พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี เป็นศาลจังหวัด พุทธศักราช 2480

• จำนวนมาตรา: 6

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

ยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี

เป็นศาลจังหวัด

พุทธศักราช

๒๔๘๐

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่

๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)

อาทิตย์ทิพอาภา

พล.

อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน

ตราไว้

ณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐

เป็นปีที่

๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า

สมควรยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี ขึ้นเป็นศาลจังหวัด

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร

ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑

พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี

เป็นศาลจังหวัด พุทธศักราช ๒๔๘๐”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓

ให้ยกฐานะศาลแขวงมีนบุรีขึ้นเป็นศาลจังหวัด

แต่จะเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดเมื่อใด จะได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศอีกชั้นหนึ่ง

มาตรา ๔

มาตรา ๔

ให้ศาลจังหวัดมีนบุรีมีเขตตลอดท้องที่อำเภอมีนบุรี อำเภอหนองจอก

และอำเภอลาดกระบังในจังหวัดพระนคร

มาตรา ๕

มาตรา ๕

บรรดาคดีเกินอำนาจศาลแขวงมีนบุรีซึ่งค้างพิจารณาในศาลแพ่งและศาลอาญาในวันที่เปิดทำการเป็นศาลจังหวัดดั่งระบุไว้ในมาตรา

๓ นั้น ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลนั้น ๆ

มาตรา ๖

มาตรา ๖

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พ.อ.

พหลพลพยุหเสนา

นายกรัฐมนตรี

วงศ์ชนก/พิมพ์

ปณตภร/ตรวจ

๘

พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๙๙๔/๓๐ มีนาคม ๒๔๘๐