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒

ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้ภายในกำหนดสิบห้าวัน

นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากมิได้มารับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนด จะถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

ใบอนุญาตที่ออกให้ตามเทศบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปี

นับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของเทศบาลเมืองรังสิตเท่านั้น

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ

อภ.๓ ภายในหกสิบวันก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้ว

ให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

หากยื่นคำขอแล้ว แต่มิได้เสียค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

จะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ เว้นแต่ผู้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป

ให้แจ้งบอกเลิกการดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ อภ.๔

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอเปลี่ยนแปลงรายละเอียดการประกอบกิจการลดหรือขยายการประกอบกิจการ

หรือแก้ไขรายการในใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ อภ.๔

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗

ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญ

ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ อภ.๔

ภายในสิบห้าวัน นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ

แล้วแต่กรณี พร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ

กรณีสูญหายหรือถูกทำลาย

(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘

การออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการ และเงื่อนไข ดังนี้

(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้แบบ อภ.๒

โดยประทับตราสีแดง คำว่า “ใบแทน” กำกับไว้

และให้มีวัน เดือน ปีที่ออกใบแทน

พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน

(๒)

ให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลืออยู่ของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น

(๓) บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิม

ระบุสาเหตุการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม แล้วแต่กรณี

และลงเล่มที่ เลขที่ ปี พ.ศ. ของใบแทนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

ในกรณีที่ปรากฏว่า

ผู้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติ

หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เทศบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาตนั้นเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควร

แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑)

ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

เทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาต

และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นอาจก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๓๑

ข้อ ๓๑

ผู้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้

ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ

สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบการ

มาตรา ข้อ ๓๒

ข้อ ๓๒

ผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพก่อนเทศบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ

ให้ยังคงประกอบกิจการได้ต่อไปจนกว่าใบอนุญาตจะสิ้นอายุ

มาตรา ข้อ ๓๓

ข้อ ๓๓

ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้

มีโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๓๔

ข้อ ๓๔

ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ

ตามที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ ดังนี้

(๑)

คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ให้ใช้แบบ อภ.๑

(๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ให้ใช้แบบ อภ.๒

(๓)

คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ให้ใช้แบบ อภ.๓

(๔) คำขอ/แจ้งการต่าง ๆ

เกี่ยวกับการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ให้ใช้แบบ อภ.๔

มาตรา ข้อ ๓๕

ข้อ ๓๕

ให้นายกเทศมนตรีเมืองรังสิตรักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ

หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

เดชา

กลิ่นกุสุม

นายกเทศมนตรีเมืองรังสิต

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพท้ายเทศบัญญัติเทศบาลเมืองรังสิต

เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๒

๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ อภ.๑)

๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ อภ.๒)

๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ อภ.๓)

๕. คำขอ/แจ้งการต่าง

ๆ เกี่ยวกับการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ อภ.๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๒๒

ตุลาคม ๒๕๕๒

นันท์นภัสร์/ตรวจ

๒๒

ตุลาคม ๒๕๕๒

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๒๒ ง/หน้า ๓๒/๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๒