พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2518

• จำนวนมาตรา: 11

มาตรา อารัมภบท

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ

บำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

(ฉบับที่ ๓)

พ.ศ. ๒๕๑๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖

พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๘

เป็นปีที่ ๓๐

ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ

ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๑๘”

มาตรา ๒

มาตรา ๒[๑]

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๗ เป็นต้นไป

มาตรา ๓

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบทนิยามคำว่า “เงินเดือนเดิม”

ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๕๐๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

““เงินเดือนเดิม” หมายความว่า

เงินเดือนเดือนสุดท้ายที่เคยได้รับสูงสุดในครั้งใดก่อนออกจากราชการ

แต่ในกรณีที่มีกฎหมายหรือกฎ ก.จ. ปรับอัตราเงินเดือนข้าราชการส่วนท้องถิ่น

เงินเดือนเดิมให้หมายความถึงเงินเดือนเดือนสุดท้ายที่เคยได้รับสูงสุดในครั้งใดก่อนออกจากราชการและได้ปรับตามกฎหมายหรือ

กฎ ก.จ. ที่ใช้บังคับแก่ข้าราชการส่วนท้องถิ่นนั้นแล้ว”

มาตรา ๔

มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๑

แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๓๑

ในการคำนวณบำเหน็จบำนาญนั้น ให้ตั้งเงินเดือนเดือนสุดท้ายเป็นเกณฑ์คำนวณ

แต่ถ้าเป็นการคำนวณบำเหน็จบำนาญของข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งพ้นจากราชการเพราะเกษียณอายุตามมาตรา

๒๑ เงินเดือนเดือนสุดท้ายให้หมายความรวมถึงเงินเดือนที่ได้เลื่อนในวันสุดท้ายของปีงบประมาณนั้นด้วย

การเลื่อนเงินเดือนในวันสุดท้ายของปีงบประมาณนั้นไม่ก่อให้เกิดสิทธิรับเงินเดือนที่ได้เลื่อน

แต่เงินเดือนที่ได้เลื่อนนั้นให้ถือเสมือนว่าเป็นเงินเดือนเดิม

ข้าราชการส่วนท้องถิ่นผู้ใดเคยดำรงตำแหน่งในขณะเดียวกันหลายตำแหน่ง

แล้วพ้นจากตำแหน่งที่มีเงินเดือนสูงสุดก่อนพ้นจากราชการ ให้ถือเงินเดือนเดือนสุดท้ายของตำแหน่งที่มีเงินเดือนสูงสุดจากเงินงบประมาณประเภทเงินเดือนที่เคยได้รับอยู่นั้นเป็นเงินเดือนเดือนสุดท้ายสำหรับตั้งเป็นเกณฑ์คำนวณ

ในกรณีที่มีกฎหมายหรือกฎ ก.จ. ปรับอัตราเงินเดือนของตำแหน่งที่มีเงินเดือนสูงก่อนข้าราชการส่วนท้องถิ่นผู้นั้นพ้นจากราชการ

ให้ถือเงินเดือนของตำแหน่งที่มีเงินเดือนสูงสุดที่ปรับตามกฎหมายหรือกฎ ก.จ.

นั้นแล้วเป็นเงินเดือนเดือนสุดท้ายสำหรับตั้งเป็นเกณฑ์คำนวณ”

มาตรา ๕

มาตรา ๕

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญปกติตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

อยู่ในวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖ และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับจนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ให้รวมบำนาญปกติและเงินเพิ่มที่ได้รับอยู่ตามระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

พ.ศ. ๒๕๐๑ เข้าด้วยกัน แล้วปรับให้ได้รับเป็นบำนาญปกติอย่างเดียวตามอัตราในบัญชีหมายเลข

๑ ท้ายพระราชบัญญัตินี้

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญปกติตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

ภายหลังวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖ เป็นต้นมา และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับอยู่จนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ให้ได้รับบำนาญปกติตามอัตราในบัญชีหมายเลข ๑ ท้ายพระราชบัญญัตินี้

ผู้ซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

โดยมิได้นับเวลาราชการติดต่อกัน และถูกงดบำนาญตามมาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

พ.ศ. ๒๕๐๐ เมื่อออกจากราชการในหรือหลังวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

สำหรับบำนาญเดิมที่จะได้รับให้ได้รับตามอัตราในบัญชีหมายเลข ๑

ท้ายพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๖

มาตรา ๖ ความในมาตรา ๓๒ วรรคสอง

แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๕๐๘ มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญปกติตามมาตรา ๕

แห่งพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๗

มาตรา ๗

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษเพราะเหตุทุพพลภาพอยู่ในวันที่ ๒๓

สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖ และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับจนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ให้รวมบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มที่ได้รับอยู่ตามระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

พ.ศ. ๒๕๐๑ เข้าด้วยกัน แล้วปรับให้ได้รับเป็นบำนาญพิเศษอย่างเดียวตามอัตราในบัญชีหมายเลข

๒ ท้ายพระราชบัญญัตินี้

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษเพราะเหตุทุพพลภาพ

ภายหลังวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖ เป็นต้นมา

และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับอยู่จนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ให้ได้รับบำนาญพิเศษตามอัตราในบัญชีหมายเลข ๒ ท้ายพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๘

มาตรา ๘

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษในฐานะทายาท ผู้อุปการะหรือผู้อยู่ในอุปการะอยู่ในวันที่

๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖ และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับจนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ให้รวมบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มที่ได้รับอยู่ตามระเบียบกระทรวงมหาดไทย

ว่าด้วยเงินบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๑

เข้าด้วยกันแล้วปรับให้ได้รับเป็นบำนาญพิเศษอย่างเดียวตามอัตราในบัญชีหมายเลข ๓

ท้ายพระราชบัญญัตินี้

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษในฐานะทายาท

ผู้อุปการะ หรือผู้อยู่ในอุปการะ ภายหลังวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖ เป็นต้นมา

และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับอยู่จนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ได้รับบำนาญพิเศษตามอัตราในบัญชีหมายเลข

๓ ท้ายพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๙

มาตรา ๙

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญตกทอดอยู่ในวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖

และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับอยู่จนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้รวมบำนาญตกทอดและเงินเพิ่มที่ได้รับอยู่ตามระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

พ.ศ. ๒๕๐๑ เข้าด้วยกัน แล้วปรับให้ได้รับเป็นบำนาญตกทอดอย่างเดียวตามอัตราในบัญชีหมายเลข

๔ ท้ายพระราชบัญญัตินี้

ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญตกทอดภายหลังวันที่ ๒๓

สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๖ เป็นต้นมา

และได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับอยู่จนถึงวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้ได้รับบำนาญตกทอดตามอัตราในบัญชีหมายเลข

๔ ท้ายพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๑๐

มาตรา ๑๐ ให้นำความในมาตรา ๓๑ วรรคหนึ่งและวรรคสอง

แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้มาใช้บังคับแก่กรณีการคำนวณบำเหน็จบำนาญของข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งพ้นจากราชการเพราะเกษียณอายุตามมาตรา

๒๑ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

เมื่อสิ้นปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๑๖ ด้วย

มาตรา ๑๑

มาตรา ๑๑

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช

นายกรัฐมนตรี

บัญชีอัตราบำนาญ

ท้ายพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

(ฉบับที่ ๓) พ.ศ.

