พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี
เป็นศาลจังหวัด
พุทธศักราช
๒๔๘๐
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่
๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.
อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้
ณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐
เป็นปีที่
๔ ในรัชกาลปัจจุบัน
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี ขึ้นเป็นศาลจังหวัด
จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดั่งต่อไปนี้
มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี
เป็นศาลจังหวัด พุทธศักราช ๒๔๘๐
มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓
ให้ยกฐานะศาลแขวงมีนบุรีขึ้นเป็นศาลจังหวัด
แต่จะเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดเมื่อใด จะได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศอีกชั้นหนึ่ง
มาตรา ๔
ให้ศาลจังหวัดมีนบุรีมีเขตตลอดท้องที่อำเภอมีนบุรี อำเภอหนองจอก
และอำเภอลาดกระบังในจังหวัดพระนคร
มาตรา ๕
บรรดาคดีเกินอำนาจศาลแขวงมีนบุรีซึ่งค้างพิจารณาในศาลแพ่งและศาลอาญาในวันที่เปิดทำการเป็นศาลจังหวัดดั่งระบุไว้ในมาตรา
๓ นั้น ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลนั้น ๆ
มาตรา ๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พ.อ.
พหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี
วงศ์ชนก/พิมพ์
ปณตภร/ตรวจ
๘
พฤศจิกายน ๒๕๕๖
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๙๙๔/๓๐ มีนาคม ๒๔๘๐
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
