พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ (ฉะบับที่ 2) พ.ศ. 2491

• จำนวนมาตรา: 6

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

คืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์

และสิทธิ

ในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ

และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๔๙๑

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช

คณะอภิรัฐมนตรี

ในหน้าที่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร

อลงกฏ

ธานีนิวัติ

มานวราชเสวี

อดุลเดชจรัส

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ มกราคม

พ.ศ. ๒๔๙๐

เป็นปีที่ ๓ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์

และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช ๒๔๘๙

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระบัญญัติขึ้นไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติคืนยศ

บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด

บำเหน็จ และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติคืนยศ

บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช

๒๔๘๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๓ บุคคลผู้ได้รับการล้างมลทินตามพระราชบัญญัติล้างมลทินผู้กระทำผิดทางการเมือง ร.ศ. ๑๓๐ พุทธศักราช ๒๔๗๕ หรือบุคคลผู้ได้รับนิรโทษกรรมตามพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล

พุทธศักราช ๒๔๘๘ หรือบุคคลผู้ต้องออกจากราชการเนื่องจากเหตุเกี่ยวข้องกับความผิดทางการเมืองหรือความผิดฐานกบฏและจลาจลอันเป็นกรณีเดียวกันกับที่ได้ระบุไว้ในกฎหมายดังกล่าวมาแล้ว

ถ้าต้องออกจากยศ บรรดาศักดิ์ หรือถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากการกระทำความผิดหรือเกี่ยวข้องกับความผิดอันได้รับการล้างมลทินหรือได้รับนิรโทษกรรมดังกล่าวแล้ว

ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ในวันใช้พระราชบัญญัตินี้หรือไม่ก็ตาม ให้รัฐบาลนำความกราบบังคมทูลขอพระราชทานยศ

บรรดาศักดิ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนให้แก่ผู้นั้น”

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติคืนยศ

บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช

๒๔๘๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๔ บุคคลที่ได้ระบุไว้ในมาตรา

๓ ถ้าเป็นบุคคลที่เคยได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญมาแล้ว ก็ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามเดิม

ถ้าบุคคลดังกล่าวเคยเป็นข้าราชการประจำมาก่อน และยังไม่ได้รับเบี้ยหวัด

บำเหน็จ หรือบำนาญ ก็ให้ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญเพราะเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญในปัจจุบัน

ในการพิจารณาจ่ายเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญ ตามพระราชบัญญัตินี้ให้ถือว่าคำวินิจฉัยของกระทรวงการคลังเป็นเด็ดขาด”

มาตรา ๕

มาตรา ๕ สิทธิในการรับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามมาตรา ๔

ให้เกิดแต่วันที่ให้ใช้บังคับพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์

และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช ๒๔๘๙ และให้เบิกจ่ายย้อนนับแต่วันที่กล่าวแล้วได้

มาตรา ๖

มาตรา ๖ ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

ควง อภัยวงศ์

นายกรัฐมนตรี

วิภา/แก้ไข

วศิน/ตรวจ

๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม

๖๕/ตอนที่ ๔/หน้า ๒๒ /๒๐ มกราคม ๒๔๙๑