๒๕๑๘

บัญชีหมายเลข ๑

บัญชีปรับอัตราบำนาญปกติ

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

๒๐

๓๐

๔๐

๕๐

๖๐

๗๐

๘๐

๙๐

๑๐๐

๑๒๐

๑๔๐

๑๖๐

๑๘๐

๒๐๐

๒๒๐

๒๔๐

๒๖๐

๒๘๐

๓๐๐

๗๐

๘๐

๙๐

๑๐๐

๑๑๐

๑๒๐

๑๓๐

๑๔๐

๑๕๐

๑๘๐

๒๑๐

๒๔๐

๒๗๐

๓๐๐

๓๓๐

๓๖๐

๓๙๐

๔๒๐

๔๕๐

๓๒๕

๓๕๐

๓๗๕

๔๐๐

๔๒๕

๔๕๐

๔๗๕

๕๐๐

๕๕๐

๖๐๐

๖๕๐

๗๐๐

๗๕๐

๘๐๐

๘๕๐

๙๐๐

๙๕๐

๑,๐๐๐

๑,๑๐๐

๑,๒๐๐

๑,๓๐๐

๑,๔๐๐

๔๗๕

๕๐๐

๕๒๕

๕๕๐

๕๗๖

๖๐๓

๖๓๑

๖๕๘

๗๑๒

๗๖๖

๘๒๑

๘๗๕

๙๒๙

๙๘๔

๑,๐๓๘

๑,๐๙๓

๑,๑๔๗

๑,๒๐๑

๑,๓๑๐

๑,๔๑๙

๑,๕๒๗

๑,๖๓๗

๑,๕๐๐

๑,๖๐๐

๑,๗๐๐

๑,๘๐๐

๑,๙๐๐

๒,๐๐๐

๒,๑๐๐

๒,๒๐๐

๒,๓๐๐

๒,๔๐๐

๒,๕๐๐

๒,๖๐๐

๒,๗๐๐

๒,๘๐๐

๒,๙๐๐

๓,๐๐๐

๓,๑๐๐

๓,๒๐๐

๓,๓๐๐

๓,๔๐๐

๓,๕๐๐

๓,๖๐๐

๑,๗๔๘

๑,๘๖๐

๑,๙๗๒

๒,๐๘๓

๒,๑๙๕

๒,๓๐๖

๒,๔๑๘

๒,๕๓๐

๒,๖๔๑

๒,๗๕๓

๒,๘๖๔

๒,๙๗๖

๓,๐๘๘

๓,๑๙๙

๓,๓๑๑

๓,๔๒๒

๓,๕๓๔

๓,๖๔๖

๓,๗๖๕

๓,๘๖๙

๓,๙๘๐

๔,๐๙๒

๓,๗๐๐

๓,๘๐๐

๓,๙๐๐

๔,๐๐๐

๔,๑๐๐

๔,๒๐๐

๔,๓๐๐

๔,๔๐๐

๔,๕๐๐

๔,๖๐๐

๔,๗๐๐

๔,๘๐๐

๔,๙๐๐

๕,๐๐๐

๕,๒๕๐

๕,๕๐๐

๕,๗๕๐

๖,๐๐๐

๖,๒๕๐

๖,๕๐๐

๖,๗๕๐

๗,๐๐๐

๔,๒๐๔

๔,๓๑๕

๔,๔๒๗

๔,๕๓๙

๔,๖๕๐

๔,๗๖๒

๔,๘๗๓

๔,๙๘๕

๕,๐๙๗

๕,๒๐๘

๕,๓๒๐

๕,๔๓๑

๕,๕๔๓

๕,๖๕๕

๕,๙๓๘

๖,๒๒๕

๖,๕๑๑

๖,๗๙๘

๗,๐๘๕

๗,๓๗๑

๗,๖๕๘

๗,๙๔๕

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

บำนาญเดิม

รวมทั้งเงิน

เพิ่ม (ถ้ามี)

บาท

ให้ได้รับ

บำนาญ

บาท

๗,๒๕๐

๗,๕๐๐

๗,๗๕๐

๘,๐๐๐

๘,๒๕๐

๘๕,๐๐

๘,๗๒๕

๘,๒๓๒

๘,๕๒๐

๘,๘๑๗

๙,๑๑๕

๙,๔๑๒

๙,๗๑๐

๙,๙๖๘

๘,๗๔๓

๘,๗๕๐

๙,๐๐๐

๙,๒๕๐

๙,๕๐๐

๙,๗๕๐

๑๐,๐๐๐

๑๐,๐๐๐

๑๐,๐๐๐

๑๐,๑๕๕

๑๐,๔๕๙

๑๐,๗๗๑

๑๑,๐๘๔

๑๑,๓๙๖

๑๐,๕๐๐

๑๑,๐๐๐

๑๑,๕๐๐

๑๒,๐๐๐

๑๒,๕๐๐

๑๓,๐๐๐

๑๓,๕๐๐

๑๒,๐๒๑

๑๒,๖๔๖

๑๓,๒๗๑

๑๓,๘๙๖

๑๔,๕๒๑

๑๕,๑๘๙

๑๕,๘๕๖

๑๔,๐๐๐

๑๔,๕๐๐

๑๕,๐๐๐

๑๕,๕๐๐

๑๖,๐๐๐

๑๖,๕๒๓

๑๗,๑๘๙

๑๗,๘๕๖

๑๘,๕๒๓

๑๙,๒๒๗

หมายเหตุ ผู้ใดได้รับบำนาญเดิมอยู่ไม่ตรงกับอัตราในบัญชีนี้

แต่ได้รับอยู่ระหว่างสองอัตราใด

ก็ให้ได้รับบำนาญโดยคำนวณเพิ่มให้ตามส่วนในระหว่างสองอัตรานั้น

เศษของบาทให้ปัดเป็นหนึ่งบาท

ตัวอย่าง บำนาญเดิมอัตรา

๗๒๒ บาท เป็นอัตราที่ไม่ตรงกับอัตราในบัญชีนี้ แต่เป็นอัตราที่อยู่ในระหว่างอัตรา ๗๐๐

บาท กับ ๗๕๐ บาท

บำนาญเดิม ๗๐๐ บาท ได้บำนาญใหม่

๘๗๕ บาท

บำนาญเดิม ๗๕๐ บาท ได้บำนาญใหม่

๙๒๙ บาท

ฉะนั้น บำนาญเดิม ๗๒๒ บาท จะได้บำนาญตามส่วนโดยคำนวณดังต่อไปนี้

บำนาญเดิมต่างกัน ๕๐ บาท บำนาญใหม่ต่างกัน ๕๔ บาท

ฉะนั้น บำนาญเดิมต่างกัน ๑ บาท บำนาญใหม่จึงต่างกัน

๑ บาท ๐๘ สตางค์

บำนาญต่างกัน ๒๒ บาท บำนาญใหม่จึงต่างกัน

๒๓ บาท ๗๖ สตางค์

ดังนั้น บำนาญเดิม ๗๐๐ + ๒๒ บาท (คือ ๗๒๒

บาท) บำนาญที่จะได้รับจึงเท่ากับ๘๗๕ + ๒๓ บาท

๗๖ สตางค์ เป็น ๘๙๘ บาท ๗๖ สตางค์ ปัดขึ้นเป็น ๘๙๙ บาท

บัญชีหมายเลข ๒

บัญชีปรับอัตราบำนาญพิเศษเพราะเหตุทุพพลภาพ

๑. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) ไม่เกิน ๑๐๐ บาท ให้ได้รับเพิ่มขึ้นอีก ๕๐ บาท

๒. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) เกิน ๑๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๓๐๐ บาท

ให้ได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มขึ้นอีกกึ่งหนึ่งของบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

๓. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) เกิน ๓๐๐ บาท แต่ไม่ถึง ๑๐,๐๐๐

บาท ให้ได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มขึ้นอีก ๑๕๐ บาท แต่เมื่อเพิ่มตามนี้แล้ว

ถ้ามีจำนวนเกิน ๑๐,๐๐๐ บาท ให้ได้รับเพียง ๑๐,๐๐๐ บาท

๔. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) ตั้งแต่ ๑๐,๐๐๐ บาท ขึ้นไปให้คงได้รับเท่าเดิม

๕. บำนาญพิเศษที่ปรับแล้วตาม

๑, ๒ และ ๓ ถ้ามีเศษของบาทให้ปัดเป็นหนึ่งบาท

บัญชีหมายเลข ๓

บัญชีปรับอัตราบำนาญพิเศษสำหรับทายาท

ผู้อุปการะ

หรือผู้อยู่ในอุปการะ

๑. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) ไม่เกิน ๕๐ บาท ให้ได้รับเพิ่มขึ้นอีก ๒๕ บาท

๒. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) เกิน ๕๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑๐๐ บาท

ให้ได้รับเพิ่มขึ้นอีกกึ่งหนึ่งของบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน (ถ้ามี)

๓. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) เกิน ๑๐๐ บาท แต่ไม่ถึง ๑๐,๐๐๐ บาท ให้ได้รับเพิ่มขึ้นอีก ๕๐ บาท

แต่เมื่อเพิ่มตามนี้แล้ว ถ้ามีจำนวนเกิน ๑๐,๐๐๐ บาท ให้ได้รับเพียง ๑๐,๐๐๐ บาท

๔. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญพิเศษและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) ตั้งแต่ ๑๐,๐๐๐ บาท ขึ้นไป ให้คงได้รับเท่าเดิม

๕. บำนาญพิเศษที่ปรับแล้วตาม ๑, ๒ และ ๓ ถ้ามีเศษของบาทให้ปัดเป็นหนึ่งบาท

บัญชีหมายเลข ๔

บัญชีปรับอัตราบำนาญตกทอด

๑. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญตกทอดและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) ไม่เกิน ๒๐ บาท ได้รับเพิ่มขึ้นอีกคนละ ๑๐ บาท

๒. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญตกทอดและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) เกิน ๒๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑๐๐ บาท

ได้รับเพิ่มขึ้นอีกกึ่งหนึ่งของบำนาญตกทอดและเงินเพิ่มรวมกัน (ถ้ามี)

๓. ผู้ได้รับหรือมีสิทธิจะได้รับบำนาญตกทอดและเงินเพิ่มรวมกัน

(ถ้ามี) เกิน ๑๐๐ บาท ขึ้นไป ให้ได้รับเพิ่มขึ้นอีก ๕๐ บาท

๔. บำนาญตกทอดและเงินเพิ่มที่ปรับแล้วตาม

๑, ๒ และ ๓ ถ้ามีเศษของบาทให้ปัดเป็นหนึ่งบาท

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงอัตราบำนาญของข้าราชการส่วนท้องถิ่นเพื่อให้เหมาะสมแก่ค่าครองชีพในปัจจุบันและเพื่อให้ผู้รับบำนาญเสียภาษีเงินได้เอง จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

วันทิตา/แก้ไข

วศิน/ตรวจ

๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๒๓๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๑๘